Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009

Ήταν ένα μακρύ ταξίδι...

Ουάου! Για πρώτη φορά έκπέμπουμε ζωντανά από το εξωτερικό! Ήταν ένα μακρύ και κουραστικό ταξίδι όντως, όχι γιατί ήταν μακρινή η απόσταση (2 ώρες είναι η Πολωνία) αλλά γιατί πετάγαμε 4 το πρωι και γιατί είχαμε 8 ώρες πουλμαν εντός των Πολωνικών συνόρων! Εν τέλει φτάσαμε στο Bydgoszcz και προλάβαμε να φάμε και είδαμε και τον αγώναΚαι το κυριότερο δεν αποδειχθήκαμε μαυρόγατες, γιατί παρά τη μέτρια εμφάνιση, η Εθνική κέρδισε, οπότε πάμε σίγουρα και στο Κατόβιτσε! Ελάχιστοι γερμανοί στο γήπεδο παραδόξως και όλοι οι Πολωνοί στο πλεύρο μας! Τρελάθηκαν...Αυτά το ολίγα για απόψε! Πάμε να ανακτήσουμε δυνάμεις και από αύριο θα γνωρίσουμε και την Πολωνική επαρχία! Μείνετε συντονισμένοι και όσο πηγαίνει η Εθνική θα σας πηγαίνουμε κι εμείς!

Update
Την σβήσαμε κατα λάθος και την ξαναβάλαμε! Τα σχόλια θα τα ξαναπεράσουμε αύριο! Φιλιά!

Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

Δυό δυό...

Να 'μαστε κι από δω! Γυρίσαμε, όχι για πολύ βέβαια αφού σε 2 βδομάδες θα ξεκινήσει το τελευταίο μέρος των φετινών διακοπών! Το παρακάναμε φέτος! Ένα μήνα λουκέτο, 23 Ιουλίου με 23 Αυγούστου! Η αλήθεια είναι ότι είχαμε σκοπό να ετοιμάσουμε μια ανάρτηση από την προηγούμενη εβδομάδα αλλά με όλα όσα γίνονται δεν είχαμε και πολύ διάθεση!
Ως γνωστόν, επιχειρούμε πολλές φορές να συνδυάζουμε τις διακοπές μας και ταξίδια μας εν γένει με φίλους που για τον ένα ή το άλλο λόγο βρίσκονται σε κάποιος μέρος. Έτσι και πέρυσι το καλοκαίρι καταλήξαμε στο νησί που θα μας φιλοξενούσε επειδή εκεί βρισκόταν ένας φίλος μας και εκπλήρωνε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις! Και το όνομα αυτού: Χίος! Όχι του φίλου καλέ, του νησιού! Αρκετά εναλλακτικός καλοκαιρινός προορισμός είναι η αλήθεια! Και το ταξίδι μεγάλο, αφού αποφασίσαμε να πάμε δια θαλάσσης! Την 1η μέρα, κινηθήκαμε στη νότια πλευρά του νησιού και επισκεφτήκαμε την αμμώδη παραλία της Κώμης! Και ενώ οι υπόλοιποι λιάζονταν και έκαναν τα μπάνια τους, ο τρελοτουρίστας ενημερωνόταν για τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της μόδας. Μετά το μπανάκι, κάναμε μια βόλτα στην ενδοχώρα...
...και συγκεκριμένα στο Πυργί, το μεγαλύτερο από τα χωριά της Χίου και έδρα του Δήμου των Μαστιχοχωρίων. Τα περισσότερα σπίτια του χωρίου έχουν τους τοίχους τους διακοσμημένους με τα περίφημα "ξυστά", ένα ασβεστώδες επίχρισμα, με διάφορα γραμμικά εγχάρακτα σχέδια. Στην, πλατεία του χωριού κάτσαμε και δειπνήσαμε!
Την επόμενη μέρα, η διαδρομή μας ήταν και πάλι προς το Νότο, και προς την πιο ξακουστή παραλία του νησιού, τα Μαύρα Βόλια. Πρόκειται για δυο μεγάλες παραλίες λίγο μετά τον Εμπορειό καλυμένες με χοντρά μαύρα βότσαλα! Εντυπωσιακές αν μη τι άλλο και με μπόλικη σκιά, τουλάχιστον την ώρα που πήγαμε εμείς, μεσημεράκι δηλαδή!
Κι επειδή όσο πέρναγε η ώρα η σκιά απλωνότανε και αρχίζαμε να κρυώνουμε διοτι είχε και αεράκι, αποφασίσαμε να φύγουμε για μια βόλτα στα χωράφια με τα μαστιχόδεντρα...
...και στη συνέχεια να κατευθυνθούμε προς μια άλλη γειτονική παραλία για να δροσιστούμε και πάλι, τα Βρουλίδια. Έχει μπόλικα και απότομα σκαλιά για την κάθοδο αλλά τα νερά σε αποζημιώνουν! Λειτουργεί και καντίνα, η οποία όμως βρίσκεται στην κορυφή του λόφου και κατεβάζει τις παραγγελίες με τροχαλία!
Μετά το μπάνιο, η βόλτα στην ενδοχώρα συνεχίστηκε με επίσκεψη στο άλλο ξακουστό χωριό της περιοχής, τα Μεστά. Ένα καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό χωριό, στο οποίο τα σπίτια είναι πολύ κοντά χτισμένα το ένα με το άλλο και επικοινωνούν με τα χαρακτηριστικά σκεπαστά δρομάκια.

Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009

Καλέ πού πήγαμε;

Να 'μαστε!! Δε γυρίσαμε οριστικά καλέ! Ακόμα δεν μπήκε ο Αύγουστος! Απλώς κάνουμε μια στάση...και θα ξαναφύγουμε σε λιγάκι! Να διεκπεραιώσουμε κάποιες υποχρεώσεις, να φροντίσουμε και το λαχανόκηπο... Που πήγαμε;; Έλα ντε! Αυτό είναι μυστικό! Και επειδή έχουμε καιρό να παίξουμε, είπαμε να σας παιδέψουμε λίγο!
Ξεκινήσαμε πρωι πρωι, και πήραμε το διεθνή που λένε και οι επαγγελματίες...Το μεσημεράκι φτάσαμε στο λιμάνι! Παραλάβαμε τα εισητήρια, φορτώσαμε το αμάξι στο πλοίο και ταξιδέψαμε ένα διωράκι ακόμα!Και φτάσαμε! Που φτάσαμε; Εδώ!!!!
Καμιά ιδέα για το πού είναι το "εδώ;"
Περιμένουμεεεεεε!!!!!

Κυριακή 5 Ιουλίου 2009

Λίμνη Μπελέτσι

Καλησπέρα!! Δεν έχει μακρινό ταξίδι στα ξένα σε αυτή την ανάρτηση! Η περιπέτεια στην Κίνα θα συνεχιστεί κάποια άλλη στιγμή! Σήμερα θα πάμε κάπου εδώ κοντά, μισή ωρίτσα από την Αθήνα! Σε έναν από του άγνωστους παραδείσους της Αττικής που λένε...
Στη Λίμνη Μπελέτσι... Η λίμνη βρίσκεται κρυμμένη στους πρόποδες της Πάρνηθας, απο τη μεριά των Αφιδνών και της Ιπποκρατείου Πολιτείας, λίγο πιο πάνω από το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας! Η πρόσβαση δεν είναι δύσκολη καθώς σε ολόκληρη τη διαδρομή, ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος.
Όταν είχαμε πάει, ένα χρόνο πριν, στον περιβάλλοντα χώρο δεν υπήρχε τίποτα. Τώρα, πλέον, υπάρχουν μια παιδική χαρά μερικά καθίσματα και κάποια ελαφάκια που βρήκαν καταφύγιο μετά τις περσινές φωτιές από την άλλη μεριά του βουνού...
Είναι ό,τι πρέπει για ένα σαββατιάτικο πικνικ ή για να χωνέψετε το μεσημεριανό που προηγήθηκε σε μια από τις ταβέρνες των Αφιδνών ή του Αγίου Μερκουρίου...

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

It's tea time...

Μετά την περιήγησή μας ανάμεσα στους πήλινους στρατιώτες και στο αρχαιολογικό μουσείο τι καλύτερο από μια κούπα τσάι; Κούπα; Αμ δε!!! Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή...
Δίπλα στο μουσείο, βρίσκεται ένας ωραιότατος χώρος αφιερωμένος στο τσάι! Οι επισκέπτες μπορούν να πιούν και να αγοράσουν τσάι αλλά και να μάθουν τα μυστικά της κινέζικης παρασκευής του!
Στο τραπέζι μας, μας υποδέχτηκε μια γλυκύτατη Κινέζα, που είχε μπροστά της όλα τα απαραίτητα, τσαγιέρες πορσελάνινες, γυάλινες, μικρές, μεγάλες, ποτηράκια μικρά και μακρουλά ή σα μικρά μπολάκια, λαβίδες και φυσικά πολλά διαφορετικά τσάγια!
Εμείς δοκιμάσαμε 4 διαφορετικά είδη:
Jasmine Tea: μείγμα πράσινου τσαγιού και λουλουδιών γιασεμιού! Ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και βοηθάει στην πέψη! Τα βρασμένα φύλα του, αν απλωθούν στο πρόσωπο για 20 λεπτά, προλαμβάνουν ρυτίδες και κηλίδες!
Lychee Black Tea: έχει υπέροχο άρωμα και γεύση και κάνει πολύ καλό στο δέρμα!
Dragon Well Tea: πολύ δημοφιλές στην Κίνα καθώς έχει ιδιαίτερη γεύση ψημένου φουντουκιού και κάνει καλό στον εγκέφαλο, καθαρίζει το αίμα, βελτιώνει το μεταβολισμό, μειώνει τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματοςκαι απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες!
Oolong White Tea: καθώς είναι ανώριμα φύλλα τσαγιού που έχουν μαζευτεί πριν την πλήρη ανθοφορία, είναι πιο πλούσια σε σε πολυφαινόλες, ισχυρά αντιοξειδωτικά που βοηθούν στην καταστροφή καρκινικών κυττάρων. Συμβάλλουν επίσης στη θωράκιση του οργανισμού απέναντι σε ασθένειες καθώς δυναμώνουν το ανοσοποιητικό!
Το σερβίρισμα όμως έγινε με τον παραδοσικό κινέζικο τρόπο! Πρώτα βάζουμε λίγο τσάι σε ένα μικρό μπολάκι το οποίο αναδικνύει τη μυρωδιά του και μετά σε ένα μικρό ψηλό σχετικά ποτηράκι από όπου και πίνεται με τρεις γουλιές!!
Αμε! Όλα τα μάθαμε! Και επειδή μας άρεσε πήραμε κι ένα σετάκι για το σπίτι, για να φτιάχνουμε και να πίνουυμε το τσάι με τον παραδοσιακό τρόπο! Πήραμε και δυο σακουλάκι τσάι λίτσι και γιασεμί και περάσαμε όλο το χειμώνα... Φέτος όμως;; Ίσως πεταχτούμε να πάρουμε κανά δυο σακουλάκι ακόμα...
Το βράδυ είχε σόου! Παραδοσιακοί χοροί της δυναστείας Τανγκ. Αυτά τα κυρίως για τουρίστες, κλεισμένα από το πρακτορείο, σουαρέ δεν ήταν το φόρτε μας ποτέ. Το συγκεκριμένο παρόλα αυτά άξιζε τα λεφτά του.
Το φαί, γιατί είχε και δείπνο το πρόγραμμα, στην ώρα του και νοστιμότατο. Το ζεστό κρασί από ρύζι που το συνόδευε εντυπωσιακό. Και με το που τελειώσαμε το φαι και αρχίσαμε το απεριτίφ, τσουπ, ξεπρόβαλαν οι χορευτές! Απόλυτη ακρίβεια...
Το σόου ήταν εντυπωσιακό, πολύχρωμο, με ανατολιτικές μουσικές και πανέμορφες ασιάτισες! Στο δρομο της επιστροφής, καταφέραμε να αποθανατίσουμε και τον Πύργο του Τυμπάνου φωτισμένο να μας αποχαιρετά... Η διαμονή μας στη Xian είχε τελειώσει και αύριο μας περίμενε η Shanghai!

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Terracota Warriors

Η Xi'an είναι μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Κίνας, και παλιά πρωτεύουσα του κινεζικού κράτους. Κάνοντας μια πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε, μάλιστα, πως είναι αδελφοποιήμενη, μεταξύ άλλων, και με την Αθήνα, πιθανότατα στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Ολυμπιάδα!Στο θέμα μας, ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατά της είναι το τείχος της, ένα από τα αρχαιότερα και πιο καλά διατηρημένα τείχη στην Κίνα, το οποίο στην ουσία περικλείει όλη την παλιά πόλη. Εξωτερικά του τείχους έχει χτίστεί η σύγχρονη Xi'an.Κάνοντας μια βόλτα επάνω στο τείχος οι αντιθέσεις και η διαφορά στην αρχιτεκτονική εντός και εκτός των τειχών ειναι ολοφάνερη.Και φυσικά δεν περιοριστήκαμε στο περπάτημα! Πήραμε ποδήλατο, με κινέζο οδηγό, ο οποίος σταμάταγε στα σημαντικότερα μνημεία του τείχους, προσπαθούσε να μας εξηγήσει τι βλέπουμε και μας τράβαγε φωτογραφίες!
Τα κτίρια της παλιάς πόλης ήταν εντυπωσιακά από ψηλά αν και το αίσθημα του να μένεις σε κάποιο από αυτά ιδιαίτερα καταθλιπτικό...
Ο οδηγός μας όμως ήταν μες στο χαμόγελο μέχρι τη στιγμή που φύγαμε, για να επισκεφθούμε, κατά το κινέζικο συνήθειο, άλλη μια βιομηχανία!!Αυτή τη φορά δε χαζέψαμε μεταξοσκώληκες ή κλουαζονέ, αλλά πήλινα διακοσμητικά...Δράκους, στρατιώτες, χελώνες, τίγρης και διάφορα άλλα...
Η επόμενη και σημαντικότερη στάση της ημέρας έγινε στο Μαυσωλείο του Πρώτου Αυτοκράτορα Qin, το οποίο δεν θα ήταν παρά ένα ακόμα Μαυσωλείο, αν δεν είχε 9000 στρατιώτες και ιππείς να το φυλάνε νύχτα και μέρα για τα τελευταία 2200 χρόνια.
Φυσικά και αναφερόμαστε στον πήλινο στρατό, ο οποίος δημιουργήθηκε με στόχο να κρατάει τους εχθρούς του αυτόκράτορα μακριά από τον τάφο του αλλά και να προστατεύσει τον ίδιο τον αυτοκράτορα εκεί που βρίσκεται.
Μόνο ένα μικρό μέρος των πήλινων αγαλμάτων έχει ανασκαφθεί και ακόμα λιγότερα είναι αυτά που έχουν συναρμολογηθεί και εκτεθεί στο κοινό. Άλλωστε, όπως μας είπαν χαρακτηριστικά, αφού και με το 1/10 μαζεύουμε τόσους τουρίστες δεν υπάρχει λόγος να επιταχύνουμε τις διαδικασίες.
Οι φίγουρες που απεικονίζονται στα αγάλματα είναι όλες διαφορετικές μεταξύ τους ενώ υπάρχουν και διαφοροποιήσεις ως προς το βαθμό μεταξύ των στρατιωτών. Μια χαρακτηριστική φιγούρα αποτελεί ο γονατιστός στρατιώτης, του οποίου το προφίλ έχει τη μορφή της επαρχίας Shaanxi, της οποίας πρωτεύουσα είναι η Xi'an, όπως αυτή απεικονίζεται στο χάρτη.
Μετά από άφθονο περπάτημα ανάμεσα στα αγάλματα και στο μουσείο που συνόδευε τον αρχαιλογικό χώρο δεν υπήρχε τίποτα πιο αναζωογονητικό από μια κούπα τσάι...

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Xi'an

Κι επειδή Κίνα δεν είναι μόνο το Πεκίνο, πετάξαμε (ξεκινώντας τη δοκιμή όλων των γνωστών και άγνωστων τοπικών αερογραμμών) προς το εσωτερικό της χώρας, στη Σιάν.
Η Σιάν είναι μία από της σημαντικότερες πόλεις του κόσμου, η αφετηρία του δρόμου του μεταξιού και με ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Χώρας.
Η περιήγησή μας στην πόλη αυτή ξεκίνησε από την Παγόδα της Μεγάλης Άγριας Χήνας η οποία κατασκευάστηκε αρχικά από τον αυτοκράτορα Γκάο Τζονγκ το 648 μ.Χ. και ήταν ο διασημότερος ναός της πόλης.
Ο χώρος γύρω από το Ναό ήταν καταπράσινος, γεμάτος αγάλματα του Βούδα και πέτρινες επιγραφές με παροτρύνσεις για σεβασμό στη φύση: "είθε τα χέρια σου να δείχνουν έλεος και τα πόδια σου φροντίδα για την πράσινη γη".
Επιστρέψαμε για λίγο στο ξενοδοχείο όπου μας περίμενε ένα υπέροχο δωμάτιο, και αφού ξεκουραστήκαμε και φάγαμε πήγαμε στην κεντρική πλατεία της πόλης.
Εκεί μας περίμενε μια έκπληξη! Η παγόδα ήταν φωτισμένη, δεκάδες συντριβάνια ανοιχτά, πολύχρωμα φώτα και φυσικά άπειρος κόσμος!
Ο κόσμος ήταν απίστευτα κεφάτος, κέφι που μεταδόθηκε γρήγορα και σε μας,
...ιδίως αφού γίναμε μούσκεμα από το απότομο άνοιγμα κάποιων συντριβανιών δίπλα μας... Τότε καταλάβαμε και γιατί εκείνο το σημείο δεν είχε κόσμο!! Παρόλα αυτά το νερό μας έκανε καλό, αφήνοντας πισω τη ζεστή και αποπνικτική ατμόσφαιρα του πρωϊνού...
Καλές διακοπές σε όλους και καλή επιστροφή σε όσους γυρνάνε! Εμείς σήμερα φεύγουμε και ερχόμαστε πάλι πίσω στη βάση μας σε μια εβδομάδα! Πολλά φιλιά!!

CrazyTourists