Εικόνες από ψηλά

Πάντα όταν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο, προσπαθούμε να καθόμαστε μαζί και να εξασφαλιζουμε θέση στο παράθυρο... Μας αρέσει να χαζεύουμε τον κόσμο από ψηλά και να παρατηρούμε την εναλλαγή των τοπίων... Κι όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, όπως συνέβαινε εκείνο το καλοκαιρινό μεσημέρι που επιστρέφαμε από τη Ρίγα μέσω Βερολίνου... τότε το αποτέλεσμα που προκύπτει αποτυπώνοντας αυτές τις εικόνες είναι συχνά πολύ όμορφο... Κάπου εδώ τελειώνει η περιήγηση μας στη Λετονία, έναν εναλλακτικό προορισμό που πλέον συνιστούμε ανεπιφύλακτα. Επόμενη στάση κάποιος χειμερινός ελληνικός προορισμός...

Sigulda & Turaida

Τελευταία μέρα στη Λετονία, ή για την ακρίβεια τελευταία μέρα διαθέσιμη για τουρισμό στη Λετονία, και το πρόγραμμα περιελάμβανε βόλτα στη Sigulda και στα γύρω κάστρα! Τώρα που είχαμε εντοπίσει και το σταθμό του ελεκτρίτσκε, γλιτώσαμε πολύτιμο χρόνο στην πορεία μας! Η Sigulda είναι μια μικρή πόλη νότια της Ρίγας, γνωστή για το κάστρο της. Κοντά στη Sigulda βρίσκονται ακόμα δυο κάστρα, της Turaida και της Krimulda, τα οποία όμως προσεγγίζονται με χρήση λεωφορείου, τελεφερίκ ή ποδηλάτου! Αποφασίσαμε ότι η πιο ενδεδειγμένη επιλογή ήταν η τρίτη! Ξεκινήσαμε την περιήγησή μας από το Κάστρο της Sigulda, ένα πέτρινο κτίριο που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, με υπέροχους κήπους και θέα στο δάσος και την κοιλάδα του ποταμού Gauja. Χμμμ...Κοιλάδα, καλά διαβάσατε! Τι σημαίνει αυτό... Ότι υπάρχουν δυο βουνά και ανάμεσα μια πεδιάδα. Εμείς είμαστε στο ένα βουνό και τα άλλα δυο κάστρα στο άλλο βουνο! Άρα... Αυτό ακριβώς! Για να φτάσουμε στο κάστρο της Turaida έπρεπε να κατέβουμε τούτο το βουνό και να ανέβουμε στο άλλο! Με τα ποδήλατα... Η κατάβαση ήταν εύκολη! Η πορεία παράλληλα με τον ποταμό Gauja απολαυστική! Η στάση στη Σπηλιά Gutmanis επιβεβλημένη για να δροσιστούμε καθώς η ζέστη ήταν έντονη για Λετονία... Εκεί που είχαμε το πρόβλημα ήταν στην ανάβαση! Κάποια στιγμή όπως ήταν αναμενόμενο κατεβήκαμε και σπρώχναμε! Μετά από κάποια λίτρα ιδρώτα φτάσαμε στο στόχο μας!! Turaida Castle! Παρκάραμε τα ποδήλατα στην είσοδο και αρχίσαμε τον περίπατο στο πάρκο! Το κάστρο πρωτοχτίστηκε πριν από 800 χρόνια περίπου αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά στα τέλη του 18ου αιώνα και δεν επισκευάστηκε ποτε. Οι εργασίες ανοικοδόμησης έχουν αρχίσει τα τελευταία χρόνια και τα περισσότερα κτίρια είναι καινούρια, έχοντας διατηρήσει το αρχικό σχέδιο. Στο πάρκο εκτός από το Κάστρο, βρίσκεται και μια από τις παλιότερες ξύλινες εκκλησίες της Λετονίας, και παλαιότερη της περιοχής. Αφού ολοκληρώσαμε την περιήγηση στη Turaida είπαμε να επιδιώξουμε να επισκεφτούμε και το κάστρο της Krimulda, αλλά αποτύχαμε... Και είπαμε να επιστρέψουμε στη βάση μας! Αλλά μην ξεχνάμε!! Είμαστε στο απο κει βουνό πλέον και πρέπει να επιστρέψουμε στο από δω! Η κατάβαση και πάλι ήταν μαγευτική και η διαδρομή μέσα από το δάσος υπέροχη. Αλλά η ανάβαση δεν υπήρχε περίπτωση να ευδοκιμήσει...Πρόβλημα!! Και όμως ώς εκ θαύματος εμφανίστηκε μπροστά μας αυτό το μαραφέτι που ανεβάζει τους σκιέρ στην κορυφή της πλαγιάς! Χιόνι γιοκ το καλοκαίρι αλλά από κουρασμένους ποδηλάτες γεμάτος ο τόπος! Μέχρι και ειδική πρόνοια για τα ποδήλατα υπήρχε... Πήραμε το ελεκτρίτσκε για τελευταία φορά και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, ψάχνοντας για ένα καλό βραδινό μετά από τόσες θερμίδες που κάψαμε!!!

Jūrmala, η Ριβιέρα της Βαλτικής

Από ότι θα χετε καταλάβει η Ρίγα δεν είναι δα και καμιά τεράστια πόλη! Αν σε αυτό προσθέσετε ότι το κομμάτι της καινούριας πόλης δεν έχει κάτι το θελκτικό και τουριστικό, καταλαβαίνετε ότι σε δυό μέρες μπορείς να πάρεις μια πλήρη γεύση της πόλης! Μην απελπίζεσαι όμως φίλε KitsoMitso αν έχεις περισσότερες από 2 μέρες στη διάθεση σου στη Ρίγα! Υπάρχουν πολλά ακόμα αξιοθέατα στην ευρύτερη περιοχή! Μια λύση, μια που θα πας και καλοκαίρι, είναι να πάρεις το μαγιό και τα κουβαδάκια και να πας στη παραλία της Jūrmala, και να θαυμάσεις τις υπέροχες και καλλίγραμμες λετονικές...ακτές! Η Jūrmala είναι ένα προάστιο της Ρίγα που ουσιαστικά εκτείνεται κατα μήκος της παραλίας. Αποτελείται από διάφορες συνοικίες και αντίστοιχες στάσεις τρένου! Εμείς επιλέξαμε να πάμε στον κεντρικό σταθμό, στο Majori. Το δύσκολο της υπόθεσης, για να φτάσουμε στη παραλία, ήταν να εντοπίσουμε το σιδηροδρομικό σταθμό στη Ρίγα! Προσπαθήσαμε να ρωτήσουμε 2-3 περαστικούς αλλά μας φοβόντουσαν και μας απέφευγαν... Μια γενναία Λετονή, που δοκίμασε να μας βοηθήσει, δεν ομιλούσε την Αγγλική! Τρένο τη ρωτάγαμε, τραμ μας απαντούσε! Τρένο της τονίζαμε, το τρόλευ μας έδειχνε! Με το που είπαμε Jūrmala ομως, απεφάνθη: "Ααα! Ελεκτρίτσκε!!" Και μας πήγε στο σταθμό η ίδια! Το επομενο δύσκολο σημείο ήταν το τρένο, το οποίο είχε μπόλικο κόσμο και έκανε φασαρία! Η διαδρομή δεν ήταν από τις πιο μαγευτικές αλλά όταν έβγαινε από την πόλη είχε αρκετό πράσινο! Μετά από καμιά ωρίτσα φτάσαμε στη Jūrmala, την Ριβιέρα της Βαλτικής, όπως είχαμε διαβάσει ότι την αποκαλούν πριν πάμε! Στην παραλία μας υποδέχτηκε μια γιγάντια χελώνα! Η αμμουδιά τεράστια... Συνολικά έχει μήκος 33 χιλιόμετρα! Προφανώς δεν την διασχίσαμε όλη, αλλά μόνο ένα μικρό της κομμάτι! Κατα μήκος της βρίσκονταν παραταγμένα διάφορα ξενοδοχεία, σπα και λοιποί χώροι αναψυχής! Φωτογραφηθήκαμε, ήπιαμε και ένα δροσιστικό τσαγάκι και αφού δεν είχαμε τα μαγιό να βουτήξουμε, είπαμε να αφήσουμε την παραλία και να τριγυρίσουμε και στην πόλη... To Majori είναι μια συμπαθητική μικρή πόλη με μπόλικο πράσινο και παραδοσιακά κτίρια! Κάναμε τη βολτα μας, χαζέψαμε στο κυριακάτικο παζάρι που είχε, πήραμε και κανά δυο αναμνηστικά αλλά αποφασίσαμε να γυρίσουμε στη Ρίγα για το φαί μας, καθώς οι επιλογές εκεί ήταν λίγες και αμφίβολες... Τα τρένα στην ώρα τους και ο σταθμός μαγευτικός, δίπλα στη λίμνη... Πίσω στη Ρίγα και μετά το φαί, βόλτα στο ζωολογικό κήπο! Τα ζωάκια της Λετονίας και οι υπόλοιπες ταξιδιωτικές πληροφορίες για τη Ρίγα με το νέο έτος! Μέχρι τότε καλές γιορτές να έχετε και να περάσετε υπέροχα! Περιμένουμε φωτογραφίες και ιδέες για εξορμήσεις... Εμείς θα κάτσουμε σπίτι μας, μετά από καιρό! Πολλά φιλιά! Οι 2 Τρελοτουρίστες...

Η Ρίγα από ψηλά και από το νερό!

Την επόμενη μέρα, αποφασίσαμε να δούμε τη Ρίγα από ψηλά! Πήραμε λοιπόν το μάλλον ετοιμόροπο λεωφορείο που θα μας μετέφερε από το ξενοδοχείο μας στο ιστορικό κέντρο της πόλης και σταθήκαμε στην ουρά για να ανέβουμε στον πύργο του καμπαναριού του καθεδρικού Ναού του Αγίου Ιωάννη. Η Θέα από ψηλά έκοβε την ανάσα!! Θαυμάσαμε όλη την πόλη, το ποτάμι, τα πάρκα...Και αφού βγάλαμε φωτογραφίες αποφασίσαμε να κατέβουμε! Άλλωστε ο χώρος ήταν περιορισμένος και περίμεναν κι άλλοι...Κρυώναμε κιόλας... Έτσι συνεχίσαμε τη βόλτα μας στα σοκάκια, τις γειτονιές και τις πλατείες της πόλης. Περάσαμε ακόμα και κάτω από αψιδωτούς δρόμους που μας οδήγησαν στο οχυρό της πόλης με έναν παλιό πύργο και κανόνια... Αφού φάγαμε για μεσημέρι σε ένα υπέροχο bistrot τοπικές γεύσεις και παγωτό σερβιρισμένο σε μπολ από πάγο συνεχίσαμε για λίγο τη βόλτα... ...κατευθυνόμενοι προς τη αποβάθρα όπου επιβιβαστήκαμε σε ένα καραβάκι για κρουαζιέρα στα νερά του Daugava! Ο καιρός ήταν υπέροχος, κι ο ουρανός είχε τόσα σύννεφα όσα χρειαζόντουσαν!!! Και οι δύο όχθες του ποταμού ήταν υπέροχες και μας προσέφεραν διαφορετικές εικόνες!! Υπέροχα πάρκα, ψηλά καμπαναριά, κατακόκκινες σκεπές... ...ακόμα και παλιά, "ταλαιπωρημένα" από τον καιρό κτίρια, μιας εποχής που οι Λετονοί θέλουν να ξεχάσουν...

Ρίγα

Λοιπόν, όπως θα θυμάστε ήμασταν στο Βερολίνο! Ναι καλά που θυμάστε! Εδώ εμείς κοντέψαμε να το ξεχάσουμε, αφού έχουν μπει ανάμεσα Σπέτσες, Χταποδάκια, Πεκίνα... Ας είναι, ήμασταν στο Βερολίνο! Και επειδή ποτέ δεν καθόμαστε φρόνιμοι αλλά διαρκώς θέλουμε κι άλλο, είπαμε να μη γυρίσουμε κατευθείαν στην Αθήνα αλλά να προκτείνουμε το ταξίδι μας. Έτσι, λοιπόν αναζητήσαμε κοντινούς "φτηνούς" προορισμούς για να περάσουμε άλλες 2-3 μέρες! Και καταλήξαμε στη Λετονία! Αρκετά εναλλακτικός προορισμός, τελείως διαφορετικός από το Βερολίνο. Ακουγόταν ενδιαφέρουσα πρόκληση. Πήραμε λοιπόν το αεροπλάνο της EasyJet και τσουπ να 'μαστε στη Ρίγα. Το τοπίο πολύ διαφορετικό. Η πόλη χωρισμένη στα δύο. Από τη μία μεριά του ποταμού είναι το Ιστορικό Κέντρο, η παλιά πόλη, που ανήκει στην Παγκόσμια Κληρονομιά της Unesco, και από την άλλη η σύγχρονη πόλη, με τις αχανείς πολυκατοικίες ρωσικού τύπου, τα τρόλει και τις φτωχογειτονιές. Αυτές οι αντιθέσεις ήταν ορατές από το πρώτο απόγευμα! Όντας πεινασμένοι από την πτήση, αφού βολευτήκαμε στο ξενοδοχείο, πήραμε το τρόλει και ψάξαμε κάποιο μέρος για να χορτάσουμε! Βολευτήκαμε σε ένα όμορφο εστιατόριο, με θέα την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και απολαύσαμε το σχετικά φτηνό, είναι η αλήθεια, και νόστιμο φαγητό του. Στη συνέχεια ακολούθησε μια γρήγορη βόλτα στην παλιά πολή! Ευτυχώς ο καιρός ήταν υπέροχος! Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε ένα από τα πιο γνωστά και όμορφα κτίρια της πόλης, το House of the Blackheads! Χτίστηκε το 1344 για να στεγάσει τους ταξιδίώτες εμπόρους της αδελφότητας των "μαυροκέφαλων", βομβαρδίστηκε το 1941 από τους Γερμανούς, τα ερείπια απομακρύνθηκαν εντελώς από τους Σοβιετικούς το 1948 και ανακατασκευάστηκε το 2001, στην επέτειο των 800 χρόνων της πόλης. Στη συνέχεια βρεθήκαμε σε ένα υπέροχο πάρκο, στο Bastion Hill, που χωρίζεται στη μέση από το κανάλι Pilsetas και χωρίζει με τη σειρά του την παλιά από τη νέα πόλη. Το πάρκο ήταν, καταπράσινο, με υπέροχα ανθισμένα λουλούδια, αγάλματα και γεφυράκια γεμάτα λουκέτα! Τα λουκέτα τα έβαλαν ερωτευμένα ζευγάρια για να κρατήσει ο έρωτάς τους! Θέλαμε όμως να χαζεψουμε και τον ποταμό Daugava, που ξεκινά από τη Ρωσία, διασχίζει τη Λευκορωσία και τη Λετονία και καταλήγει στον κόλπο της Ρίγα, στη Βαλτική. Το ηλιοβασίλεμα μας βρήκε να ακολουθούμε αντίθετη πορεία από τον ήλιο, κατεβαίνοντας τον ποταμό και να χαζευουμε πότε τη μια και πότε την άλλη όψη της πόλης...