Ρίγα

Λοιπόν, όπως θα θυμάστε ήμασταν στο Βερολίνο! Ναι καλά που θυμάστε! Εδώ εμείς κοντέψαμε να το ξεχάσουμε, αφού έχουν μπει ανάμεσα Σπέτσες, Χταποδάκια, Πεκίνα... Ας είναι, ήμασταν στο Βερολίνο! Και επειδή ποτέ δεν καθόμαστε φρόνιμοι αλλά διαρκώς θέλουμε κι άλλο, είπαμε να μη γυρίσουμε κατευθείαν στην Αθήνα αλλά να προκτείνουμε το ταξίδι μας. Έτσι, λοιπόν αναζητήσαμε κοντινούς "φτηνούς" προορισμούς για να περάσουμε άλλες 2-3 μέρες! Και καταλήξαμε στη Λετονία! Αρκετά εναλλακτικός προορισμός, τελείως διαφορετικός από το Βερολίνο. Ακουγόταν ενδιαφέρουσα πρόκληση. Πήραμε λοιπόν το αεροπλάνο της EasyJet και τσουπ να 'μαστε στη Ρίγα. Το τοπίο πολύ διαφορετικό. Η πόλη χωρισμένη στα δύο. Από τη μία μεριά του ποταμού είναι το Ιστορικό Κέντρο, η παλιά πόλη, που ανήκει στην Παγκόσμια Κληρονομιά της Unesco, και από την άλλη η σύγχρονη πόλη, με τις αχανείς πολυκατοικίες ρωσικού τύπου, τα τρόλει και τις φτωχογειτονιές. Αυτές οι αντιθέσεις ήταν ορατές από το πρώτο απόγευμα! Όντας πεινασμένοι από την πτήση, αφού βολευτήκαμε στο ξενοδοχείο, πήραμε το τρόλει και ψάξαμε κάποιο μέρος για να χορτάσουμε! Βολευτήκαμε σε ένα όμορφο εστιατόριο, με θέα την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και απολαύσαμε το σχετικά φτηνό, είναι η αλήθεια, και νόστιμο φαγητό του. Στη συνέχεια ακολούθησε μια γρήγορη βόλτα στην παλιά πολή! Ευτυχώς ο καιρός ήταν υπέροχος! Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε ένα από τα πιο γνωστά και όμορφα κτίρια της πόλης, το House of the Blackheads! Χτίστηκε το 1344 για να στεγάσει τους ταξιδίώτες εμπόρους της αδελφότητας των "μαυροκέφαλων", βομβαρδίστηκε το 1941 από τους Γερμανούς, τα ερείπια απομακρύνθηκαν εντελώς από τους Σοβιετικούς το 1948 και ανακατασκευάστηκε το 2001, στην επέτειο των 800 χρόνων της πόλης. Στη συνέχεια βρεθήκαμε σε ένα υπέροχο πάρκο, στο Bastion Hill, που χωρίζεται στη μέση από το κανάλι Pilsetas και χωρίζει με τη σειρά του την παλιά από τη νέα πόλη. Το πάρκο ήταν, καταπράσινο, με υπέροχα ανθισμένα λουλούδια, αγάλματα και γεφυράκια γεμάτα λουκέτα! Τα λουκέτα τα έβαλαν ερωτευμένα ζευγάρια για να κρατήσει ο έρωτάς τους! Θέλαμε όμως να χαζεψουμε και τον ποταμό Daugava, που ξεκινά από τη Ρωσία, διασχίζει τη Λευκορωσία και τη Λετονία και καταλήγει στον κόλπο της Ρίγα, στη Βαλτική. Το ηλιοβασίλεμα μας βρήκε να ακολουθούμε αντίθετη πορεία από τον ήλιο, κατεβαίνοντας τον ποταμό και να χαζευουμε πότε τη μια και πότε την άλλη όψη της πόλης...

Τελευταία μέρα στο Πεκίνο

Την επόμενη μέρα, η οποία ήταν και η τελευταία μας στο Πεκίνο, αποφασίσαμε παρά τη ζέστη και τον καυτό ήλιο να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη και να δούμε κάποια ακόμα αξιοθέατα... Πρώτη στάση ο Ναός του Ουρανού, το χτίσιμο του οποίου ολοκληρώθηκε το 1420 μ.Χ. κατά τη δυναστεία των Ming και χαρακτηρίστηκε ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1998. Ο Ναός περιβάλλεται από τείχος, το νότιο τμήμα του οποίου είναι ορθογωνικό και συμβολίζει τη γη... ...και το βόρειο υψηλότερο, κυκλικό και συμβολίζει τον ουρανό. Τα τρία βασικότερα κτίσματα του ναού είναι ο Κυκλικός Βωμός, ο Αυτοκρατορικός Ουράνιος Θόλος... ...και ο Ναός της Προσευχής για καλή σοδειά. Δύο φορές το χρόνο, ο Κινέζος αυτοκράτορας έφευγε από την Απαγορευμένη Πόλη και πήγαινε στο Ναό του Ουρανού όπου προΐστατο των τελετών προς τον Ουρανό για καλή σοδειά. Δεύτερη στάση τα Θερινά Ανάκτορα (Yi he yuan). Στο χώρο κυριαρχούν ο Λόφος της Μακροζωίας και η Λίμνη Kunming. Σύμφωνα με την UNESCO το πάρκο των Θερινών Ανακτόρων αποτελεί "αριστούργημα του κινέζικου σχεδιασμού κήπων, όπου το φυσικό τοπίο συνδυάζεται αρμονικά με τις αρχιτεκτονικές κατασκευές δίνοντας ένα σύνολο εξαιρετικής αισθητικής αξίας". Η λίμη είναι τεχνητή και αποτελεί τα 3/4 του πάρκου ενώ το χώμα που απομακρύνθηκε για την κατασκευή της (στα πρότυπα της Δυτικής Λίμνης του Hangzhou) χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτεί ο Λόφος της Μακροζωίας! Στο πάρκο μπορεί να βρεί κανείς τα πάντα: υπέροχους κήπους, ναούς, παλάτια, ακόμα και τον μακρύτερο σκεπαστό διάδρομο (Cháng Láng) του κόσμου με μήκος 728 m, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1750 κατά τη διάρκει της βασιλείας του αυτοκράτορα Qianlong. Ένα από τα εντυπωσιακότερα κτίρια του πάρκου είναι το Καράβι από Μάρμαρο (Shí Fǎng) το οποίο κατασκευάστηκε το 1755 από τον ίδιο αυτοκράτορα, καταστράφηκε το 1860 κατά τη διάρκεια του δεύτερου πολέμου του οπίου και ανακατασκευάστηκε το 1893 από την αυτοκράτειρα Dowager Cixi. Η μέρα μας τελείωσε με μια επίσκεψη στο κλειστό της άρσης βαρών, όπου αγωνιζόταν η κατηγορία των 105+ κιλών!! Ως γνωστόν ελληνικό ενδιαφέρον δεν υπήρχε αλλά ο αγώνας είχε αγωνία μέχρι το τέλος! Την ώρα του διαλείμματος, μετά το αγώνισμα του αρασέ, οι μασκώτ των Αγώνων ανέβηκαν στο ταπί, χόρεψαν και πόζαραν στο βάθρο των νικητών. Τελικά μετά από έναν δύσκολο αγώνα, πρώτος νιικητής αναδείχθηκε ο Γερμανός Matthias Steiner με 461kg, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση κατέκτησαν οι Evgeny Chigishev από τη Ρωσία και ο Viktors Ščerbatihs από τη Λετονία. ΥΓ. Penny, σου έχουμε υποσχεθεί μια αφιέρωση!! Οπότε σου αφιερώνουμε ολόκληρη τη σημερινή ανάρτηση!!

Το Μέγα Τείχος (长城)

Ένα από τα 2-3 πιο γνωστά αξιοθέατα της Κίνας είναι δίχως άλλο το Σινικό Τείχος. Στην περίπτωση του μάλιστα δεν ισχύει το γνωστό ρητό για το όνομα και τη χάρη καθώς τα έχει και τα δύο! Βέβαια η άποψη αποτελεί το μοναδικό ανθρώπινο κατασκεύασμα που είναι ορατό από το διάστημα είναι μύθος!! Αυτό όμως δεν αφαιρεί τίποτα από τη μεγαλοπρέπειά του! Ουσιαστικά ήταν ένα οχυρωματικό έργο για την προστασία της Κίνας από τους λαούς που κατοικούσαν στα βόρεια κυρίως σύνορά της, αλλά η κατασκευή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.Ξεκίνησε να χτίζεται τον 5ο αιώνα π.X. και το μεγαλύτερό του μέρος, και αυτό που σώζεται ως σήμερα, χτίστηκε κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Μίνγκ. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό... Οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποτυπώσουν το πόσο μεγαλειώδες είναι. Το βλέπεις να πηγαίνει και χάνεται από τα μάτια σου και συνεχίζει... Υπάρχουν προφανώς πολλές διαφορετικές είσοδοι για να κάνεις τη βόλτα σου επάνω στο τείχος. Στη συγκεκριμένη που πήγαμε, επιλέξαμε την "πιο δύσκολη" διαδρομή και άρα με το λιγότερο κόσμο για να βγάλουμε με την άνεση μας και τις φωτογραφίες μας.Μετά τη βόλτα στο τείχος το προγραμμα είχε επίσκεψη σε 2 βιοτεχνίες. Όπως μάθαμε εκ των υστέρων οι ξεναγοί είναι υποχρεωμένοι να πηγαίνουν τα γκρουπ τους κάθε μέρα σε 1-2 κρατικές επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν και τα ανάλογα μαγαζιά με αναμνηστικά. Τα σχόλια δικά σας... H πρώτη στάση ήταν για να δούμε την παρασκευή των περίφημων Cloisonné, τα οποία αν και περίφημα κατά τον ξεναγό, εμείς τα αγνοούσαμε.Πριν τη δεύτερη βιοτεχνία, κάναμε και μια στάση στον τάφο ενός εκ των αυτοκρατόρων της Δυναστείας των Μίνγκ. Τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της ξενάγησης ήταν ο προαύλιος χώρος, στο πνεύμα των αγώνων, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ανακαλύφθηκε ο τάφος. Το μνημείο αυτό καθε αυτό δεν είχε κάτι το ξεχωριστό εκτός του ότι κατέβαινες οκτώ ορόφους με τα πόδια για να τον δεις. Τους αυτοκράτορες ακόμα και μετά θάνατον τους προσέχανε πάρα πολύ, ή μάλλον οι ίδιοι ακόμα και μετά θάνατον θέλαν να ξεχωρίζουν. Κάτι επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι στο ίδιο ταφικό μνημείο έχουν ταφεί τόσο η γυναίκα του όσο και η αρχιερωμένη του...Τελευταία στάση, μια βιοτεχνία μεταξωτών. Εκεί ενημερωθήκαμε για τον κύκλο ζωής του μεταξοσκώληκα και τον τρόπο παρασκευής του μεταξωτού υφάσματος, μάθαμε από πρώτο χέρι πόσο ανθεκτικά και απίστευτα απαλά είναι τα υφάσματα αυτά, αλλά και το ότι πραγματικά τίποτα δεν πάει χαμένο στην Κίνα: Προκειμένου να πάρουν τις ίνες του μεταξιού από το κουκούλι πρέπει πρώτα να σκοτώσουν τις κάμπιες. Για να το πετύχουν αυτό βάζουν τα κουκούλια σε φούρνους. Στη συνέχεια βουτάνε το "ψημμένο" κουκούλι σε νερό και τραβάνε σιγά σιγά το μετάξι φτιάχνοντας κάτι σαν μεγάλες κλωστές. Θα περίμενε κανείς ότι τις νεκρές κάμπιες τις πετάνε...Αμ δε!! Τις τρώνε!! Ψημμένες είναι, γεμάτες πρωτεΐνες είναι, γιατί να τις πετάξουνε;

Nihao Beijing!! Καλημέρα Πεκίνο!!

Νωρίς το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε για την πλατεία Tian'anmen, τη μεγαλύτερη πλατεία του κόσμου! Δυστυχώς η πρόσβαση είχε απαγορευτεί λόγω του Μαραθωνείου δρόμου...Αφού είδαμε από μακριά το μνημείο των ηρώων και το μαυσωλείο του Mao,...εισήλθαμε στην Aπαγορευμένη Πόλη, αλλοτινή κατοικία του Κινέζου αυτοκράτορα, μέσω της βόρειας πύλης, δηλαδή της "Πύλης της Επουράνειας Ειρήνης" ή αλλιώς της Πύλης Τιεν αν Μεν, η οποία παρακολουθείται από το άγρυπνο βλέμα του Μάο!Αφού περπατήσαμε στην εξωτερική αυλή της Απαγορευμένης Πόλης, περάσαμε από την "Αίθουσα της Ανώτατης Αρμονίας"......και θαυμάσαμε τα εντυπωσιακά κτίρια που μέχρι το 1912 αποτελούσαν αυτοκρατορική κατοικία και περιήλθαν στον κινέζικο λαό το 1924 οπότε και εκδιώχτηκε ο αυτοκράτορας Puyi.Το απόγευμα κατευθυνθήκαμε στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και αφού χαζέψαμε τον "υδάτινο κύβο"......και τη "φωλιά του πουλιού"......καταλήξαμε στο κεντρικό γήπεδο τέννις όπου παρακολουθήσαμε τόσο τον τελικό γυναικών, με τη Ρωσίδα Dementieva να κερδίζει το χρυσό μετάλλιο εναντίον της επίσης Ρωσίδας Safina,όσο και τον τελικό ανδρών με τον Ισπανό Nadal να ανεβαίνει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου κατακτώντας ταυτόχρονα την πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη κερδίζοντας τον Χιλιανό Gonzalez.

出口 από την Αθήνα

Όπως θα 'χετε διαπιστώσει τις τελευταίες 17 μέρες του Αυγούστου τις περάσαμε μακριά από την Αθήνα, την Ελλάδα, την Ευρώπη... Ήμασταν εκεί όπου, σύμφωνα με τα γραφικά δημοσιογραφικά κλισέ, χτυπούσε η καρδιά του αθλητισμού! Στη μακρινή Κίνα... Ήταν η πρώτη φορά που ταξιδεύαμε οργανωμένα και ίσως η τελευταία. Η αναχώρηση είχε οριστεί για την 15η του Αυγούστου το μεσημεράκι και θα φτάναμε στο Πεκίνο την άλλη μέρα το μεσημέρι, βάζοντας και τις 5 ώρες μπροστά που είναι η Κίνα. Μια ανωμαλία που αγνοούσαμε (ο τρελοτουρίστας, διότι η τρελοτουρίστρια ήταν πλήρως ενημερωμένη), είναι ότι όλη η Κίνα έχει την ίδια ώρα, ενώ θα περίμενε κανείς ότι θα είχε διάφορες ζώνες.Το πρώτο κομμάτι Αθήνα-Σιγκαπούρη είχε διάρκεια 11 ώρες περίπου αλλά πέρασε πολύ πιο γρήγορα απ' ότι περιμέναμε. Σε αυτό έπαιξε ρόλο τόσο το γεγονός ότι ήταν μέρα και η καθαρή ατμόσφαιρα μέχρι το Ντουμπάι επέτρεπε το χάζι από το παράθυρο... ...αλλά και οι ανέσεις που σου προσφέρει η Singapore Airlines. Δυο ωραιότατα γεύματα, άπειρες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές αλλά και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μπορούσες να παίξεις μέχρι και ναυμαχία με κάποιον σε άλλο κάθισμα... Κατά τις 5:10 το πρωί προσγειωθήκαμε στη Σιγκαπούρη. Είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με το γκρουπ αλλά και να χαζέψουμε στο υπέροχο αεροδρόμιο στο οποίο έχει βάλει το χεράκι του και κάποιος Έλληνας. Από λιμνούλες με ψαράκια και την μεγαλύτερη επίπεδη οθόνη του κόσμου σε High Definition, μέχρι ελεύθερους υπολογιστές με Internet (εξ' ου και το UPDATE 1) και το πρώτο FIFA Store στον κόσμο με συλλεκτικά μπλουζάκια για το World Cup 2010.H πτήση Σιγκαπούρη-Πεκίνο είχε ακόμα περισσότερες ανέσεις καθώς περιλάμβανε και μπρίζα για ρεύμα σε κάθε θέση και υποδοχή USB στην προσωπική σου οθόνη για να δεις ότι θες από τον σκληρό σου εξωτερικό δίσκο, αν και έκανε πιο πολύ κρύο!Μετά από ακόμα 6 ώρες πτήση, έλεγχο στο αεροδρόμιο, δήλωση στο immigration desk και λοιπές γραφειοκρατίες, και άλλη μια ώρα δρόμο, φτάσαμε στο ξενοδοχείο Holiday Inn Central Plaza, ένα από τα ωραιότερα ξενοδοχεία που έχουμε μείνει ως τρελοτουρίστες. Το γλυκό για το καλοσώρισμα ήταν όλα τα λεφτά!Ήταν ήδη 5 το απόγευμα και είχαμε φύγει από την Αθήνα 23 ώρες πριν, ελαφρώς άυπνοι με κανά δίωρο-τρίωρο διακοπτόμενο ύπνο στο αεροπλάνο, αλλά είπαμε να κάνουμε μια βόλτα, να φάμε κάτι και να ξαπλώσουμε με ώρα Κίνας για να μπαίνουμε στο ρυθμό. Τότε ήταν που πήραμε και μια πρώτη γεύση για το πόσο μεγάλες είναι οι αποστάσεις και ποιά είναι η κλίμακα στο χάρτη! Οι αποστάσεις ήταν γιγάντιες...Η βόλτα περιορίστηκε λοιπόν γύρω από το ξενοδοχείο για να πάρουμε μια αρχική ιδέα για τη ζωή στο Πεκίνο, προετοιμαζόμενοι για το ταξίδι που μόλις είχε ξεκινήσει... Η μέρα έκλεισε με το πρώτο μας κινέζικο δείπνο στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, στο οποίο τα ορεκτικά μας απογοήτευσαν ελαφρώς. Τα κυρίως πιάτα όμως και συγκεκριμένα το μοσχαράκι με κινέζικα μανιτάρια και τα παϊδάκια με σάλτσα δαμάσκηνου, αλλά και το ρύζι με κοτόπουλο τυλιγμένο σε φύλλο λωτού ήταν εκπληκτικά. ΥΓ.1 Η ανάρτηση αυτή προκρίθηκε αυτών που είχαν σειρά λόγω της λαϊκής απαίτησης για Κινέζικο "ρεπορτάζ". ΥΓ.2 Οι αναρτήσεις για την Κίνα συνολικά μάλλον θα ξεπεράσουν τις 15 οπότε για να μην κουράσουμε και για να μην κουραστούμε θα τις βάζουμε σταδιακά! ΥΓ.3 Η λέξη "出口" είναι η μοναδική που μάθαμε να γράφουμε και να διαβάζουμε αυτές τις 17 μέρες στην Κίνα και σημαίνει "Έξοδος". Τη βλέπαμε παντού και μας έμεινε...

Κλειστό λόγω διακοπών...μέρος δεύτερο!!

Ήρθε η ώρα να φύγουμε πάλι!! Το δεύτερο μέρος των διακοπών μας αρχίζει!!
Όχιιιιιιι!!!!! Δε θα σας πούμε που πάμε!! Θα σας αφήσουμε στην άγνοια!!
Να περάσετε όλοι καλά!!
Θα τα πούμε τον άλλο μήνα!!
Φιλιά πολλά!!

UPDATE
Mετα απο 11 ώρες υπέροχης πτησης να μαστε στην ...
3 + 6 ώρες ακομα και φτασαμε ...
Φιλιά σε όλους!

UPDATE 2
Έχοντας επιβιώσει από διάφορες πτήσεις με "πασίγνωστες" αεροπορικές εταιρίες, από τρελούς οδηγούς που προσπερνούν από τα δεξιά και γενικά κάνουν ό,τι θέλουν στο δρόμο (όχι, δεν είμαστε καθόλου υπερβολικοί) αλλά και έχοντας περάσει ξυστά από έναν τυφώνα, φτάσαμε εδώ!! Πού είναι το εδώ; Στο Hong Kong φυσικά!!
Φιλιά!!

UPDATE 3
Το τελευταίο μας βράδυ στο Kong Kong! Αύριο ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής μέσω Σιγκαπούρης!! Τη Δευτέρα, θα μιλάμε ελληνικά και επιτέλους θα μας καταλαβαίνουν όλοι!!
Καλό μας ταξίδι!

UPDATE 4
Να 'μαστε και πάλι εδώ!!! Καλέ τι δροσιά είναι αυτή στην Αθήνα;

Χταποδάκι στα Κάρβουνα

Ο δρόμος για την παραλία ήταν αρκετά "προκλητικός" για μια φωτογράφηση...








...αλλά και τα κρεσμασμένα χταποδάκια δε μας άφησαν καθόλου αδιάφορους...








Tο απόγευμα, ενώ ο τρελοτουρίστας έβλεπε μπάλα, βρήκα ευκαιρία να φωτογραφίσω το λιμάνι...





...και τα σπίτια που σκαρφαλώνουν στο βουνό...








Φυσικά ο δρόμος του γυρισμού στην πρωτεύουσα δε θα μπορούσε παρά να φωτογραφηθεί με διάφορους τρόπους...Μέσα από το πίσω τζάμι...




...Από το παρμπρίζ...












...Και από το τζάμι του συνοδηγού...