出口 από την Αθήνα

Όπως θα 'χετε διαπιστώσει τις τελευταίες 17 μέρες του Αυγούστου τις περάσαμε μακριά από την Αθήνα, την Ελλάδα, την Ευρώπη... Ήμασταν εκεί όπου, σύμφωνα με τα γραφικά δημοσιογραφικά κλισέ, χτυπούσε η καρδιά του αθλητισμού! Στη μακρινή Κίνα... Ήταν η πρώτη φορά που ταξιδεύαμε οργανωμένα και ίσως η τελευταία. Η αναχώρηση είχε οριστεί για την 15η του Αυγούστου το μεσημεράκι και θα φτάναμε στο Πεκίνο την άλλη μέρα το μεσημέρι, βάζοντας και τις 5 ώρες μπροστά που είναι η Κίνα. Μια ανωμαλία που αγνοούσαμε (ο τρελοτουρίστας, διότι η τρελοτουρίστρια ήταν πλήρως ενημερωμένη), είναι ότι όλη η Κίνα έχει την ίδια ώρα, ενώ θα περίμενε κανείς ότι θα είχε διάφορες ζώνες.Το πρώτο κομμάτι Αθήνα-Σιγκαπούρη είχε διάρκεια 11 ώρες περίπου αλλά πέρασε πολύ πιο γρήγορα απ' ότι περιμέναμε. Σε αυτό έπαιξε ρόλο τόσο το γεγονός ότι ήταν μέρα και η καθαρή ατμόσφαιρα μέχρι το Ντουμπάι επέτρεπε το χάζι από το παράθυρο... ...αλλά και οι ανέσεις που σου προσφέρει η Singapore Airlines. Δυο ωραιότατα γεύματα, άπειρες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές αλλά και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μπορούσες να παίξεις μέχρι και ναυμαχία με κάποιον σε άλλο κάθισμα... Κατά τις 5:10 το πρωί προσγειωθήκαμε στη Σιγκαπούρη. Είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με το γκρουπ αλλά και να χαζέψουμε στο υπέροχο αεροδρόμιο στο οποίο έχει βάλει το χεράκι του και κάποιος Έλληνας. Από λιμνούλες με ψαράκια και την μεγαλύτερη επίπεδη οθόνη του κόσμου σε High Definition, μέχρι ελεύθερους υπολογιστές με Internet (εξ' ου και το UPDATE 1) και το πρώτο FIFA Store στον κόσμο με συλλεκτικά μπλουζάκια για το World Cup 2010.H πτήση Σιγκαπούρη-Πεκίνο είχε ακόμα περισσότερες ανέσεις καθώς περιλάμβανε και μπρίζα για ρεύμα σε κάθε θέση και υποδοχή USB στην προσωπική σου οθόνη για να δεις ότι θες από τον σκληρό σου εξωτερικό δίσκο, αν και έκανε πιο πολύ κρύο!Μετά από ακόμα 6 ώρες πτήση, έλεγχο στο αεροδρόμιο, δήλωση στο immigration desk και λοιπές γραφειοκρατίες, και άλλη μια ώρα δρόμο, φτάσαμε στο ξενοδοχείο Holiday Inn Central Plaza, ένα από τα ωραιότερα ξενοδοχεία που έχουμε μείνει ως τρελοτουρίστες. Το γλυκό για το καλοσώρισμα ήταν όλα τα λεφτά!Ήταν ήδη 5 το απόγευμα και είχαμε φύγει από την Αθήνα 23 ώρες πριν, ελαφρώς άυπνοι με κανά δίωρο-τρίωρο διακοπτόμενο ύπνο στο αεροπλάνο, αλλά είπαμε να κάνουμε μια βόλτα, να φάμε κάτι και να ξαπλώσουμε με ώρα Κίνας για να μπαίνουμε στο ρυθμό. Τότε ήταν που πήραμε και μια πρώτη γεύση για το πόσο μεγάλες είναι οι αποστάσεις και ποιά είναι η κλίμακα στο χάρτη! Οι αποστάσεις ήταν γιγάντιες...Η βόλτα περιορίστηκε λοιπόν γύρω από το ξενοδοχείο για να πάρουμε μια αρχική ιδέα για τη ζωή στο Πεκίνο, προετοιμαζόμενοι για το ταξίδι που μόλις είχε ξεκινήσει... Η μέρα έκλεισε με το πρώτο μας κινέζικο δείπνο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, στο οποίο τα ορεκτικά μας απογοήτευσαν ελαφρώς. Τα κυρίως πιάτα όμως και συγκεκριμένα το μοσχαράκι με κινέζικα μανιτάρια και τα παϊδάκια με σάλτσα δαμάσκηνου, αλλά και το ρύζι με κοτόπουλο τυλιγμένο σε φύλλο λωτού ήταν εκπληκτικά. ΥΓ.1 Η ανάρτηση αυτή προκρίθηκε αυτών που είχαν σειρά λόγω της λαϊκής απαίτησης για Κινέζικο "ρεπορτάζ". ΥΓ.2 Οι αναρτήσεις για την Κίνα συνολικά μάλλον θα ξεπεράσουν τις 15 οπότε για να μην κουράσουμε και για να μην κουραστούμε θα τις βάζουμε σταδιακά! ΥΓ.3 Η λέξη "出口" είναι η μοναδική που μάθαμε να γράφουμε και να διαβάζουμε αυτές τις 17 μέρες στην Κίνα και σημαίνει "Έξοδος". Τη βλέπαμε παντού και μας έμεινε...

Κλειστό λόγω διακοπών...μέρος δεύτερο!!

Ήρθε η ώρα να φύγουμε πάλι!! Το δεύτερο μέρος των διακοπών μας αρχίζει!!
Όχιιιιιιι!!!!! Δε θα σας πούμε που πάμε!! Θα σας αφήσουμε στην άγνοια!!
Να περάσετε όλοι καλά!!
Θα τα πούμε τον άλλο μήνα!!
Φιλιά πολλά!!

UPDATE
Mετα απο 11 ώρες υπέροχης πτησης να μαστε στην ...
3 + 6 ώρες ακομα και φτασαμε ...
Φιλιά σε όλους!

UPDATE 2
Έχοντας επιβιώσει από διάφορες πτήσεις με "πασίγνωστες" αεροπορικές εταιρίες, από τρελούς οδηγούς που προσπερνούν από τα δεξιά και γενικά κάνουν ό,τι θέλουν στο δρόμο (όχι, δεν είμαστε καθόλου υπερβολικοί) αλλά και έχοντας περάσει ξυστά από έναν τυφώνα, φτάσαμε εδώ!! Πού είναι το εδώ; Στο Hong Kong φυσικά!!
Φιλιά!!

UPDATE 3
Το τελευταίο μας βράδυ στο Kong Kong! Αύριο ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής μέσω Σιγκαπούρης!! Τη Δευτέρα, θα μιλάμε ελληνικά και επιτέλους θα μας καταλαβαίνουν όλοι!!
Καλό μας ταξίδι!

UPDATE 4
Να 'μαστε και πάλι εδώ!!! Καλέ τι δροσιά είναι αυτή στην Αθήνα;

Χταποδάκι στα Κάρβουνα

Ο δρόμος για την παραλία ήταν αρκετά "προκλητικός" για μια φωτογράφηση...








...αλλά και τα κρεσμασμένα χταποδάκια δε μας άφησαν καθόλου αδιάφορους...








Tο απόγευμα, ενώ ο τρελοτουρίστας έβλεπε μπάλα, βρήκα ευκαιρία να φωτογραφίσω το λιμάνι...





...και τα σπίτια που σκαρφαλώνουν στο βουνό...








Φυσικά ο δρόμος του γυρισμού στην πρωτεύουσα δε θα μπορούσε παρά να φωτογραφηθεί με διάφορους τρόπους...Μέσα από το πίσω τζάμι...




...Από το παρμπρίζ...












...Και από το τζάμι του συνοδηγού...

Φέυγουμεεε!!!!!

Βόλτα με καινούρια...μηχανή!

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο μας φιλοξένησε το καταφύγιό μας, μόνο που αυτή τη φορά πήραμε και την καινούρια μας φωτογραφική μηχανή!



Ήμασταν ενθουσιασμένοι με την αγορά, έτσι, ακόμα και η βόλτα μέχρι το σούπερ μάρκετ, είχε καλλιτεχνικές προεκτάσεις!



Θέλαμε να δοκιμάσουμε τις ικανότητές της στη νυχτερινή λήψη, οπότε...








...αράξαμε στη βεράντα και περιμέναμε να δύσει ο ήλιος. Και όταν έφτασε η ώρα...







...πήραμε τους δρόμους και αρχίσαμε τις λήψεις. Από τον Άγιο Νικόλαο...

...μέχρι την Ντάπια για παγωτάκι!

Berlin

Η τρίτη και τελευταία μέρα στο Βερολίνο και γενικότερα στη Γερμανία ήταν και η καλύτερη από όλες! Το πρόγραμμα ήταν πλήρες! Επίσκεψη σε μουσεία, βόλτες στην πόλη χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, τοπικά εδέσματα...Και το ξεκίνημα ήταν ιδανικό! Μια επίσκεψη σε μια έκθεση για την ιστορία του Βερολίνου. Ως τρελοτουρίστας είμαι επιφυλακτικός απέναντι σε τέτοιες επισκέψεις και πολύ συχνά τις βαριέμαι, αλλά η τρελοτουρίστρια επέμενε και ως συνήθως όταν επιμένει έχει δίκιο! Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα και διαδραστική έκθεση, ενώ περιλάμβανε και επίσκεψη σε πραγματικό καταφύγιο για πιθανή πυρηνική επίθεση καθώς και σε σαλονάκι του Δυτικού Βερολίνου... αλλά και σε ένα αντιστοιχο του Ανατολικού... Μετά την έκθεση βγήκαμε στους δρόμους με στόχο να κάνουμε και καμία αγορά. Έπρεπε άλλωστε να μεγαλώσει και η συλλογή με τις αθλητικές φανέλες του τρελοτουρίστα. Ψάχνοντας, κολαστήκαμε και από μια βιτρίνα με όλες τις πιθανές και απίθανες σοκολάτες...Μα με τσίλι ή με πιπέρι; Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την εβραϊκή συνοικία με τα περίεργα κτίρια, το μνημείο για το ολοκαύτωμα και την παλιά συναγωγή να δεσπόζει. Επειδή την επόμενη μέρα θα φεύγαμε, έπρεπε να περάσουμε και από το νησί με τα μουσεία. Οπότε, τρενάκι και τσουπ να 'μαστε! Πρώτη στάση στον καθεδρικό ναό όπου άκουσον άκουσον ήθελαν υποχρεωτική εισφορά υπέρ ανεγέρσεως του ναού για να μπούμε, κοινώς εισητήριο. Τους είπαμε ένα ούστ γερμανιστί και αρκεστήκαμε σε φωτογραφίες εκ του μακρώθεν... ...μια στάση στη δροσιά του σιντριβανιού... ...και στη σκιά του πάρκου! Ακολούθησε επίσκεψη στο μουσείο της Περγάμου. Ως τρελουτουρίστας μου άρεσε πάρα πολύ. Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο που έχουν αξιοποίησει τα "δανεισμένα" από διαφόρους λαούς αρχαία. Ως τρελοτουρίστρια πάλι, συγχύστηκα ελαφρώς που τίποτα από όλα αυτά (τα άπειρα εκθέματα) δεν ήταν δικό τους! Και μέσα σ'όλα αυτά είχε μεσημεριάσει και το στομάχι γουργούριζε. Ακριβώς απέναντι από το μουσείο της Περγάμου, είχε ένα μαγαζάκι που μπορεί να μην εντυπωσίαζε εξωτερικά αλλά τα λουκάνικά του ήταν γευστικότατα και οι μπύρες του το δίχως άλλο δροσιστικές και χορταστικές! Είναι δύο μαγαζιά, το ένα που έχει ένα γραφικό ντυμένο γερμανός τσολιάς να μαζέυει τουρίστες και το άλλο! Στο άλλο πήγαμε... Προτελευταία δραστηριότητα επί γερμανικού εδάφους βόλτα με το καραβάκι στο ποτάμι που είχε την πλάκα του! Εντύπωση μας προκάλεσε και η τεχνητή παραλία με άμμο στο ποτάμι με ξαπλώστρες πήχτρα στους γερμανούς με τα μαγιό και τα μοχίτα ανά χείρας! Για το τέλος αφήσαμε και μια βόλτα στα πιο ανατολικά τμήματα της πόλης, στην Alexanderplatz, στο άγαλμα του Καρόλου Μαρξ και του Φρειδερίκου Ένγκελς και στο Neptunbrunnnen, ελληνιστί στο σιντριβάνι του Ποσειδώνα.

Potsdam

Τη δεύτερη μέρα στο Βερολίνο αποφασίσαμε να πάρουμε το τρένο και να πάμε μια βόλτα στη γειτονική Potsdam. Μια μικρή πόλη 150000 κατοίκων που αποτελούσε το ανάκτορο του Βασιλιά Φρειδερίκου της Πρωσσίας. Σήμερα, το Potsdam είναι μια Πανεπιστημιούπολη με περίπου 20000 φοιτητές. Το κυριότερο αξιοθέατο της πόλης παραμένει το πάρκο Sanssouci, στο οποίο βρίσκονται μια σειρά από πανέμορφα κτίρια, όπως το παλάτι της Πρώσσικης και Γερμανικής Βασιλικής Οικογένειας, η θερινή κατοικία της ιδίας οικογένειας... ...τα δύο παλάτια (Orangery, New Palace) στα οποία φιλοξενούσαν τους επίσημους επισκέπτες... ...και μια σειρά από άλλα πολυτελή κτίρια... ...καθώς και τον ιστορικό μύλο για τον οποίο οι απόψεις διίστανται για τον αν άρεσε ή όχι στο βασιλιά. Εντύπωση προκαλεί και το Chinese Tea House, στο οποίο προφανώς ο Φρειδερίκος ήθελε να πίνει το τσάι του και να νομίζει ότι είναι στην Κίνα... Φυσικά, όπως κάθε παλάτι που σέβεται τον εαυτό του περιβαλλεται από κήπους με πολλά πολλά λουλούδια, ποταμάκια, λιμνούλες και σιντριβάνια. H όλη περιήγηση στο πάρκο διήρκεσε πάνω από 6 ώρες, οπότε έμενε πολύ λίγος χρόνος για να χαζέψουμε την υπόλοιπη πόλη. Μέτα από ένα ενδιαφέρον γεύμα στον εμπορικό πεζόδρομο της, στο ωραιότατο αλατοπίπερο ("Salz und Pepper"), κάναμε μια βόλτα στα υπόλοιπα αξιοθέατά της, όπως η "δική της" Πύλη του Βραδεμβούργου... ...η Ολλανδική και η Ρώσικη συνοικία και αφού χαθήκαμε ελαφρώς χαζεύοντας πήραμε το τρένο της επιστροφής ενώ είχε ήδη νυχτώσει για τα καλά.