Σάββατο 21 Μαΐου 2011

Στο νησί της Αφροδίτης...

Καθώς πλησιάζει η ώρα να βγάλουμε τα μαγιό από τη ντουλάπα και να επισκεφτούμε τις πλαζ για φέτος, είπαμε να θυμηθούμε και κάποιον πιο καλοκαιρινό παλαιότερο προορισμό... Πριν δύο χρόνια τέτοια εποχή περίπου, η τρελοτουρίστρια λόγω της ακατάσχετης λατρείας της για θαλασσινό νερό δε συμβιβαζόταν με μόνο ένα νησιωτικό προορισμό. Για το λόγο αυτό, καταφέραμε να οργανώσουμε τελευταία στιγμή ένα σύντομο ταξιδάκι στο νησί της Αφροδίτης.Since summer is approaching, we thought that it would be a good idea to write a post about a trip that we made two years ago...The destination was Kythira, the island of Aphrodite, and we did the planning only a couple of weeks before going...
Πήραμε λοιπόν τηλέφωνο, κρατήσαμε δυό εισητήρια στο πλοίο (ο θεός να το κάνει) της γραμμής, την Πορφυρούσα, από Νεάπολη για Διακοφτί, και μετά απο μια βδομάδα φορτώσαμε τα πράγματα στο κόκκινο το τζιπ και αναχωρήσαμε για Κύθηρα! Φύγαμε πρωί-πρωί, φτάσαμε μεσημεράκι, στην ώρα μας για να περάσουμε απέναντι στις 14:00! 11€ το άτομο και 50€ το αμάξι...
We went there with the boat Porfyrousa that leaves from Neapoli and costs 11€ per passenger and 50€ per car. Due to our late planning and the fact that it was July, we were unable to find a hotel at one of the coastal villages of the island, so we had to go to the inland at a small village called Kastrisianika at the rental apartments "Vigla", which proved to be a very good choice due to the owner's hospitality and the great view.
Βέβαια, λόγω του ότι αποφασίσαμε να κανονίσουμε τελευταία στιγμή, γύρω στις αρχές Ιουλίου, δυσκολευτήκαμε να βρούμε κατάλυμα ενώ σε όσα παραθαλάσσια χωριουδάκια των Κυθήρων κοιτάξαμε, τα δωμάτια ήταν γεμάτα. Τελικά, αποφασίσαμε να μείνουμε στην ενδοχώρα, στα Καστρισιάνικα, κοντά στο κέντρο του νησιού και μας βγήκε σε πολύ καλό!! Τα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα "Βίγλα" που μας φιλοξένησαν ήταν εξαιρετικά, με υπέροχη θέα και έναν πολύ φιλόξενο ιδιοκτήτη!!
As always, we left our thing at the room and went out searching for something to eat! Our hunger led us to the island's capital village Potamos were we had a really nice lunch at one tavern of the central square.
Αφού βολευτήκαμε στο δωμάτιο, είπαμε να κάνουμε μια μικρή βόλτα να ικανοποιήσουμε και την πείνα μας. Οδηγηθήκαμε, λοιπόν, στον Ποταμό, το κεφαλοχώρι του νησιού, σε κάποιο από τα ταβερνάκια της πλατείας του και φάγαμε αρκετά καλά!
After lunch we couldn't resist visiting the northern part of the island, where a nice lighthouse is located, to admire a beautiful sunset by the sea! The road from Karavas until the beach of Aghios Nikolaos was a dirt road and kind of rough.
Για τη χώνεψη η τρελοτουρίστρια πρότεινε να πάμε στο βόρειο άκρο του νησιού, να φτάσουμε στο φάρο που φαινόταν στο χάρτη και να δούμε το ηλιοβασίλεμα... Και επειδή δεν της χαλάω χατίρι, πήραμε τα βουνά! Ο δρόμος από τον Καραβά και μετά, μέχρι την παραλία του Αγίου Νικολάου ήταν χωμάτινος και όχι τόσο καλά στρωμένος.
The lighthouse was at the top of a hill on the small pensinsula but we decided not to follow the trail there and stay by the sea! But we were not the only ones there! We were accompanied by a German family camping there in their caravan... A bit later left for our room since the 400 km drive that we made to reach Kythira were really exhausting!
Ο φάρος, βέβαια, ήταν στην κορυφή του βουνού και αν και υπήρχε μονοπάτι είπαμε να μείνουμε στο επίπεδο της θάλασσας. Είδαμε τον ήλιο να δύει μαζί με μια οικογένεια γερμανών που έκαναν ελεύθερη κατασκήνωση με το τροχόσπιτό τους και αναχωρήσαμε για το δωμάτιο να ξεκουράστουμε μετά από τα 400 χιλιόμετρα που διανύσαμε!!

Καλό καλοκαίρι να έχουμε και φέτος!
May we all have a nice summer!
CrazyTourists

Υ.Γ. Αν αποφασίσετε να πάτε μέχρι τα Κύθηρα, ρίξτε μια ματιά στην ιστοσελίδα του νησιού! Καλαίσθητη, εύχρηστη και γεμάτη πληροφορίες...

P.S. If you ever decide to visit Kythira, take a look at the official web page of the island! It is nice, easy to browse and full of information

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Parma

Η τελευταία πόλη που επισκεφτήκαμε στην περιοδεία μας στο βορρά της Ιταλίας ήταν η Parma, μια πόλη που φημίζεται για τα γαστρονομικά προϊόντα της, τυριά και αλλαντικά. Πρόκειται για μια "στρογγυλή" πόλη που χωρίζεται στα δύο από ένα μικρό ποταμάκι με το ίδιο όνομα.
Our last stop in our visit in Northern Italy was the city of Parma, a city famous mainly for its gastronomical tradition. Prosciuto di Parma and Parmigiano-Reggiano cheese are two of its most famous products. It is a round city divided into two parts by the little stream with the same name.
Κατεβήκαμε στο σιδηροδρομικό σταθμό και περπατήσαμε μέχρι το κέντρο της πόλης καθώς η απόσταση είναι σχετικά μικρή. Πρώτη μας στάση το Palazzo della Pilotta, ένα σύμπλεγμα κτιρίων στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί κοντά εντοπίσαμε και το εστιατόριο "Ιl Trovatore" που θα μας φιλοξενούσε λίγο αργότερα. Για να μας ανοίξει η όρεξη περπατήσαμε μέχρι τον καθεδρικό ναό της Πάρμα και την εκκλησία των Άγιου Ιωάννη του Ευαγγελιστή.
The sights of the city were not too many. Our first stop was at the Palazzo della Pilotta, a complex of edifices in the historical centre of Parma. Near it, we located the restaurant "Il Trovatore", where we were going to have lunch later in the day. We continued our walk towards the cathedral of Parma, the Baptistery and the abbey church of Saint John the Evangelist.
Μετά το γεύμα, συνεχίσαμε την πορεία μας στα στενά της πόλης και περάσαμε από το Παλάτι του Κυβερνήτη (Palazzo del Governatore) και το ναό της Παναγίας (Santa Maria della Steccata). Στο δρόμο κάναμε μια στάση στο τουριστικό γραφείο της πόλης και αγοράσαμε σουβενίρ (συνταγές, μαγνήτες και μια φανέλα της Πάρμα) ενώ εντοπίσαμε και το "αγαπημένο" μουσείο της τρελοτουρίστριας...
After lunch, we strolled in the city and passed by some other churches and nice buildings (Palazzo del Governatore, Sanctuary of Santa Maria della Steccata), we visited the tourist information center to buy some souvenirs and took a walk by the river to return to the train station to catch our train back to Bologna...
Αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο σταθμό περπατώντας παράλληλα με το ποτάμι, μια διαδρομή που δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Γενικά όλη η πόλη δεν είχε κάποιο αξιοθέατο που να την κάνει ξεχωριστή. Είναι όμως αρκετά συμπαθητική και έχει μια κουζίνα που σίγουρα κάποιος πρέπει να δοκιμάσει. Άρα, αξίζει τον κόπο μια στάση αν βρεθείτε εκεί γύρω...
Καλη πρωτομαγιά σε όλους σας!
CrazyTourists

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

Ferrara

Η Ferrara είναι πιθανώς η ωραιότερη από τις πόλεις παραπλεύρως της Bologna τις οποίες επισκεφτήκαμε κατά την παραμονή μας εκεί! Άλλωστε λόγω της ομορφιάς της και της πολιτιστικής της σημασίας, έχει ενταχθεί από την UNESCO στη λιστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ferrara is probably the most beautiful city, among all the cities we visited during our stay in Bologna. This makes sense taking into consideration that Ferrara has been qualified by UNESCO as World Heritage Site for its beauty and cultural importance .
Η πόλη περιβάλλεται ακόμα από τα αρχαία τείχη, τα οποία είναι από τα πιο καλά διατηρημένα τείχη της Ιταλίας. Το σημαντικότερο αξιοθέατό της είναι το Castello Estense, ένα μεσαιωνικό κάστρο στο κέντρο της πόλης με την τάφρο του ακόμα γεμάτη νερό και συντριβάνια να το περιβάλλουν!
The town is still surrounded by ancient walls, which are some of the most well preserved Renaissance walls in Italy. The most iconic building of the town is Castello Estense, a brick medieval building surrounded by a moat, with four massive bastions, sited in the very centre of the town.
Ένα ακόμα επιβλητικό κτίριο στο κέντρο της κεντρικής πλατείας της πόλης είναι ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου, με την εντυπωσιακή πρόσοψή του. Απο εκεί κάπου ξεκινήσαμε και τη βόλτα μας, κατεβαίνοντας από το λεωφορείο που μας μετέφερε από το σιδηροδρομικό σταμό. Χαζέψαμε λίγο στη υπαίθρια αγορά της πλατείας και στη συνέχεια χωθήκαμε στα στενά, εντοπίζοντας και την Agapimu...
Another imposing building in the city's main square is the Romanesque cathedral of Saint George. That's where we began our walk and then wandered in the city's streets. We had a quick lunch in a cute little restaurant, trying to avoid raw meat, like we had in Modena, but unfortunately we failed! After lunch, we continued our walk in Ferrara, through the various palaces and churches that are spread all around the city and ended up at the railway station, waiting for the train back to Casalecchio.
Καθίσαμε σε ένα συμπαθητικό εστιατόριο να φάμε, προσέχοντας να μην παραγγείλουμε πάλι ωμό κρέας όπως στη Modena, αλλά δεν το πετύχαμε!! Για αυτή την περιπέτεια και τα πιάτα που δοκιμάσαμε θα μιλήσουμε σε κάποια άλλη ανάρτηση! Μετά το φαί, συνεχίσαμε τη βόλτα μας στην πόλη χαζεύοντας τα παλάτια και τις εκκλησίες που είναι διάσπαρτα στη Ferrara και στο τέλος της ημέρας οδηγηθήκαμε και πάλι στο σταθμό για το τρένο του γυρισμού!
Για την ολοκλήρωση του ταξιδιού μας στην Ιταλία απομένει μια ακόμα κοντινή βόλτα στην Πάρμα και στη συνέχεια η περιπετειώδης επιστροφή μας στην Ελλάδα, εν μέσω απεργιών και χιονοθύελλας!

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Modena

Επειδή η Μπολόνια δεν είχε κάτι άλλο να μας δείξει και παρά το κρύο, ή μάλλον ακριβώς λόγω του κρύου, αποφασίσαμε να κάνουμε δυο-τρεις εκδρομούλες στις γύρω πόλεις. Πρώτη στάση η Modena. Με το τρένο φυσικά!
Since we had seen enough from Bologna we decided, despite the cold weather or due to it (depending on how you see it), to visit a few of the nearby cities, with the train of course. Our first stop was Modena.
Ο καιρός ήταν κρύος και βροχερός αλλά δε μας πτόησε καθόλου! Κάναμε τη βόλτα μας στα δρομάκια της πόλης, στην κεντρική πλατεία, θαυμάσαμε τον καθεδρικό ναό, φωτογραφίσαμε όμορφα κτίρια και ωραίες πλατείες...Ήπιαμε και τη ζεστή μας σοκολάτα που την αγοράσαμε από το φεστιβάλ σοκολάτας (cioccolato puro festival)!
The weather was once again rainy and cold but that didn't ruin our day! We took a walk at the streets of the town and its square, we admired the cathedral and took plenty of photos! We even had a cup of hot chocolate from the chocolate festival (cioccolato puro festival).
Το κρύο όμως και η βόλτα ανοίγει την όρεξη για χουχούλιασμα και φαγητό. Και φυσικά κάναμε και τα δύο στο εστιατόριο "La Cucina del Museo" στη via S.Agostino 7!
After a few hours of walking around in the cold we felt the need to have lunch and warm up. Since the day was special for us (we had a birthday "celebration") we decided to visit a cute little restaurant called "La Cucina del Museo" in via S.Agostino 7! The food was delicious (for six dishes and a bottle of wine we paid 111€) and the service really good (the language barrier was not much of a problem) so we would totally recommend it if you ever find yourself in Modena.
Η βόλτα όμως δε σταμάτησε εκεί! Έχοντας πάρει δυνάμεις από τη φαγητό περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμα στα στενά της πόλης, είχαμε άλλωστε αρκετή ώρα στη διάθεσή μας μέχρι να πάρουμε, σχετικά νωρίς το απόγευμα, το τρένο της επιστροφής. Η βροχή είχε ευτυχώς σταματήσει...
Having regained our strength after lunch we decided to wander around the city a little more, we had enough time to spend before catching the train back. Luckily the rain had long stopped falling...
Και μια γενική παρατήρηση που προκύπτει από το ταξίδι στην Ιταλία είναι ότι τα τρένα τους έχουν συχνά δρομολόγια, είναι στην ώρα τους και είναι γρήγορα! Οπότε συμφέρει από το να νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο για να κινηθείτε στην ευρύτερη περιοχή!!

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Bologna

Η Bologna, η πρωτεύουσα της Emilia-Romagna, ήταν η πιο κοντινή πόλη στο Casalecchio. Με πληθυσμό περίπου 375000, είναι μία από τις πιο ανεπτυγμένες πόλεις της Ιταλίας. Εκεί έχει την έδρα του και το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, με έτος ίδρυσης το 1088.
Bologna, the capital of the Emilia-Romagna region, is the nearest city to Casalecchio. It has a population of 375000, which make it one of the most developed cities in Italy, and the oldest University of Europe founded in 1088. Μολονότι, παλαιά και ανεπτυγμένη, από τουριστικής πλευράς δεν προσφέρει πολλά αξιοθέατα. Κεντρικό σημείο της αποτελεί η Piazza Maggiore, παραπλεύρως της οποίας βρίσκονται διάφορα palazzo και μερικές basilica, με μεγαλύτερη από όλες τη San Petronio Basilica, η οποία είναι και μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Ένα ακόμα αξιοθέατο είναι οι Πύργοι της πόλης διάσπαρτοι σε διάφορα σημεία, με κυριότερους του Δύο Κεκλιμένους Πύργους, που αποτελούν σύμβολο της πόλης, και αναφέρονται ακόμα και στην Κόλαση του Δάντη.
The touristic interest is mainly focused at the old part of the town, around the central Piazza Maggiore! Near this square one can see a few palazzo and churches. The biggest church is the San Petronio Basilica, one of the largest in the world. Of course you can't not notice the famous towers of Bologna, which are also mentioned in Dante's Inferno!
Κάτι ακόμα για το οποίο είναι γνωστή η Bologna είναι η κουζίνα της. Τη θαυμάσαμε στις βιτρίνες των παντοπωλείων και αγοράσαμε και διάφορα ενδιαφέροντα αλλαντικά για το σπίτι. Δυστυχώς, τα ωράρια λειτουργίας των εστιατορίων δεν συνδυάζονταν εύκολα με αυτά των ΜΜΜ για την επιστροφή στο Casalecchio, οπότε αρκεστήκαμε σε αυτό, και δεν πραγματοποιήσαμε το δείπνο που οργανώναμε.
Bologna is also famous for its culinary tradition; one can find many delicious sausage and ham variations and cheeses! Of course we tasted many of them at home! Unfortunately we didn't visit any restaurants at the city as we were limited by the bus timetable.
Παρά το πολύ κρύο που είχε, περπατήσαμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της πόλης. Οι κάτοικοι (χαρά στο κουράγιο τους) κάθονταν στις υπαίθριες καφετέριες με σόμπες και πίναν τον espresso τους, ενώ εμείς ψάχναμε μια ζεστή γωνιά...
During our walks we were surprised by the locals that were drinking their espresso out in the cold when we were desperately looking for a nice cafe that had inside tables!!
We thing that a couple of days in Bologna are more than enough in order to visit the main attractions, so we decided to spend the rest of our days in other nearby cities!
Με εξαίρεση το κέντρο της με τα αξιοθέατα, και την ευρύτερη περιοχή του, με κάποιους πεζόδρομους, καφετέριες και μαγαζάκια, η υπόλοιπη πόλη δεν είναι κάτι το ξεχωριστό. Σε μία με δύο μέρες το πολύ έχεις εξαντλήσει την περιήγηση σου... Για αυτό κι εμείς δεν περιοριστήκαμε, αλλά καθώς είχαμε 2-3 μέρες ακόμα στη διάθεση μας γυρίσαμε στην ευρύτερη περιοχή!

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

White Casalecchio

Οι επόμενες μέρες στο Casalecchio ήταν λευκές και πολύ κρύες!! Εν αναμονή του τρελοτουρίστα μου, και παρά το ότι το περπάτημα ήταν δύσκολο, έκανα μερικές σύντομες βολτίτσες και έβγαλα αρκετές φωτογραφίες! Και οι ευκαιρίες για όμορφες φωτογραφίες ήταν πραγματικά πολλές!My following days in Casalecchio were white and very cold! While waiting for my CrazyTourist, and despite the snow, I made a few short walks and took a lot of pictures... And there were a lot of opportunities for a nice snapshot...
Αυτό όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο από όλα ήταν πως με το που σταματούσε το χιόνι, έβγαιναν οι κάτοικοι και καθάριζαν τα πεζοδρόμια μπροστά από το σπίτι τους ώστε να περπατάνε άνετα! Αλλά και τα εκχιονιστικά του δήμου έπιαναν δουλειά αμέσως...Οι δρόμοι δεν έμεναν πολύ ώρα καλυμμένοι με χιόνι...
What impressed me the most, was the fact that as soon as the snowfall stopped, everyone started cleaning the roads and the pavements in front of their houses, in order to be able to walk safely. Even the snow removing vehicles turned on their engines immediately...
Ο τρελοτουρίστας ήρθε κι έφυγε, το χιόνι όμως παρέμεινε!! Και όχι απλώς παρέμεινε αλλά γινόταν όλα και περισσότερο και το κρύο όλο και πιο τσουχτερό! Τα πιτσιρίκια του Casalecchio όμως ήταν ιδιαίτερα χαρούμενα παρά το ότι τα σχολικά έκαναν τη διαδρομή τους συνοδεία περιπολικού ώστε να εξασφαλίζουν την προσοχή των άλλων αδηγών...Τους αρκούσε να φτιάχνουν όμορφους χιονανθρώπους στις αυλές!!
My CrazyTourist came and left the snow remained! And not only that, but the snow fall was heavier and the temperature lower. However, the kids of Casalecchio were very happy and it was enough to them building snowmen in their yards...
Το Casalecchio τελικά ήταν πολύ πιο όμορφο χιονισμένο! Μπορεί να μην είχε αξιοθέατα, οι χιονισμένες όχθες του ποταμού του όμως ήταν υπέροχες! Οι μέρες πέρασαν σιγά σιγά, και ο τρελοτουρίστας ξαναήρθε! Για πιο πολλές μέρες αυτή τη φορά και όχι μόνο για Σαββατοκύριακο! Έτσι αψηφώντας το κρύο κάναμε τις βόλτες μας όχι μόνο στη Μπολόνια αλλά και σε άλλες κοντινές πόλεις!
Casalecchio was much more beautiful in its white dress. It may not have any special tourists sights but the white river was wonderful. The days passed and my CrazyTourist came again and this time he stayed more than a weekend. So we had the time, defying the cold, to visit Bologna and other nearby cities...

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Casalecchio di Reno

Η επόμενη ταξιδιωτική περιπέτεια είναι διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Δεν πρόκειται για ένα ταξίδι αναψυχής αλλά για ταξίδι εργασίας. Όπως κάποιοι ίσως θυμάστε, πέρυσι τέτοια εποχή η τρελοτουρίστρια ετοιμαζόταν να πάει στην Ιταλία για πέντε εβδομάδες. Ο τόπος διαμονής της θα ήταν το Casalecchio di Reno, στην Περιφέρεια της Μπολόνια στη Βόρεια Ιταλία.
This trip was a bit different than the rest...It wasn't for fun, but for work, we didn't go together (crazytourist2 went alone) and it lasted five weeks! The destination was Casalecchio di Reno, in the Province of Bologna, in the north of Italy.
Φεύγοντας από την Ελλάδα ο καιρός ήταν δροσερός, σχεδόν ανοιξιάτικος, χωρίς καιρικά φαινόμενα! Στο δρόμο εντοπίσαμε κάποιες χιονισμένες βουνοκορφές αλλά στο αεροδρόμιο του Μονάχου (το ταξίδι είχε ενδιάμεσο σταθμό) η εικόνα ηταν διαφορετική καθώς τα εκχιονιστικά είχαν αναλάβει δράση και καθάριζαν τους αεροδιαδρόμους.
A few days before the trip (during the Christmas period and the first few days of January) the weather here in Greece was more like spring, just a bit chilly in the night... But the mountains of the central Europe were already covered by snow... In Munich, the airport was also white (the flight was not direct to Bologna)...
Ευτυχώς στη Bologna ο καιρός ήταν καλύτερος, (το χιόνι των προηγούμενων ημερών είχε σχεδόν λιώσει) κάτι που συνεχίστηκε τις επόμενες 2-3 ημέρες. Παρ' όλα αυτά το κρύο ήταν τσουχτερό! Μπορέσαμε όμως να γυρίσουμε την πόλη και να χαζέψουμε ελαφρώς τα αξιοθέατα. Όχι πως έχει και πολλά δηλαδή, καθώς πρόκειται για ένα μικρό προάστιο λίγο έξω από τη Μπολόνια. Είναι γνωστό μόνο για την ομώνυμη μάχη του 1402, την οποία φυσικά και δεν γνωρίζαμε αλλά μάθαμε από το μνημείο που υπάρχει σε μια από τις πλατείες του. Επίσης, διασχίζεται από τον ποταμό Reno, το δέκατο μεγαλύτερο ποτάμι της Ιταλίας.
The first couple of days the weather in Casalecchio was a bit better, the snow had melted and despite the cold I was able to take a walk and get to know the town a little bit...Casalecchio doesn't have anything special that a tourist should visit, it is known only for the battle of 1402 and for the river Reno that passes through it, which is the tenth longest river in Italy.
Αυτά τις πρώτες μέρες, γιατί ένα βράδυ ξαφνικά γυρνώντας από τη δουλειά άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες και μέχρι το σπίτι το τοπίο είχε ασπρίσει. Αυτό το σκηνικό συνεχίστηκε σχεδόν για όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων της διαμονής της τρελουρίστριας στο μαγευτικό προάστιο. Ο περιορισμός των μετακινήσεων που οφειλόταν στην χιονόπτωση σε συνδυασμό με την απουσία διασκέδασης στο Casalecchio αλλά και την έλλειψη σύνδεσης στο διαδίκτυο έκανε επιτακτική την εκτός προγράμματος έλευση του τρελοτουρίστα...
The "good" weather didn't last long...One afternoon in my way home the first snow (the second in two weeks, but the first since I got there) started to fall. By the time I was home (just half an hour later) everything was already white!! The snow kept on falling almost all night, and Casalecchio remained white during all my stay there!! It was the worst weather in years...
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους με υγεία, χαμόγελο και πολλά ταξίδια!
Happy New Year to everyone, with health, a lot of smiles and many unforgettable trips!

CrazyTourists