Colmar

Το επόμενο πρωί, αφήσαμε το ξενοδοχείο μας, το ωραιότατο Chateau Landsberg και κατευθυνθήκαμε προς το Colmar, την πρωτεύουσα του Αλσατικού κρασιού ("le capitale des vins d'Alsace")! Την αφήσαμε μόνη για την τελευταία μας μέρα στην Αλσατία!Ο καιρός ήταν υπέροχος, έτσι περιπλανηθήκαμε σε μια υπαίθρια αγορά της πόλης, στην οποία πουλούσαν διάφορα πραγματάκια, από πίνακες μέχρι CD και λουλούδια... The next morning we left our lovely hotel the "Chateau Landsberg" and visited Colmar, the capital of Alsacian wines, ("le capitale des vins d'Alsace")!Λίγο πιο πέρα, η μικρή Βενετία!! Μια περιοχή η οποία είναι γεμάτη κανάλια του ποταμού Lauch, όπου παλιά ήταν μαζεμένα τα χασάπικα, τα βυρσοδεψεία και τα ψαράδικα, και πλέον έχει μετατραπεί σε τουριστικό αξιοθέατο! Εκεί βρήκαμε και τον ωραιότατο κήπο του Κολμάρ!! Le jardin du Colmar!! Και πάνω στην ώρα μάλιστα, γιατί μας είχε πιάσει μια λιγούρα, μεσημεράκι γαρ... The weather was once again lovely, so we wandered at the town's open market, where everything was to be found: CDs, flowers, paintings... Not far away was the "little Venice", crossed by the river's Lauch canals, once full of butchers, tanners and fish1mongers! Today it is a sight that every tourist must visit!! There we also found a very cute little restaurant (it was already lunch time), called "Colmar's garden", in french Le jardin du Colmar!! The atmosphere was great, the food and pastry too, so if you ever go to the town, it's worth a visit! We strolled in the canals for about an hour after lunch, and then we continued our trip back to Paris. This time we didn't cover the whole distance in one day, like the day of our arrival. We made half the way until Dolancourt, and stayed overnight in a pretty hotel called "Le Moulin du Landion". The next day we continued our journey until Paris... Στην επιστροφή μας είπαμε να αλλάξουμε δρομολόγιο και μην γυρίσουμε στο Παρίσι από τη βόρεια διαδρομή που ακολουθήσαμε την 1η μέρα! Έτσι λοιπόν μπήκαμε στο αμάξι και κατευθυνθήκαμε πρός Νότο!! Mulhouse - Montbelliard - Besancon - Dijon και εν τέλει Dolancourt! Κάπου έξω από τη Besancon μας έπιασε και μια ωραιότατη μπόρα, ενώ σε όλα τη διαδρομή μας συνόδευε ο ραδιοφωνικός σταθμός αυτοκινητοδρόμων της Γαλλίας. Με νέα για την κίνηση ανά μισάωρο και non-stop μουσική! Πολυ πρακτικός και πολύ χρήσιμος! Αντι για διόδια θα πληρώναμε ευχαρίστως για να φτιαχτει κάτι αντίστοιχο και εδώ!! Όπως θα καταλάβατε και απο τη διαδρομή, αυτή τη φορά δεν διανύσαμε 500 χιλιόμετρα με τη μια! Κάναμε μια στάση σε ένα συμπαθητικό πανδοχείο στο Dolancourt, το "Moulin du Landion", με ένα απρόσμενα κυριλέ εστιατόριο στο οποίο και δειπνήσαμε και στο όποιο το σέρβις μας είχε ελαφρώς γραμμένους!! Το άλλο πρωι συνεχίσαμε για το Παρίσι...

Στρασβούργο

Την επόμενη μέρα είπαμε να αφήσουμε τα αμπελοχώραφα και να επισκεφτούμε την πόλη του Στρασβούργου, την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αλσατίας. Πήραμε, λοιπόν, το αμάξι και ξεκινήσαμε να διανύουμε τα 40 χιλιόμετρα που χωρίζαν το Barr από το Στρασβούργο. Ξαφνικά, κάπου στη μέση της διαδρομής άρχισε να πυκνώνει η ροή των αυτοκινήτων (καθημερινή γαρ) ενώ παράλληλα εξαιτίας κάποιων έργων στο δρόμο έμεινε μόνο μία λωρίδα ανοιχτή. Και εκεί που περιμέναμε να γίνει χαμός και να χώνονται απο παντού αμάξια στη μία λωρίδα που είχε μείνει, όλοι υπομονετικά περίμεναν να έρθει η σειρά τους να περάσουν! Ο απόλυτος πολιτισμός... Φτάσαμε, με λίγη καθυστέρηση και αφήσαμε το αμάξι στο πάρκινγκ του σταθμού του τρένου, που ενώ εξωτερικά δείχνει διαστημικός, κρύβει στο εσωτερικό τη διατηρημένη πρόσοψή του! Πρώτη στάση στη "Μικρή Γαλλία", μια περιοχή με πολλές σκεπταστές γέφυρες και κανάλια στο ποταμό Ill, που ονομάστηκε έτσι από τους Γερμανούς, όχι για αρχιτεκτονικούς λόγους αλλά γιατί κατά το Μεσαίωνα συχνάζαν εκεί γυναίκες ελευθέρων ηθών! Ήταν το πρώτο ταξίδι που είχαμε και το τρίποδο μαζί μας και βρήκαμε λίγο χρόνο να παίξουμε με τις ρυθμίσεις και να κάνουμε και την 1η μας προσπάθεια να τραβήξουμε και φωτογραφίες για μελλοντική HDR επεξεργασία, επηρεασμένοι από άλλους φίλους bloggers! The next day in Alsace, we decided to visit its capital and largest city, Strasbourg. We arrived there by car, parked in the train station and begun our walk from the "Small France" region! This name was conferred by the former German inhabitants not for architectonical reasons, but because of the numerous prostitutes working there in the Middle Ages. Our next stop was the Strasbourg's historic city center, the "Grande Île" ("Grand Island"), which is classified as a World Heritage site by UNESCO. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας, κατευθυνόμενοι προς το ιστορικό κέντρο της πόλης, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, και όπου δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός με το Αστρονομικό Ρολόι, ένα μεγάλο κατεσκεύασμα με πολλά γρανάζια, δείκτες και ενδείξεις! Κάπου λεει και την ώρα! Κάτω από το ναό, κάναμε και μια στάση για φαί! Δοκιμάσαμε αρχικά την τύχη μας σε ένα bistrot-restaurant, αλλά μας είπανε ότι δεν μπορούμε να πάρουμε μόνο σαλάτα, πίτα και κρασί και ότι πρέπει να φάμε και κυρίως γεύμα, γι'αυτό και αποχωρήσαμε!!! Καταλήξαμε στην crêperie "La Crêpe Gourmande", με ναυτική διακόσμηση, και δοκιμάσαμε μια απλή κρέπα ζαμπόν-τυρί και μια crêpe Florentine με σπανάκι, κρέμα και αυγό. Ανακτήσαμε δυνάμεις και περπατήσαμε λίγο ακόμα στην πόλη, χαζέψαμε τις βιτρίνες τους και στη συνέχεια είπαμε να κάνουμε και μια βόλτα στα χωριά των Δρόμων του Κρασιού, που βρίσκονται βορειότερα του Barr. Τη μεγαλύτερη σε διάρκεια στάση την κάναμε στο Obernai, ένα σχετικά μεγάλο χωριό με περίπου 12000 κατοίκους, και σημαντικό τουριστικό κέντρο της περιοχής! Στην όλη διαδρομή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η καθαριότητα αλλά και οι ειδικοί κάδοι για ζωικά απορρίματα σε όλα τα πάρκα. Και όχι μόνο για ντεκόρ! Είδαμε και πολίτες να τους χρησιμοποιούν... We had a quick lunch at the crêperie "La Crêpe Gourmande" and then we decided to visit the villages of the Wine Route, that are situated north of Barr. Our main stop was at Obernai, a pretty large village of 12000 inhabitants. Obernai is an important center of wine and beer production as well as a touristic destination. We walked around the village for a while, but as the sun was falling we decided to wander in the neighbouring villages and find a place to eat. We ended up in Andlau and in the Hotel-Restaurant Kastelberg where we had our last dinner in Alsace...Είχε αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, και επειδή στο Obernai δεν είχαμε βρει κάποιο εστιατόριο που να μας ενθουσιάζει αποφασίσαμε να γυρίσουμε στα γύρω χωριά για να βρούμε κάτι. Μετά απο 40 λεπτά ψάξιμο, στάσεις σε 2-3 χωριά, και με πολλά εστιατόρια κλειστά καταλήξαμε χωρίς πολλές επιλογές στο πρώτο ανοιχτό που βρήκαμε, στο Andlau και στο Hotel-Restaurant Kastelberg. Αν και λύση ανάγκης, αποδείχτηκε αξιοπρεπές και το τελευταίο μας δείπνο στην Αλσατία δεν πήγε στραβά!! Το άλλο πρωί είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας... Καλή χρονιά σε όλους!! Happy New Year!!! CrazyTourists...

Alsace Wine Route (Μέρος 2ο)

...και φεύγοντας από το Andlau συνεχίσαμε την πορεία μας μέσα από αμπέλια και λιβάδια μέχρι και την επόμενη μας στάση, στο Dambach-La-Ville! Ένα μικρό χωριουδάκι με πολλά μεσαιωνικά κτίσματα, που διατηρούνται ακόμα, και κυρίως τα τείχη αλλά και οι πύλες του! Σταματήσαμε στην πλατεία, μπήκαμε σε ένα συμπαθητικό μαγαζάκι και προμηθευτήκαμε ντόπιες μαρμελάδες και λικερ! Στη συνέχεια είπαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα και να φύγουμε από την πεδιάδα. Ανεβήκαμε, λοιπόν στο βουνό και επισκεφτήκαμε ένα από τα λίγα αξιοθέατα της περιοχής που δεν σχετίζονται με το κρασί, το Haut Kœnigsbourg, το ψηλό κάστρο του Βασιλιά! Ένα κάστρο με 8 αιώνες ιστορία κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως μαρτυρά και το όνομά του, πέρασε από διάφορες εθνικότητες! Άλλωστε και η θέση του είναι ιδανική! Έχει εξαιρετική θέα... Τότε έβλεπες τους εχθρούς από μακριά να έρχονται! Τώρα απλά απολαμβάνεις την πεδιάδα της Αλσατίας! Dambach-La-Ville, a small village with lots of medieval buildings was our next stop! We entered through its preserved gates, and at the village square we entered a small cute shop and bought local liquors and preserves! Leaving the village we headed to one of the few sights of the area that are not related to wine! We drove up a mountain, and arrived to Haut Kœnigsbourg, the king's tall castle, which during its 8 century history changed a lot of "owners"! The view was amazing, no longer at the approaching enemies, but at the Alsace valley! Είχε αρχίσει να κλείνει η μέρα όταν αποφασίσαμε να φύγουμε από το κάστρο και να περιηγηθούμε λίγο ακόμα στο δρόμο του κρασιού! Επόμενη στάση, στο Ribauvillé, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής και σημαντικό τουριστικό κέντρο! Χαζέψαμε τα πολύχρωμα δρομάκια της αλλά και τις λαχαριστές βιτρίνες και μας άνοιξε η όρεξη! The day was coming to its end, when we left the castle and decided to wander a little longer at the Wine Route!! So, we visited Ribauvillé, one of the biggest towns of the area, and an important tourist centre! Soon it was dinner time! We headed to Riquewihr, the rich village (-wihr is the ending of the names of lots of villages, and means village, something like the british ending -wich)! Είχε έρθει σιγά σιγά η ώρα της απολαύσεως, του βραδινού δείπνου! Πήραμε λοιπόν το δρόμο για την τελευταία στάση της ημέρας, το Riquewihr, το πλούσιο χωριό. Το -wihr αποτελεί κατάληξη πολλών ονομάτων της περιοχής και ύστερα από ενδελεχή μελέτη καταλήξαμε ότι σημαίνει χωριό, και είναι αντίστοιχη της κατάληξης -wich που συναντάμε στα βρετανικά χωριά! Στο πλούσιο χωριό είχαμε ένα ακόμα πιο πλούσιο στο κελάρι του "Grappe d'Or". Φάγαμε μια σαλάτα να μας ανοίξει η όρεξη, για κυρίως choucroute garnie (ξινολάχανο με πολλά κρέατα στη γάστρα) και ένα πολύ τρυφερό κοτόπουλο με σπαράγγια, ήπιαμε και λίγο Riesling και κλείσαμε το γεύμα με παγωτό και 3 διαφορετικές κρεμούλες!!! At the Rich Village, we had an ever richer dinner, at the cellar of "Grappe d'Or"! Our starter was a delicious salad, that was followed by choucroute garnie (a variety of meets in a pot with sauerkraut), a tender chicken fillet with asparagus, accompanied by some Riesling wine! The deserts that finished our dinner were season fruit sorbets and 3 different creams (vanilla, chocolate, orange)!!

Alsace Wine Route

Το περσινό μας ταξίδι στη Γαλλία έγινε με κεντρική ιδέα την επίσκεψη στους Δρόμους του Κρασιού της Αλσατίας! Επειδή δεν έχουμε και τόσο μεγάλη σχέση με τα αμπέλια και την παραγωγή του κρασιού, στόχος μας ήταν περισσότερο να περιηγηθούμε στα χωριουδάκια της περιοχής, να δοκιμάσουμε τις γεύσεις της Αλσατίας αλλά και τα κρασιά της! Επιλέξαμε να έχουμε σαν βάση της ξενάγησης το Barr, μια πόλη στα βόρεια του Δρόμου του Κρασιού ο οποίος εκτείνεται από το Marlenheim στο Βορρά έως το Thann στο Νότο, και συγκεκριμένα το Chateau Landsberg, έναν υπέροχο πύργο λίγο έξω από το Barr. Αλλά για να φτάσουμε εκεί, προηγήθηκαν 455 χιλιόμετρα και κάτι ψιλά οδήγησης με το αυτοκίνητο που νοικιάσαμε από το Παρίσι! Οι δρόμοι ήταν πολύ άνετοι, μεγάλοι και οι οδηγοί πολύ καλύτεροι από τους δικούς μας. Ακόμα κι όταν πλησιάζαμε στην Αλσατία, και στα σύνορα με Βέλγιο και Γερμανία και ως εκ τούτου τα φορτηγά πολλαπλασιάστηκαν, δε συναντήσαμε κανένα πρόβλημα. Φτάσαμε στον πύργο μας αργά το απόγευμα. Το φαγητό είχε τελειώσει αλλά η ευγενέστατη οικοδέσποινα κανόνισε να δειπνήσουμε σε ένα γειτονικό ξενοδοχείο, στο οποίο μας εντυπωσίασε ο τεράστιος κατάλογος κρασιού, από τον οποίο επιλέξαμε ένα υπέροχο Pinot Noir, το μοναδικό κόκκινο κρασί που παράγεται στην περιοχή. Το άλλο πρωί ξεκινήσαμε για να εξερευνήσουμε τα κρασοχώρια. Πήραμε πολλά ενημερωτικά φυλλάδια για την περιοχή αλλά και ένα πολύ χρηστικό οδηγό της Ένωσης των Κρασιών της Αλσατίας με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τα 104 χωριά. Πρώτη στάση στο Mittelbergheim, το οποίο χαρακτηριζόταν ως «ένα από το ομορφότερα χωριά της Γαλλίας». Αφήσαμε το αμάξι στο κέντρο του και αποφασίσαμε να το περπατήσουμε, καθότι υπήρχε χαραγμένο μονοπάτι που σε οδηγούσε μέσα στους αμπελώνες. Last spring we decided to visit the Wine Route of Alsace, in France. Since we don't know a lot about wine and vineyards, are main goal was to visit the small villages of the area, and taste its food and wine!! Our base was Chateau Landsberg, a magnificent tower in the town of Barr at the north of the "Route", that goes from Marlenheim (in the north) until Thann (in the south). In order to get there, we had to drive a bit more than 455 kilometers, with our car, which we rented in Paris! The roads were amazing and the drivers really good, nothing like the ones that we are used to in Greece. After a long driving day, we arrived at the tower late in the afternoon, after dinner time! But the landlady, was kind enough to book as a table for two at a nearby hotel, whose never ending wine list truly amazed us! Our choice was a magnificent Pinot Noir, the only red wine produced in the region. The next morning we took a lot of regional information leaflets and a very useful guide published by the Conseil de Vins d'Alsace for the 104 villages of the area and set course to meet the villages! Our first stop was Mittelbergheim, described as "one of the most beautiful villages in France". We parked the car in the town center and we followed on foot a signed trail leading us through the vineyards. After a long walk, we returned to the village where we admired beautiful renaissance buildings and old machinery connected to the wine production, like a 17 century wine press. Κάναμε μια μεγάλη βόλτα και η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε! Επιστρέψαμε προς το κέντρο του χωριού, χαζεύοντας τόσο τα κτίρια αναγεννησιακού ρυθμού όσο και τα διατηρητέα εκθέματα που σχετίζονται με την επεξεργασία του κρασιού, όπως η πρέσα του 17ου αιώνα. Δεύτερη στάση της ημέρας, το Andlau. Λίγο μεγαλύτερο χωριό με πολλές εκκλησίες και περικυκλωμένο από 3 αμπελώνες! Όχι τόσο όμορφο όσο το Mittelbergheim, αλλά πιο ζωντανό. Ενώ στο προηγούμενο χωριό είδαμε ένα ζευγάρι τουρίστες και μια κυρία που γύρναγε σπίτι της στις 2 ώρες που κάτσαμε, εδώ ο κόσμος ήταν πολύ περισσότερος! Και είχε φτάσει και μεσημέρι! Οπότε, αποφασίσαμε να κάτσουμε σε μια από τις 2-3 brasserie της πλατείας, το Bœuf Rouge. Επιλέξαμε 2 σαλάτες από το μενού του καταστήματος. Μια Σαλάτα Αλσατίας, που στην περιγραφή φαινόταν πιο εντυπωσιακή, από το τρίπτυχο ντομάτα, ζαμπόν και τριμμένο τυρί που εμφανίστηκε, και μια Σαλάτα με Καπνιστή Πάπια, που αποδείχτηκε όσο εντυπωσιακή ήταν και η περιγραφή. Our second stop, was Andlau, a slightly bigger village, surrounded by 3 vineyards, not as beautiful as Mittelbergheim but much more alive! By the time we arrived, it was already noon, so we chose one of the 3 town-square brasseries, the "Bœuf Rouge" for lunch: one Alsace salad (not as good as we imagined), with tomato, ham, and grated cheese and a, better than expected, Salad with smoked duck! With our stomachs full, and full of enthusiasm we continued our journey... Με γεμάτο στομάχι και πολλή καλή διάθεση συνεχίσαμε την πορεία μας…

Katowice - Auschwitz

Τελευταία μας στάση στην περιπέτεια μας στην Πολωνία ήταν το Katowice, το οποιο βρίσκεται στα νότια της χώρας, αρκετά κοντά στην Κρακοβία, στην περιοχή της Σιλεσίας. Τα περισσότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι μνημεία, αγάλματα (όπως αυτό του Jerzy Ziętek) και μουσεία που σχετίζονται με τη Σιλεσία και τους αγώνες της. Τα υπόλοιπα αξιοθέατα της περιοχής αποτελούνται από ένα παλιό ορυχείο, εκκλησίες, παλιά και όμορφα κτίρια καθώς και το Spodek, το γήπεδο στο οποίο διοργανώθηκε η τελική φάση του Ευρωμπάσκετ. Katowice, is a small town in the south of the country, in the region of Silesia, pretty close to Krakow. The sights that this town has to exhibit, are among others a very old mine, numerous squares with lots of monuments and statues, one of which is hanging from a tree and beautiful old buildings... Πολύ κοντά στο Katowice, βρίσκονται και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Ναζί, το Auschwitz και το Birkenau, τα οποία λειτουργούν πλέον ως μουσεία. Aπό το καλοκαίρι γίνονται και οργανωμένες ξεναγήσεις, αλλά θα σας συμβουλεύαμε αν ποτέ βρεθείτε εκεί, να τα επισκεφθείτε μόνοι σας, χωρίς ξεναγό... Η ατμόσφαιρα και στα δύο στρατόπεδα είναι πάρα πολύ βαριά αν αναλογιστεί κανείς τα εκατομμύρια των ανθρώπων, κάθε ηλικίας, που πέθαναν εκεί... Αυτό που θα αντικρίσετε και θα νιώσετε εσωτερικό των κτιρίων, όπου βρίσκονται τα εκθέματα, όσα και να ξέρετε για τα γεγονότα, όσο και να πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι μακριά από σας, θα σας εκπλήξει...Δυσάρεστα...Η θλίψη και η φρίκη παίρνουν πρόσωπο... Very close to Katowice, you can find the Nazi concentration camps of Auschwitz-Birkenau, which are now museums. Since this summer you can also have a guided tour, but we would recommend that you visit them alone, without a guide... The feeling that you will have in both camps will be quite unpleasant, considering the millions of people, of any age, that died in the premises... But what you will face and feel inside the buildings, were the exhibitions are held, no matter what you know about the facts, no matter how far those facts are from you, will surprise you...And it will not be a good surprise...The sorrow and horror will take the faces of the victims...

Gdansk - Sopot

Μια ακόμα εκδρομή στο Βορρά της Πολωνίας, λίγο πιο μακρινή από την προηγούμενη και λίγο πιο κουραστική ήταν στο Gdansk και το γειτονικό Sopot. Δεν την ευχαριστηθήκαμε και πολύ γιατί ήμασταν στην αρχή μιας υπέροχης γαστρεντερίτιδας, η οποία δε μας πτόησε εν τέλει. Το Gdansk, χτισμένο στις όχθες του ποταμού Motlawa, είναι γνωστό για τη σύγχρονη ιστορία του καθώς στα τοπικά ναυπηγία ξεκίνησε η πτώση του Κομμουνισμού στην Κεντρική Ευρώπη με πρωτεργάτη το Λεχ Βαλέσα. Στην είσοδο των ναυπηγίων υπάρχουν φωτογραφίες, αποσπάσματα και ένα μνημείο που θυμίζει εκείνες τις μέρες... Βέβαια, η ιστορία της πόλης ξεκινάει πολύ παλιότερα από τη δεκαετία του 80, αλλά δυστυχώς είχαμε μόνο 1-2 ώρες να χαζέψουμε την παλιά πόλη. Μαζεμένη και συμπαθητική αλλά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο για να μας μαγέψει... Gdandk and Sopot are 2 cities situated on the Baltic coasts of Poland. Gdansk is known as the place where the Solidarity movement was born under the leadership of Lech Walesa, in the local shipyards. It also has a picturesque medieval old town with gothic churches and buildings. Sopot, on the contrary, is a much smaller town and a major health-spa and tourist resort destination. Η επόμενη στάση ήταν στο Sopot, μια πολύ μικρη παραλιακή πόλη, με σχεδόν 40000 κατοίκους, πασίγνωστη όμως για την κοσμική παραλία, τα ξενοδοχεία 5 αστέρων, τα spa και την Πρόκομ Τρέφλ... Αποτελεί ένα από τα θέρετρα των Πολωνών με μια μεγάλη ιδιωτική αμμουδιά που βρέχεται από τη Βαλτική και τη μεγαλύτερη ξύλινη αποβάθρα στην Ευρώπη. Είναι η πόλη με την υψηλότερη αξία γης μετά τη Βαρσοβία. Κάτσαμε μια ωρίτσα και περιπλανηθήκαμε ασκόπως (όχι ακριβώς, περιπλανηθήκαμε, η τρελοτουρίστρια είχε ξαπλώσει στο πούλμαν από την ώρα που φύγαμε από το Gdansk, ας όψεται η ρημάδα η νόσος) χωρίς να βρούμε και πάλι κάτι να μας τραβήξει την προσοχή. Ανεβοκατεβήκαμε το μεγάλο πεζόδρομο στο κέντρο, φτάσαμε μέχρι την εκκλησία του Αι Γιώργη και επιστρέψαμε στο πούλμαν ταλαιπωρημένοι και εμπύρετοι... Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε για Κατόβιτσε με στόχο την κούπα... Για μια απόσταση 400 χλμ κάναμε 7 ώρες! Υ.Γ. Θυμάστε την "Ολλανδική Εβδομάδα"? Πάνε 2 χρόνια από τότε! Και η Νατάσσα με τα ταξίδια της μας πέταξε το μπαλάκι.. Δεν ξανακάνουμε ένα αφιέρωμα, αυτή τη φορά να κάνουμε μια Εβδομάδα με Οινο-Ταξιδιωτικές Περιπέτειες?, εκείνη στη Βουργουνδία, εμείς στην Αλσατία; Λέμε να οργανωθούμε ώστε σε κανά 2 βδομάδες να το πραγματοποιήσουμε. Όσοι θέλετε να συμμετάσχετε είστε ευπρόσδεκτοι! Μόνη προυπόθεση να έχετε φωτογραφικό υλικό από κάποια περιοχής με αμπελώνες, όχι μόνο στη Γαλλία...

Toruń

Το Toruń είναι μια πόλη άγνωστη στους περισσότερους από εμάς, στο κέντρο περίπου της Πολωνίας, και πολύ κοντά στη βάση μας για την 1η φάση των αγώνων, το Bydgoszcz. Βρέχεται από τον ποταμό Βιστούλα... ...και σε μαγνητίζει από μακριά με το άψογα διατηρημένο τείχος της πόλης και τα κτίρια Γοτθικού ρυθμού που ξεχωρίζουν. Είναι μια από τις ελάχιστες πόλεις της περιοχής που δεν καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αφού γλίτωσε, η UNESCO είπε να το προστατέψει και από τους σύγχρονους βαρβάρους και το συμπεριέλαβε στη λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το Toruń είναι επίσης η γενέτειρα του Νικόλαου Κοπέρνικου, το άγαλμα του οποίου δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του δημαρχείου... ...και το σπίτι του οποίου αποτελεί κεντρικό αξιοθέατο της πόλης αλλά για κακή μας τύχη ήταν και είναι κλειστό τις Δευτέρες! Οπότε αν ποτέ το αποφασίσετε φροντίστε να είναι Τρίτη! Το δημαρχείο αντιθέτως ήταν ανοιχτό και ως εκ τούτου η άνοδος στον πύργο του ρολογιού για να θαυμάσουμε τη θέα από ψηλά ήταν δυνατή. Υπήρχαν βέβαια 150 και βάλε σκαλιά αλλά το θέαμα σε αποζημιώνει...Εκτός από τα του Κοπέρνικου, το δημαρχείο, το οποίο πρωτοχτίστηκε το 1274, και τα τείχη, άλλα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι οι αμέτρητες Γοτθικές εκκλησίες, ο κεκλιμένος πύργος στα τείχη καθώς και τα ερείπια ενός Τευτονικού Κάστρου του 13ου αιώνα... Είναι μια μικρή πόλη που τη γυρνάς άνετα σε μια ημέρα και καθώς περιπλανιέσαι στους δρόμους της μπορεί και να γυρίσεις πίσω στο χρόνο... ...να ρεμβάσεις στις όχθες του ποταμού Βιστούλα παρέα με τα πιτσιρίκια και τους ψαράδες... ...ή από τις πολεμίστρες του κάστρου να εντοπίσεις τις ορδές των βαρβάρων που επιτίθενται...Μπορεί ακόμα να σας μαγέψει τόσο και να δείτε ένα δράκο να τριγυρίζει στου υπονόμους! Μην ανησυχείτε, εκεί είναι στα αλήθεια...