Δουβλίνο

Ξημέρωνε η 8η μέρα στην Ιρλανδία. Το βράδυ θα μαζεύαμε τα μπαγκάζια και το άλλο πρωι θα παίρναμε το δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα. Είχαμε όμως μια μέρα ακόμα μπροστά μας και δεν θα την αφήναμε έτσι εύκολα! Προλαβαίναμε να κάνουμε μια γρήγορη βόλτα στο Δουβλίνο.

Η Marguerite μας πρότεινε να πάρουμε το τουριστικό ανοιχτό λεωφορείο που κάνει βόλτα στην πόλη ώστε να πάρουμε μια γεύση από τα αξιοθέατα και μετά να την περπατήσουμε. Ως τρελοτουρίστας, ήμουν λίγο επιφυλακτικός με αυτή την πρόταση. Δεν ξέρω αυτού του είδους οι ξεναγήσεις δεν με συγκινούν.

Αφού πέρασε μια ώρα κάνοντας βόλτα στην πόλη πεζοί, είπαμε να του δώσουμε μια ευκαιρία του κόκκινου λεωφορείου και τελικά δεν το μετανιώσαμε. Η περιγραφή του ξεναγού ήταν κατατοπιστική, η βόλτα ήταν χορταστική και σχετικά σύντομη...

Χαζέψαμε τα κύρια αξιοθέατα της πόλης, περάσαμε από το εργοστάσιο του μέλανος ζύθου και το σπίτι του Αρθούρου, και φτάσαμε ώς το πάρκο του Δουβλίνου, με την πρωθυπουργική κατοικία και τα μνημεία στη μνήμη των πεσόντων στον Εμφύλιο. Μετά από καμιά ώρα βόλτα, αποβιβαστήκαμε κόντα στο Trinity College.

Ως νεολαίοι που διψάμε για μορφωση μπήκαμε και στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου, όπου κάποια έκθεση χαζέψαμε, αλλά δεν θυμάμαι ποια! Μου έμειναν περισσότερο στο μυαλό οι φοιτήτριες που επιδίδονταν σε αθλοπαιδιές στην ατέλειωτη πρασινάδα...

Στην τρελοτουρίστρια είχε καρφωθεί μια ατάκα του ξεναγού, όταν περνάγαμε έξω από το Archbishop Ryan Park.."Καθώς θα τριγυρνάτε στα μονοπάτια του μπορεί και να συναντήσετε τον Oscar να κάθεται και να ρεμβάζει..." Όπως θα έχετε καταλάβει, όταν της μπει κάτι στο μυαλό άντε να της το βγάλεις! Οπότε πήγαμε... Και ψάχναμε, και ψάχναμε... Γυρίσαμε όλο το πάρκο και δεν τον βρίσκαμε! Αλλά ήταν εκεί, δίπλα στην είσοδο. Αντί να πάμε ευθεία, έπρεπε να πάμε αριστερά! Ήταν πράγματι καθισμένος σε ένα βράχο και χαζεύοντας τη φύση. Από το ωραιότερα αγάλματα που έχουμε συναντήσει...

Είχε αρχίσει να σουρουπώνει, οπότε για μοναδική φορά σε όλο το ταξίδι καταφύγαμε σε ταχυφαγείο για να πάρουμε κάτι να φάμε, ψωνίσαμε και μια φιάλη Connemara, που ακόμα την έχω και την τιμώ κάπου κάπου, και γυρίσαμε στο σπίτι για να περάσουμε το τελευταίο βράδυ στην Ιρλανδία. Το καλύτερο ταξίδι, μέχρι τώρα, έφτανε στο τέλος του... Και η τρελοτουρίστρια είχε ήδη αρχίσει να σκέφτεται το επόμενο!

Whiskey

Είχε περάσει ήδη μια βδομάδα. Ήταν καιρός να μαζεύουμε σιγά σιγά τα πράγματα μας και να σκεφτόμαστε την επιστροφή. Όμως πρώτα έπρεπε να ρίξουμε και μια ματιά στο Δουβλίνο. Η 7η μέρα ήταν "καταδικασμένη" να μην έχει πολλά αξιοθέατα καθώς ήταν προγραμματισμένο να διασχίσουμε όλη την Ιρλανδία από το Galway ως το Δουβλίνο.

Ξεκινήσαμε το πρωινό μας με μια βόλτα στο πάρκο του Oughterard και μετά επισκεφτήκαμε τα τοπικά μαγαζιά για σουβενίρ και αλκόολ.

Χαιρετήσαμε την οικοδέσποινα μας, μαζέψαμε τα μπαγκάζια μας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η διαδρομή αυτή τη φορά δεν ήταν τόσο ειδυλλιακή καθώς διασχίζαμε την εθνική οδό, αλλά τουλάχιστον ήταν πιο ξεκούραστη για τον οδηγό. Στάση σε βενζινάδικο για δυο σαντουιτσάκια και συνέχεια...

Δεν προβλεπόταν παρά μόνο μια στάση στο ταξίδι μας, στο ομορφότερο αξιοθέατο της διαδρομής, στα αποστακτήρια Locke (του John Locke, απλή συνωνυμία με το ναυαγό), κοντά στο Kilbeggan...

...με ξενάγηση στα αποστακτήρια, δοκιμή του μαγικού ζωμού αλλά και αγορά κανά 2 μπουκαλιών για τους φίλους στην Ελλάδα.

Ήμασταν στου δρόμου τα μισά, οπότε μέχρι να φτάσουμε στο Δουβλίνο και να βρούμε και το Glenaire Lodge, στο οποίο θα περνούσαμε τα τελευταία δυο βράδια, είχε ήδη αρχίσει να νυχτώνει.

Για την ακρίβεια το Glenaire Lodge δεν βρισκόταν στο Δουβλίνο, αλλά σε ένα προάστιο του, το Killiney. Ήταν από τα καλύτερα καταλύματα του ταξιδιού και η Marguerite, συμπαθέστατη, εξυπηρετικότατη και με το χαμόγελο στο στόμα. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Δεν προλβαίναμε να κάνουμε και πολλά λόγω του περασμένου της ώρας, οπότε μια βόλτα στην παραλία...

...και ένα δείπνο σε μια pub ήταν ότι καλύτερο πριν γυρίσουμε πίσω στο κρεβάτι μετά από μια κουραστική μέρα!

Οι Σπέτσες το Χειμώνα...

Τσα!! Χαίρετε, χαίρετε... Εδώ είμαστε! Πριν από κανά 2 βδομάδες, εν μέσω ταξιδιών και ακαταπαύστης εργασίας...

...και πριν τις ανελέητες χιονοπτώσεις, είχαμε πεταχτεί για ένα σύντομο χαλαρωτικό τριήμερο...

...στο καταφύγιο μας! Το νησί ήταν άδειο, καταμεσής του χειμώνα... Μόνο 2 παλαβοί που τριγυρίζανε με φωτογραφικές μηχανές και...

...οι αχινοί! Έτσι καταφέραμε να φωτογραφίσουμε τις παραλίες του νησιού, χωρίς κόσμο και ομπρέλες, και το παλιό λιμάνι χωρίς πολυτελή πλοιάρια...!

Connemara

Η 6η μέρα ξεκίνησε χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα. Απώτερος στόχος ήταν η επίσκεψη στο Εθνικό Πάρκο της Connemara. Πήραμε το γεύμα για πικ-νικ που μας είχε ετοιμάσει η οικοδέσποινα μας και βγήκαμε στον N59 προς Connemara!

Σε κάποια διασταύρωση είδαμε πινακίδες που οδηγούσαν στην κατοικία του Padraig Pearse, άγνωστος σε εμάς αλλά από ότι μάθαμε στη συνέχεια ηγέτης της επανάστασης των Ιρλανδών απέναντι στους Άγγλους. Είπαμε λοιπόν να κατευθυνθούμε προς τα κει! Δυστυχώς το μουσείο ήταν κλειστό αλλά μας έμεινε η υπέροχη θέα στη λίμνη!

Αφού είχαμε ήδη απομακρυνθεί από τον κεντρικό δρόμο είπαμε να συνεχίσουμε παραλιακά προς το Πάρκο, σταματώντας κατα βούληση!

Πρώτη στάση στο Roundstone, ένα πολύ μικρό χωριουδάκι με μόλις 239 κατοίκους, αλλά με δικιά του ιστοσελιδα, στην οποία μάλιστα διαφημίζεται ως το πιο ειδυλλιακό χωριό της Connemara. Αν μέναμε στο δρόμο δεν θα το είχαμε επισκεφτεί ποτέ!

Δεύτερη στάση σε μια παραλία λίγο έξω από το Clifden, με θέα στο Ατλαντικό Ωκεανό! Ξεμουδιάσαμε, παίξαμε με ένα σκυλάκι και με τις σκιές μας και αναχωρήσαμε!

Λίγο μετά το μεσημέρι φτάσαμε στον κύριο προορισμό της ημέρας, το Εθνικό Πάρκο της Connemara. Ένεκα της εποχής το Πάρκο δεν ήταν ανθισμένο, με λίγες εξαιρέσεις, οπότε αποφασίσαμε ότι πρέπει να ξαναπάμε καλοκαίρι!

Παρόλα αυτά είπαμε να συνεχίσουμε τη μελέτη επάνω στην πανίδα της Ιρλανδίας...

...τόσο εντός...

...όσο και εκτός πάρκου!

Λίγο πριν δύσει ο ήλιος περάσαμε και από το Αββαείο του Kylemore. Δυστυχώς είχε κλείσει για το κοινό αλλά η θέα στον περιβάλλοντα χώρο μας αποζημίωσε...(Η απορία για το πώς τα εκκλησιαστικά οικήματα ανά τον κόσμο έχουν τις πιο προνομιακές θέσεις δεν είναι της παρούσης αλλά υφίσταται!)

Μια ακόμα στάση στη Λίμνη Inagh, και η βραδιά έκλεισε σε μια pub στο Oughterard με υπέροχα μύδια του Galway και έναν απίστευτο Irish Coffee!

Στο δρόμο για το Oughterard

H 5η μέρα στην ιρλανδική ύπαιθρο ξεκίνησε με ένα πολύ ωραίο πρωινό στο Ashley Park House και μια βόλτα στους τεράστιους κήπους και τη λιμνούλα τους. Η τρελοτουρίστρια προς στιγμήν σκέφτηκε να κάνει και μια βαρκάδα αλλά είπαμε να το αφήσουμε...Άλλωστε είχαμε πολύ δρόμο να κάνουμε. Θα ήταν μια αρκετά γεμάτη μέρα....

Πήραμε λοιπόν το δρόμο και αρχίσαμε να κινούμαστε παράλληλα με τον ποταμό Shannon, χαζεύοντας τα ζωάκια (για τα οποία σας μιλήσαμε και σε προηγούμενη ανάρτηση). Η πρώτη στάση έγινε στο Killaloe γιατί κάποιος είχε ξεχάσει να φορτίσει τις μπαταρίες της φωτογραφικής του μηχανής και έπρεπε να αγοράσουμε μερικές να μας βγάλουν μέχρι το βράδυ.

Στη συνέχεια διασχίσαμε ολόκληρη τη κομητεία Clare για να φτάσουμε και πάλι στις ακτές της Ιρλανδίας στον Ατλαντικό ωκεανό και στο πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο όλης της πορείας μας, στα Cliffs of Moher...

...απόκρημνες ακογραμμές με ύψος που σε ορισμένα σημεία ξεπερνά μέχρι και τα 200 μέτρα. Πάνω στους βράχους φωλιάζουν πάνω από 25 διαφορετικά είδη πτηνών ενώ όταν ο καιρός δεν είναι ομιχλώδης (αλλά δυστυχώς η μόνη συννεφιασμένη μέρα στο ταξίδι μας στην Ιρλανδία ήταν η συγκεκριμένη...) μπορεί κανείς να δει τα νησάκια Aran και τα βουνα της Connemara.

Επόμενη στάση στο δρόμο προς το Galway, ένα ακόμα Dolmen, διαφορετικής τεχνοτροπίας από το προηγούμενο, το Poulnabrone Dolmen. Αρκετά εντυπωσιακό, αλλά όχι τόσο ώστε να ξοδέψουμε περισσότερο από 15'. Είχε αρχίσει άλλωστε και ένα ενοχλητικό ψιλόβροχο...

Αποφασίσαμε να μην κάνουμε άλλη ενδιάμεση στάση και να μην περάσουμε μέσα από το Galway, ώστε να πάμε κατευθείαν στον τελικό μας προορισμό, το Oughterard, ένα χωριουδάκι έξω από το Galway, πανω στις όχθες της λίμνης Corrib, της μεγαλύτερης λιμνης της Ιρλανδίας. Αν και δεν είναι πολύ μεγάλο (με περίπου 3000 κατοίκους) είναι ανέπτυγμενο τουριστικά καθώς αποτελεί το κέντρο πολλών εκδηλώσεων ψαρέματος στη λίμνη.

Τόπος διαμονής μας το Cammilaun Lodge. Πολύ φιλόξενο και ζεστό B&B...Είχες πρόσβαση σε όλο το σπίτι! Απο το τραπέζι του μπιλιάρδου μέχρι το γήπεδο τένις αλλά και πλήρη εξοπλισμό για μια βαρκάδα συνδυαζόμενη με ψάρεμα...

Εμείς προτιμήσαμε μια βόλτα με τα πόδια γύρω από τη λίμνη...

...και καταλήξαμε στο κέντρο του χωριού σε μια pub, τρώγοντας φρέσκο ψάρι από τη λίμνη και βλέποντας rugby...

River Shannon

Ο ποταμός Shannon είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ιρλανδίας. Ουσιαστικά πηγάζει απο τα βουνά Cuilcagh, στα σύνορα με τη Βόρεια Ιρλανδία, διασχίζει 13 κομητείες της χώρας και χύνεται στον Ατλαντικό Ωκεανό στην περιοχή του Limerick. Αποτελεί το φυσικό διαχωριστικό μεταξύ της ανατολικής και της δυτικής Ιρλανδίας. Ένα χαρούμενο περιστατικό μας συνέβη στην πόλη του Killaloe, το οποίο βρίσκεται πάνω στις όχθες του ποταμού (όπως φαίνεται και στο χάρτη) και ακριβώς απέναντι από τη Ballina. Εμείς, νομίζοντας ότι βρισκόμαστε, ακόμα στη Ballina, ρωτήσαμε 2 ηλικιωμένους κυρίους: CT2: Μήπως ξέρετε πως θα πάμε στο Killaloe; K1: Μα είστε στο Killaloe! CT1: A, νομίζαμε ότι ήμαστε στη Ballina! Κ2: Μην το ξαναπεις αυτό! Αυτοί είναι από την άλλη μεριά του ποταμού! Είναι στο Tipperary! Εμείς εδώ είμαστε στην κομητεία Clare...και χαμογελώντας συμπλήρωσε: Είναι εχθροί!!

Στη σημερινή ανάρτηση θα μελετήσουμε τη συμπεριφορά της πανίδας του ποταμού στο φωτογραφικό φακό. Η περιήγηση κατά μήκος του ποταμού καθώς και η συνέχεια της πορείας προς στο Galway θα ακολουθήσει σε επόμενη ανάρτηση. Τα πτηνά του ποταμού αντιμετώπισαν το φακό με ύφος μπλαζέ, και πόζαραν ψιλοαδιάφορα δήθεν...

Τα γελάδια από την άλλη ήταν όντως αδιάφορα αφού σημασία δε μας έδιναν και συνέχισαν να τρώνε και να κοιμούνται...

Τέλος οι πάπιες, οι οποίες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στις κοινωνικές που δεν έχουν πρόβλημα να ποζάρουν χαμογελώντας και μιλώντας η μια στη άλλη...

και στις ντροπαλές που νομίζουν πως είναι στρουθοκάμηλοι...

Με την ευκαιρία, να ευχηθούμε καλη χρονιά σε όλους εσάς τους επισκέπτες του ιστολογίου μας, με υγεία, ευτυχία και καλά ταξίδια!