Εικόνες του Κόσμου - World Wide Photos

Τα Δεκατρία Εργοστάσια

2012-02-06T14:10:00.000+02:00

Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με αεροπορικό ταξίδι, ελαφρώς περιπετειώδες. Εκείνο το μουσώνα που είχαμε πάρει από πίσω κάπως τον προλάβαμε (λίγο να καθυστερήσει αυτός, λίγο που το τρέξαμε εμείς). Οπότε είχαμε εσωτερική πτήση με την Shandong Airlines από Giulin για Guangzhou εν μέσω καρεκλοποδάρων και με μια μικρή ανησυχία. Μολαταύτα, η ανησυχία αποδείχτηκε άνευ ουσίας καθότι φτάσαμε στον προορισμό μας στην ώρα μας και χωρίς κανένα πρόβλημα.
The next day started with a quite adventurous flight. The monsoon that we were following, we "finally" caught him up. The flight from Giulin to Guangzhou was booked with Shandong Airlines, an unknown to us local airline, with heavy showers, so we were a little nervous. But there was no need to be stressed since we arrived at our destination on time and with no problem.
Η Guangzhou, ή Καντόνα όπως είναι ίσως πιο γνωστή, ήταν ένας σύντομος και ενδιάμεσος προορισμός καθώς σταματήσαμε για λιγότερο από δέκα ώρες. Αποτέλεσε ιστορικά σημαντικό εμπορικό λιμάνι της Κίνας, ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως το 18ο αιώνα, με την περιοχή των Δεκατριών Εργοστασίων να γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη. Ήταν μάλιστα το πρώτο λιμάνι από το οποίο πραγματοποιήθηκαν εμπορικές συναλλαγές με το εξωτερικό τη σύγχρονη εποχή.
Guangzhou, or Canton as it is more well known, was a short stop in our trip in China. We stayed there less than 10 hours. Guangzhou was historically a very important commercial port of China, one of the biggest worldwide in the 18th century, with the region of the Thirteen Industries being the most economically developed. It was the first port where foreign trade was allowed in the modern era.
Στις λίγες ώρες που είχαμε στη διάθεσή μας περιοριστήκαμε στα απολύτως απαραίτητα. Περάσαμε από την αγορά Τσινγκπινγκ όπου είδαμε όλων των ειδών τα μπαχαρικά και καρυκεύματα αλλά και διάφορα ακραία για εμάς υλικά, όπως πτερύγια καρχαρία και φίδια. Περπατήσαμε στο Νησί Shamian με τα μπρούτζινα αγάλματα στους δρόμους, και καταλήξαμε στο Ναό της Οικογένειας Τσεν, που παλαιότερα αποτελούσε σχολείο για τα παιδιά της οικογένειας, και σήμερα στεγάζει ένα λαογραφικό μουσείο της περιοχής.
We had a little time available in the city so we visited the most important tourist attractions:

Qingping Market, with all sorts of spices and curious ingredients (shark fins, snakes).
Shamian Island, with the beautiful bronze statues scattered in its roads.
The Chen Clan Academy, which now houses the Guangdong Folk Art Museum.
Τhe Temple of the Six Banyan Trees
The Sun Yat-sen Memorial Hall, built in memory of Sun Yat-sen, one of the greatest leaders of modern China.

After this short walk, we headed to the train station to take our train to another city of China... or maybe another country!

Φυσικά μια παγόδα δεν μπορούσε να λείπει από τη βόλτα μας αυτή! Η παγόδα των ανθέων, που χτίστηκε αρχικά το 1097 και πήρε το όνομα εξαιτίας του πολύχρωμου εξωτερικού της τοίχου. Τελευταία στάση στο Mνημείο του Sun Yat-sen, ενός από τους σημαντικότερoυς πολιτικούς στη σύγχρονη ιστορία της Κίνας που έπαιξε κύριο ρόλο στην ανατροπή της τελευταίας αυτοκρατορικής δυναστείας στις αρχές του εικοστού αιώνα. Μετά από αυτή τη σύντομη βόλτα στην Καντόνα κατευθυνθήκαμε στο σιδηροδρομικό σταθμό για να περάσουμε σε μια άλλη πόλη της Κίνας... ή μήπως σε μια άλλη χώρα;

Κρουαζιέρα στον Ποταμό Li

2012-01-21T11:00:00.000+02:00

Το δεύτερο μεγάλο αξιοθέατο της πόλης Guilin είναι ότι βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Li. Πηγάζει στο Βουνό της Γάτας (Mao'er Mountains) και κατευθύνεται νότια για περίπου 437 χιλιόμετρα περνώντας μέσα από καταπράσινους λόφους. Απο την πόλη του Guilin ξεκινούν ποταμόπλοια για κρουαζιέρα στο ποτάμι με προορισμό τη μικρή πόλη Yangshuo.
The second most visited spot of Giulin is the Li River. Its sources are located on the Mountain of the Cat and flows to the south for 437 kilometers, through the green karst hills. River boats depart from Giulin for a cruise in the river until the city of Yangshuo.
Κατά μήκος του ποταμού μπορεί κανείς θα θαυμάσει εντυπωσιακούς σχηματισμούς από καταπράσινους βράχους, με ποιο γνωστό αυτόν της προβοσκίδας του ελέφαντα, παγόδες, παραποτάμια ψαροχώρια και ψάρεμα με κορμοράνους, νεροβούβαλους, μικρούς καταρράκτες... Η φύση της περιοχής είναι τόσο όμορφη και επιβλητική που απεικονίζεται στο χαρτονόμισμα των 20 Yuan!
During the cruise, you can have a closer look to the green karst formations and to other rock formations, with the most known being the Elephant Trunk Hill. You will meet pagodas, boats with locals selling fish, small villages, lovely waterfalls and water buffaloes. The nature there is so beautiful that is pictured on the 20 Yuan bill.Η κρουαζιέρα κρατάει περίπου 6 ώρες (ίσως και λίγο παραπάνω) αλλά είναι δύσκολο να βαρεθεί κανείς. Βέβαια αν ο καιρός είναι βροχερός, όπως όταν πήγαμε εμείς (σχεδόν σε όλο μας το ταξίδι ακολουθούσαμε έναν μουσώνα με μια-δυο μέρες καθυστέρηση) μπορείτε να καθίσετε στο σαλόνι του πλοίου όπου φυσικά προσφέρεται φαγητό (αξιοπρεπές), τσάι αλλά και πιο περίεργα ποτά όπως κρασί από φίδι!
The cruise lasts around six hours but you will not get bored, as the landscape is always changing. If the weather is rainy, as it was the day that we made the cruise, you can spend your time in the interior of the boat, where you can both admire the view and enjoy a pretty satisfying meal and a hot cup of tea, or other more intriguing beverages, such as snake wine.
Το τέρμα της πλωτής διαδρομής μας ήταν η μικρή αλλά ιδιαίτερα γραφική πόλη Yangshuo. Εμείς δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας για εξερεύνηση της περιοχής καθώς περιμέναμε το αυτοκίνητο που θα μας μετέφερε στο κατάλυμμά μας για τη νύχτα, έτσι περιοριστήκαμε σε μια σύντομη βόλτα στα τουριστικά και μη δρομάκια της και πήραμε μια γεύση από μια άλλη Κίνα, πιο ήρεμη, πιο καθαρή, πιο συμμαζεμένη.
The finishing point of the cruise is the small but picturesque city of Yangshuo. However, we didn't have a lot of time to explore the city, because we were expecting our transportation to the hotel that we would spend the night. But that didn't stop us from taking a short walk around the small streets of the town that revealed "another" China: quieter, smaller, cleaner...

Στις σπηλιές του Giulin

2012-01-05T19:09:00.000+02:00

Την επόμενη μέρα μπήκαμε στο αεροπλάνο και πετώντας πάνω από μια ατέλειωτη πεδιάδα με εντυπωσιακόυς βράχους κατευθυνθήκαμε στην πόλη Guilin. Η πόλη αυτή δεν έχει να επιδείξει κάποια ιδιαίτερη ομορφιά εκτός από ποτάμι της και το Σπήλαιο του Καλαμένιου Αυλού.
The next day we traveled by plane to Giulin. The sky was clear and we had a perfect view of the plains surrounding Giulin, run by Li River and marked by karst formations. The city by itself doesn't have any scenic spots apart from the river and the Reed Flute Cave.
Φυσικά το σπήλαιο αυτό είναι το σημείο με το μεγαλύτερο τουριστικό ενδιαφέρον στο Guilin εδώ και 1200 χρόνια! Μέσα στο σπήλαιο, το οποίο είναι ηλικίας 180 εκατομμυρίων ετών, υπάρχουν πολλές επιγραφές που χρονολογούνται στη δυναστεία των Tang το 790 πΧ. Το όνομά του το πήρε από τα καλάμια που φύονται στη γύρω περιοχή και μπορούν να σκαλαστούν από αυτά μελωδικοί αυλοί. Στο εσωτερικό του σπηλαίου έχουν τοποθετηθεί φώτα διαφόρων χρωμάτων, τα οποία αν και η πρώτη εντύπωση που δίνουν είναι κάπως κιτς κάνουν τους περίπλοκους σχηματισμούς σταλακτιτών και σταλαγμιτών να φαίνονται ιδιαίτερα εντυπωσιακοί.
The cave is over 180 millions years old and has been one of Guilin’s most interesting attractions for over 1200 years. It was named after the reed growing in the nearby area. Inside it, there are many inscriptions from the Tang dynasty and beautiful stalagmites, stalactites and other formations. The coloured lights on these rocks may seem a little kitsch in the first place but they make the formations look quite impressive.
Το βραδάκι κάναμε μια βόλτα να θαυμάσουμε την πόλη by night και να χαζέψουμε τις εντυπωσιακά φωτισμένες παγόδες! Κάναμε και μια μικρή βόλτα στο ποτάμι με καραβάκι (η μεγάλη βόλτα ήταν προγραμματισμένη για την επόμενη μέρα), κι εκεί αντικρύσαμε κάτι πρωτόγνωρο και περίεργο για μας: Ψάρεμα με κορμοράνους! Οι ψαράδες βάζουν ένα ξυλάκι ή ένα σκοινί στο λαιμό του πουλιού ώστε να μη μπορεί να καταπιεί τα μεγάλα ψάρια, τα οποία παίρνει ο ψαράς μόλις ο κορμοράνος ανέβει στη βάρκα (προφανώς για να φάει τη λεία του). Παλιά η μέθοδος αυτή ήταν ένας επιτυχημένος τρόπος αλιείας αλλά τώρα πια αποτελεί τουριστική ατραξιόν!
In the evening we went for a small boat trip in the river (the big one was planned for the next day). There we witnessed a traditional fishing method, cormorant fishing, where fishermen use trained cormorants in rivers. The fishermen tie the throat of the bird to prevent swallowing the fish. When the bird returns to the boat, the fishermen collect their capture... After our short trip, we walked in the city, admiring the beautiful illuminated pagodas and returned to our hotel.

Τσαι με το Βούδα

2011-12-24T14:20:00.000+02:00

Πάει καιρός από τότε που σας δείξαμε λίγο από Κίνα! Μετά τη Xitang και τη Λίμνη West, επισκεφθήκαμε το ναό Lingyin και το βουνό Feilai Feng. Ο ναός αυτός, ή καλύτερα μοναστήρι, ιδρύθηκε το 328 μ.Χ. και είναι από τους πιο πλούσιους της Κίνας καθώς προσελκύει πλήθος τουριστών και πιστών. Βρίσκεται στο βουνό Feilai Feng, όπου οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν τεράστια αγάλματα του βούδα σκαλισμένα στα βράχια, με πιο χαρακτηριστικό αυτό του Γελαστού Βούδα, του Maitreya.
A long time ago, we started presenting you the first part of our trip to China, and now it is time to catch up! After Xitang and Lake West, we visited Lingyin Temple, one of the biggest buddhist temples in China, which was founded in 328 AD. Outside the temple, there are the Feilai Feng rock carvings, a large number of grottos, religious rock carvings and stone statues. One of the most famous sculptures is that of the Laughing Buddha, Maitreya.
Στο εσωτερικό του ναού, μπορεί κανείς να θαυμάσει τα εντυπωσιακά αγάλματα των Τεσσάρων Ουράνιων Βασιλέων. Πρόκειται για Θεούς του βουδισμού, ο καθενας εκ των οποίων προστατεύει από ένα σημείο του ορίζοντα. Στον περιβάλλοντα χώρο του ναού Lingyin, βρίσκεται και ο ναός των Πεντακοσίων Arhats. Πέρα από τον αριθμό των αγαλμάτων αυτών, ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το κάθε άγαλμα έχει μοναδική στάση! Tα πεντακόσια αυτά αγάλματα περιβάλλουν τέσσερα αγάλματα Bodhisattva (ένα για κάθε σημείο του ορίζοντα),
Inside the temple, there are the statues of the Four Heavelny Kings. They are four gods of the Buddhism protecting the four points of the horizon. In the area surrounding the monastery, there is also the Hall of the Five Hundred Arhats. Inside the hall, there are five hundred arhats slightly larger-than-life bronze statues, each one on a unique ornate seat. At the centre stands a bronze canopy housing statues of four bodhisattvas representing the four cardinal directions. This is currently the tallest solid bronze structure in the world.
Μετά από αυτή τη μεγάλη βόλτα στο μοναστήρι, ένα ποτηράκι τσάι ήταν απαραίτητο! Και μάλιστα φρέσκο φρέσκο από την παραγωγή στην καταναλωση. Επισκεφτήκαμε λοιπόν τις φυτείες πράσινου τσαγιού στην Hangzhou, όπου καλλιεργείται η ποικιλία τσαγιού Longjing. Παρακολουθήσαμε όλη τη διαδικασία παρασκευής του, από τη συγκομιδή στο ψήσιμο, ενώ δοκιμάσαμε κι ένα ποτήρι φρέσκο πράσινο τσαι!
After the long walk in the religious paths, a cup of tea for relaxing was necessary. For this purpose, we visited the green tea plantations, just outside Hangzhou, where the famous Longjing tea is grown. We watched the whole process, from collecting the leaves to roasting them and of course tried a cup of tea in the gardens surrounding the plantation.
Η τελευταία στάση της ημέρας έγινε στην Παγόδα των Έξι Αρμονιών στην πόλη της Hangzhou. Η πολυόροφη αυτή παγόδα έχει περίπου 60 μέτρα ύψος και αρχικά κατεσκευάστηκε το 970 μ.Χ. Τη σημερίνη της μορφή την πήρε το 1165 μ.Χ. όταν και ανακατεσκευάστηκε. Μετά από αυτή τη μικρή στάση, καταλήξαμε στο ξενοδοχείο μας να ξεκουραστούμε ύστερα από μια γεμάτη μέρα, και με ένα αεροπορικό ταξίδι για το Giulin να μας περιμένει το επόμενο πρωι...
The last visit of the day was at the Liuhe Pagoda (literally Six Harmonies Pagoda) in the city of Hangzhou. It is a multi-storey pagoda originally constructed in 970 AD and reconstructed fully by 1165, after had been destroyed. We then went to have a good night sleep after a long journey, and a flight to Giulin in the next morning...

Τρελοτουριστικά Tips για τις Σπέτσες (Μέρος 2ο)

2011-12-01T19:25:00.000+02:00

δ. Παραλίες.
Η αλήθεια είναι πως οι παραλίες των Σπετσών δεν έχουν κάτι το εντυπωσιακό. Σε απόσταση περπατήματος από το κέντρο της πόλης μπορείτε να επιλέξετε μεταξύ της Αγίας Μαρίνας και των Σχολών (αν επιθυμείτε κατι πολύβουο και με beach bar) ή να προτιμήσετε το Γαρύφαλλο, για κάτι πιο ήρεμο. Με το λεωφορείο της γραμμής μπορείτε να πάτε μέχρι το Λιγονέρι (μικρή και ήρεμη) ή το Βρέλλο (οργανωμένη με beach bar). Από τον Άγιο Μάμμα, αναχωρεί καθημερινά (το καλοκαίρι) λεωφορείο που εξυπηρετεί την πίσω πλευρά του νησιού και σταματά στους Αγίους Αναργύρους και στην Αγία Παρασκευή. Στην τελευταία βρίσκεται και η περίφημη σπηλιά του Μπεκίρη. Και είναι περίφημη διότι εκεί ο κύριος Μαντάς κολύμπησε με την κόρη του Σκούταρη... Στις παραλίες αυτές μπορείτε να πάτε και με καίκι ή νοικιάζοντας μηχανάκι, ενω σε αυτές και πολλές άλλες μπορείτε να πάτε με θαλλάσιο ταξί (με το αντίστοιχο τσουχτερό αντίτιμο)....
d. Beaches
To tell you the truth the beaches in Spetses don't have anything special. At a walking distance from the town of Spetses you can choose between Aghia Marina and Sholes (if you prefer something crowded with a beach bar) ar choose our favorite Garifallos for something more quiet. If you take the bus you can go to Ligoneri (a small, wuiet beach) and Brellos (organised with a beach bar). From Aghios Mammas, in summer, there is a daily bus that goes to the other side of the island to Aghious Anargurous, Aghia paraskevi and the famous Bekiris cave (the legend has it that if a married couple swims there their first child will be a boy). At all those places and many more you can also go by bike, boat or sea taxi (the last will be quite expensive).
ε. Φαγητό
Το να προτείνουμε κάποιο συγκεκριμένο μέρος για φαγητό είναι σχετικά δύσκολο. Πολλά από τα μαγαζιά αλλάζουν ύφος κάθε χρόνο, ενώ είναι προφανές ότι δεν τα επισκεπτόμαστε όλα κάθε χρόνο. Ως εκ τούτου, προτείνουμε να ακολουθήσετε τη μύτη σας και το πορτοφόλι σας πριν κάτσετε κάπου.
στ. Διασκέδαση
Για τη νυχτερινή διασκέδαση υπάρχουν επιλογές για όλα τα γούστα. Σχεδόν όλες εξ αυτών είναι συγκεντρωμένες στο Παλιό Λιμάνι και αν περπατήσετε την παραλιακή διαδρομή μπορείτε να επιλέξετε αυτή που ταιριάζει στα γούστα σας.
e. Food
Suggesting a place to eat is kind of difficult, since restaurants tend to change quite a bit from year to year, and since we have a house we don't eat out a lot. It would be best if you just followed your nose and pocket!
f. Nightlife
As far as the night entertainment is concerned, there is a choice for almost every taste. Most of the nightlife places are gathered at the Old Harbor where you can go by walking along the sea-side street.
ζ. Λοιπα Αξιοθέατα
Ένας περίπατος στο παλιό λιμάνι ανάμεσα στα καρνάγια με τερματισμό στο φάρο, μια επίσκεψη στο Μουσείο της Μπουμπουλίνας (το οποίο στεγάζεται στο Αρχοντικό που έζησε η ίδια) και στο Μουσείο των Σπετσών (στο Αρχοντικό του Χατζηγιάννη-Μέξη), ενα καφεδάκι στην Ντάπια και μια βόλτα στην Αναργύρειο και Κοργιαλλένιο Σχολή είναι μερικές από τις δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε τον υπόλοιπο χρόνο σας στο νησί!!! Και προφανώς αν βρεθείτε εκεί στις αρχές Σεπτεμβρίου μην παραλείψετε να παρευρεθείτε στις εκδηλώσεις εορτασμού της Αρμάτας, σε ανάμνηση της Ναυμαχίας των Σπετσών...
g. Sights of interest
A walk along the old harbor next to the old shipyards up to the lighthouse, a visit at the Bouboulina museum (it is located at the mansiom where lived) or at the Spetses museum (located at the Hatzigiannis-Mexis mansion), a stop for a coffee in Dapia and a walk to the Anargyrios and Korgialenios school are some of the things that you could do while you are there! And don't forget, if you are there during the first days of September you can attend the Armata celebrations, in memory of the naval battle of Spetses...

Τρελοτουριστικά Tips για τις Σπέτσες (Μέρος 1ο)

2011-11-11T19:23:00.000+02:00

Σκεφτόμασταν τις προάλλες ότι έχουμε πάει τόσες φορές και σας τις έχουμε δείξει άλλες τόσες αλλά μια ανάρτηση με χρήσιμες πληροφορίες για το νησί δεν έχουμε κάνει! Μόνο τις ομορφιές του σας έχουμε δείξει! Έ, ήρθε η ώρα και για αυτό! Και ξεκινάμε με τις απόλυτα χρηστικές πληροφορίες...
Over the last years, we 've shown you some of the beauties of our favorite island Spetses, but we have never given you any practical information about it. Now, it is the time to do so!
α. Πως να πάμε;
Οι επιλογές είναι δύο:
i. Ακτοπλοϊκώς, από τον Πειραιά με ταχύπλοο ιπτάμενο δελφίνι ή καταμαράν. Ανάλογα με τις ενδιάμεσες στάσεις η διάρκεια του ταξιδιού είναι 2 με 3 ώρες και η τιμή του εισητήριου είναι 35 ευρώ για απλή μετάβαση.
ii. Οδικώς, μέχρι την Κόστα, και από εκεί με θαλάσσιο ταξί, ferry boat ή καΐκι μέχρι το λιμάνι των Σπετσών. To Ferry Boat έχει τέσσερα δρομολόγια την ημέρα, με το τελευταίο εξ αυτών να είναι γύρω στις 17:00, και το εισητήριο είναι πολυ φτηνό. Τα καίκια δεν έχουν συγκεκριμένο δρομολόγιο, αλλά φεύγουν μόλις γεμίσουν και το εισητήριο είναι λιγο ακριβότερο. Τα ταξί είναι διαθέσιμα όλο το 24ωρο αλλά χρεώνουν τη διαδρομή (και όχι το άτομο) γύρω στα 25 ευρώ, με συνεχώς αυξανόμενες τάσεις. Προφανώς και η διάρκεια του ταξιδιού είναι ανάλογη της τιμής!
Βέβαια, αν επιλέξετε την οδική μετάβαση, και έχοντας υπόψη ότι στις Σπέτσες δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, πρέπει να συνυπολογίσετε (πλην της βενζίνης) και τα έξοδα για το πάρκινγκ. Στην Κόστα λειτουργούν πάρκινγκ που χρεώνουν 5 ευρώ την ημέρα. Μπορείτε, βέβαια να το αφήσετε και στο δρόμο, έχοντας το άγχος της κλήσης ή της φθοράς...
Η διαδρομή από την Αθήνα μέχρι την Κόστα είναι περίπου 190 χιλιόμετρα και η άποψη μας είναι ότι αν ταξιδεύετε περισσότερα από 2 άτομα, τότε η μετακίνηση με αυτοκίνητο συμφέρει.
a. How to go there
There are two choices:
i. By sea, from Piraeus with a speed boat (flying dolphin). Depending on the stops, the duration of the trip is about 2 to 3 hours and the one way ticket costs about 35 euros.
ii. By land, up to Costa, and from there with a sea taxi, a ferry or a "wooden boat" to the harbor of Spetses. The ferry has four itineraries with the last one scheduled around 17:00 and a very cheap ticket. The "wooden boat" depart when they get full and are a bit more expensive. Finally the sea taxis are available 24/7, are quite expensive (currently 25 euros and rising every year) but they charge the trip, not the passengers.
Don't forget that if you choose to go to Spetses by land, you will have to include to your budget not only the gas needed but also the parking lot price (it costs 5 euros per day), since there are no cars allowed in the island. If you can bear the stress of having it damaged or receiving a police ticket you could just park it in the street....
The distance from Athens to Costa is about 190 kilometers, and we think that if you are more than two travellers it is definitely the best choice.
γ. Που να μείνουμε;
Δυστυχώς αυτό είναι το μόνο στο οποίο δε μπορούμε να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις καθώς δεν έχουμε μείνει ποτέ σε κάποιο από τα ξενοδοχεία του νησιού! Αυτό που μπορούμε να σας πούμε είναι στο νησί υπάρχουν καταλύμματα όλων των κατηγοριών ενώ δε λειτουργεί καμπινγκ.
b. Where to stay
It is the only thing that we can not answer since we have never stayed at one of the island's hotels. Οf course there are a lot of choices according to your budget. The one thing we can tell you, is that there is no camping area.
γ. Πως μετακινούμαστε;
Οι αποστάσεις στην πόλη των Σπετσών είναι σχετικά μικρές. Μπορείτε εύκολα να μετακινηθείτε με τα πόδια προς τις κοντινές παραλίες και τη νυχτερινή διασκέδαση. Αν δεν είστε του περπατήματος, υπάρχουν οι εξής εναλλακτικές επιλογές:

Ραδιοταξί
Ιππήλατες άμαξες, με δύο ξεχωριστές πιάτσες που εξυπηρετούν το ανατολικό και το δυτικό τμήμα της πόλης
Λεωφορείο, το οποιο με αφετηρία το Ποσειδώνιο, εξυπηρετεί το δυτικό τμήμα της πόλης
Ποδήλατα και μηχανάκια

c. How to move around
The distances from one place to the other around the town of Spetses are quite small. That means that you can easily move around on foot, at least to the nearby beaches and the nightlife spots. If you prefer not to walk there are always alternative choices:

Taxis
Horse-drawn carriages, starting from two different places that cover the east and west part of the
Bus, which leaves near the Posidonion Hotel and covers the west side of the
Bicycles and motorbikes

...Συνεχίζεται...
...To be continued...

Ιστορία και Γεύσεις...

2011-10-25T20:33:00.000+03:00

Η τελευταία μας βόλτα στο νησι της Σαμοθράκης θα επικεντρωθεί στις παράπλευρες δραστηριότητες με τις οποίες μπορείτε να καταπιαστείτε. Όπως όλα τα ελληνικά νησιά, διαθέτει πλούσιο πολιτισμό, γραφικά χωριουδάκια και νόστιμες τοπικές λιχουδιές.
Our last post for the island of Samothraki will focus on the other available activities. Like every greek island, there many historical sites, picturesque villages and yummy savoury specialities.
Η Σαμοθράκη στην αρχαιότητα δεν ήταν ένα νησί με σημαντική πολιτική σημασία αλλά θρησκευτική, καθώς εκεί τελούνταν τα Καβείρια Μυστήρια, αφιερωμένα στη λατρεία των Καβείριων Θεοτήτων. Η τέλεση τους λάμβανε χώρα στο Ιερό των Μεγάλων Θεών, στο οποίο βρέθηκε και η περίφημη "Νίκη της Σαμοθράκης", η οποία σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο. Η είσοδος του αρχαιολογικού χώρου βρίσκεται επί της παραλιακής οδού, λίγο μετά την Παλαιόπολη.
During the ancient times, Samothraki was not an island of political significance. However, it was an important religious centre, home of the Kaveirian Mysteries. They took place in the Sanctuary of the Great Gods, where the famous "Winged Victory of Samothrace" was found, nowadays displayed in the Louvre. The entrance to the archaelogical site is on the ring road, near the village of Palaiopolis.
Εκτός από τα απομεινάρια της αρχαιότητας, στο νησί υπάρχουν σαφή σημάδια και της Γενουάτικης κυριαρχίας, και συγκεκριμένα της οικογένειας των Γκατιλούζι. Τα οχυρά που κατασκευάστηκαν την περίοδο εκείνη, οι ομώνυμοι "Πύργοι των Γκατιλούζι", αποτελούν σημαντικά αξιοθέατα της Σαμοθράκης.
Apart from that, in the island there also remainings from the Genoese rule and specifically the Gattilusi family. The ruins of the medieval Byzantine tower of Gattilusi at the Tower of Fonias in Paleopoli and Chora, built around 1430, are some of the main landmarks of the island.
Όπως είναι γνωστό, ο πολιτισμός ανοίγει την όρεξη και στη Σαμοθράκη μπορείτε πολύ εύκολα να ικανοποιηθείτε γευστικώς. Ο πιο συνηθισμένος μεζές είναι προφανώς το κατσικάκι, το οποίο το δοκιμάσαμε σε όλες τι πιθανές παραλλαγές:

στον Προφήτη Ηλία, ένα χωριουδάκι στη νότια μεριά του νησιού με όμορφη θέα
στις Καρυδιές, μια ταβέρνα στην Άνω Μεριά
στις ταβέρνες στο δρόμο από τα Θέρμα μέχρι το Γρια Βάθρα
σε κανά δυό ταβέρνες της χώρας.

Όλες ήταν αρκετά νόστιμες, με την πρώτη από τις τέσσερις εναλλακτικές να είναι ίσως και η γευστικότερη. Εκτός απο κατσικάκι, δοκιμάσαμε τις ομελέτες στη "Γέφυρα του Φονιά" αλλά και τις νοστιμιές της συμπαθέστατης οικοδέσποινας στο "Λημέρι" στους Άνω Καρυώτες παρέα με το ηλιοβασίλεμα.
The most common food in the island is goat, and we tasted it in several places and in many cooking variations:

At Prophitis Ilias, a village in the southern part of the island with wonderful view
At Karydies, a tavern located in the villlage Ano Meria
At the taverns on the road to Gria Vathra
At 1-2 taverns in Chora

All were tasty and well cookes but the first one was probably the best. Apart from goat, we tried omelettes of the "Bridge of Fonias" and the tasty treats at "Limeri" in Ano Karyotes, with a beautiful sunset view.
Για τη χώνεψη, συνίσταται ανεπιφύλακτα μια βόλτα στην χώρα του νησιού, η οποία βρίσκεται στην πλαγιά του όρους Σαος, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από το λιμάνι. Στους δρόμους της δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα καθώς είναι αρκετά στενοί, και έτσι μπορείτε να απολαύσετε τη βόλτα σας ανενόχλητοι. Στο "Λευκό Πύργο" καθίστε να ξαποστάσετε και δοκιμάστε τη σπιτική λεμονάδα και κάποιο από τα φρέσκα γλυκά της βιτρίνας!
After lunch, you can stroll in the roads of the capital city, Chora, which located in the slope of the Mount Saos, 5 km from the harbour. After your walk, you can sit at the "White Tower" and have a delicious homemade lemonade and fresh pastry!
Για να κλείσετε τη μέρα σας, ένα ποτάκι είναι το ιδανικό και υπάρχουν 2-3 επιλογές:

Στη χώρα σε ένα από τα μπαράκια, με θέα το πέλαγος από ψηλά.
Στα Θέρμα, είτε στο καφενείο της πλατείας είτε από το περίπτερο και στη συνέχεια μαζί με τη νεολαία στα παγκάκια της πλατείας.
Στην παραλία των Θέρμων, στο Beach Bar, το οποιο κάποιες βραδιές έχει και ζωντανή μουσίκη...

Αν έχετε ακόμα δυνάμεις και είστε της νύχτας, τότε ασυζητητί περάστε για ένα τελευταίο ποτό από το Κάφτερ... Μόνο και μόνο για την ευρηματικότητα του ονόματος!
To end your day, you can have a drink:

In one of the bars in Chora, with a view in the open sea...
At the Therma, either at the cafe of the village or on the pavement of the village square
At the beach of Therma, in the beach bar, where some nights there is also live music...

After all these, around 4.00 A.M. you can add the finishing touch in Kafter, which can be translated as the After-B

Κήποι με Παχιά Άμμο και ένας Γύρος

2011-10-05T12:35:00.000+03:00

Οι γνώστες του νησιού πιθανότατα θα καταλάβατε πως αναφερόμαστε στις δύο παραλίες του νησιού που βρίσκονται στα δύο άκρα του παραλιακού δρόμου. Όπως πολύ σωστά καταλάβατε, ο δρόμος αυτός δεν είναι κυκλικός, αφού το Φεγγάρι δυσκόλεψε τη χάραξή του στο νοτιοανατολικό τμήμα της Σαμοθράκης...
In today's post about Samothraki, we will refer to the beaches of the island. First of all, we should note that the island is not very famous for its beaches. In various points on the road from the port to the city of Therma, there are small beaches where you can swim in salty water. The largest beach is just below the city of Therma, having a beach bar, umbrellas and even a beach volley court.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Το νησί δε φημίζεται για τις παραλίες του. Σε διάφορα σημεία του δρόμου από το λιμάνι μέχρι τα Θέρμα, υπάρχουν περιοχές στις οποίες δημιουργείται παραλία και μπορείτε να κάνετε το αλατισμένο μπάνιο σας. Η πιο μεγάλη παραλία της περιοχής βρίσκεται ακριβώς κάτω από τα Θέρμα με χώρο για beach volley και ένα συμπαθητικό μπαρ.
For those wanting to swin in the sea there are two more choices, Kipoi (meaning Gardens) and Pahia Ammos (meaning Thick Sand). They both are very large and a small part of them is occupied from a beach bar with umbrellas. Kipoi is located in the eastern end of the (almost) ring road and has black pebbles. The road leading there is straight and easy to drive. Pahia Ammos is located to the southern end of the (almost) ring road, is sandy but the road leading there has more turns.
Υπάρχουν λοιπόν δύο επιλογές για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν στην ξηρά. Και οι δύο παραλίες έχουν ορισμένα κοινά στοιχεία. Είναι πολύ μεγάλες, με ένα περιορισμένο χώρο με ξαπλώστρες και καντίνα. Στο ανατολικό άκρο του νησιού βρίσκονται οι Κήποι, οι οποίοι έχουν σκούρο χοντρό βότσαλο. Ο δρόμος που πηγαίνει είναι μια ευθεία και πολύ άνετος! Στο νότιο άκρο του νησιού βρίσκεται η Παχιά Άμμος. Έχει όπως προδίδει και το όνομα της αμμουδιά, ενώ ο δρόμος που οδηγεί εκεί έχει αρκετές στροφές!
We are saying (almost) ring road, because, as you can see in any map, the ring road is interrupted from the Mountain Feggari (meaning Moon). If you are moving by car, don't leave it under a tree, because the goats will easily use it as ladder.
Βέβαια, υπάρχει και μια ακόμα επιλογή αν σας έλειψε το αλάτι! Να πάρετε το καραβάκι που ξεκινάει από το λιμάνι στα Θέρμα και να κάνετε το γύρο του νησιού. Ημερήσια εκδρομή που συνίσταται μόνο αν έχετε πάνω από 6-7 μέρες στο νησί και θέλετε να κάνετε κάτι διαφορετικό.
There is a third option if you want to have a salty swim in Samothraki. You can catch a small boat leaving from the port of Therma (not the main port) and make a tour of the island. It is a daily excursion and not something very special. We recommend to try it if you have more than 6-7 days in the island and want to do something different...
Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα; Τίποτα ιδαίτερο για να είμαστε ειλικρινείς. Θα θαυμάσετε από θαλάσσης τη χώρα και το λιμάνι, τις ανεμογεννήτριες και τα αρχαία... Θα χαζεψετε τους κορμοράνους στα βράχια και ίσως συναντήσετε και κανένα δελφίνι.. Θα σταματήσετε για μπανάκι σε μια αρκετα χωμάτινη παραλία, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο και θα δείτε ένα καταρράκτη που ξεκινά από την κορυφή του Φεγγαριού και χύνεται στη θάλασσα...
And what you will do... You will admire the island from the sea! You will watch the cormorants on the rocks or in the sea, you may find a dolphin on your way playing with your boat, you will stop for a quick swim in a mediocre beach and you will take a picture of a waterfall dropping from the peak of the Moon into the sea...
A! Και μην αφήσετε το αυτοκίνητο σας κάτω από δέντρο! Οι κατσικές θα το χρησιμοποιήσουν ως σκάλα δίχως δεύτερη σκέψη!

CrazyTourists

Η Γρια Βάθρα

2011-09-22T14:00:00.000+03:00

β. Η Γριά Βάθρα
Το μονοπάτι της Γριάς Βάθρας είναι πιο κοντά στον πολιτισμό από ότι ο Φονιάς. Υπάρχει δρόμος περίπου 2 χιλιομέτρων απο τα Θέρμα που σε οδηγεί κατευθείαν στην είσοδό της. Κατά μήκος της διαδρομής θα συναντήσετε και αρκετές ταβέρνες, οι οποίες είναι ό,τι πρέπει για μια στάση στο γυρισμό! Οι βάθρες εδώ είναι πιο μικρές και πιο ρηχές από ότι στο Φονιά. Μια, επίσης, γενική παρατήρηση είναι ότι το τοπίο αλλάζει από χρόνο σε χρόνο λόγω κατολισθήσεων κυρίως.
The trail leading to the Old Small Lake is closer to the city of Therma, than Fonias. Its beggining is about 2 kilometers away and during the walk we will find a few taverns, which could be very useful on your way back. The lakes in this trail are smaller and shallower and the landscape changes each winter due to falling rocks.
Ο τρόπος προσέγγισης στις βάθρες και στους καταρράκτες είναι διπλός. Η πρώτη διαδρομή είναι αρκετά εύκολη μέχρι ένα σημείο και απλά ακολουθείτε το τσιμεντένιο (τεχνητό) αυλάκι στο οποίο κυλάει νερό. Μετά από 10-15' θα φτάσετε σε μια τεχνητή βάθρα αλλά αν ανεβείτε στο βράχο και περάσετε από πίσω φτάνετε στην πρώτη φυσική βάθρα. Μικρή αλλά με αρκετό χώρο να καθίσετε.
You can approach the lakes from two different paths. The first one is the easier. You follow the gutter from the entrance for 10-15' and you reach an artificical lake. You climb over the rocks and you will find the first natural lake of the trail. It's quite small but has a lot of space to sit and relax.
Για να συνεχίσετε, θα πρέπει να περάσετε μέσα από το νερό. Οπότε, βγάλτε ότι δεν θέλετε να βραχεί, βάλτε το ψηλά και προχωρήστε. Αμέσως μετά υπάρχει ακόμα μια μικρή βάθρα και μια λίγο πιο δύσκολη ανηφόρα που οδηγεί στην τρίτη βάθρα με ένα μικρό καταρράκτη. Το σημείο αυτό αποτελεί και το πιο δυσκολο κομμάτι αν θέλετε να συνεχίσετε προς τα πάνω. Πάντως με λίγη βοήθεια από κάποιο συνοδοιπόρο και με λίγη προσοχή μπορείτε να προχωρήσετε...
In order to continue your way, you will have to pass through the water. So get undressed, put your bags over your heads and walk. Just afterwards there is another small lake and an uphill trail leading to the third lake with a smal waterfall. Here is the most difficult part of the trail, if you want to continue. However, with a little help and attention you can go on...
Παρόλα αυτά υπάρχει και μια άλλη λύση! Κοντά στην είσοδο και παράλληλα με το τεχνητό αυλάκι υπάρχει ένα ανηφορικό δρομάκι ανάμεσα στις φτέρες. Δεν είναι πολύ δύσκολο, αλλά είναι αρκετά ανηφορικό και δεν έχει σκιά! Μετά από λίγο συναντάτε και τη σωλήνα του νερού και την ακολουθείτε. Περπατάτε περίπου 15-20' και θα συναντήσετε τη μεγαλύτερη από τις βάθρες και μια μεγάλη αμμουδιά στην οποία μπορείτε να κατεβείτε με μια μικρή προσοχή στα βράχια. Επίσης κατηφορίζοντας μέσα από βάθρες και βράχια φτάνετε μετά από λίγο στο προηγούμενο δύσκολο σημείο.
If you don't want to attempt continuing upwards after the third lake, there is another option. Near to the entrance, there a steep trail passing through the ferns. You walk for about 15-20' and you will find the larger lake and a big "beach", which you can approach by easily by walking down the rocks. You can go further downhill and find some more small lakes and finally reach the previously mentioned difficult point.
Το μονοπάτι φυσικά δε σταματάει εδώ και συνεχίζει προς τα επάνω. Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν μερικές μικρές αμμουδιές και μια βάθρα ενώ η αμέσως επόμενη βάθρα είναι μετά απο 15-20'. Φυσικά οι βάθρες και οι καταρράκτες της Σαμοθράκης δεν περιορίζονται σε αυτές τις δύο διαδρομές. Στην περιοχή γύρω από τα Θέρμα, υπάρχει επίσης ο Χριστός και ο Παράδεισος ενώ και σε άλλα σημεία του νησιού υπάρχουν αντίστοιχες διαδρομές. Πηγαίνετε να τις ανακαλύψετε!
The trail doesn't stop here and continues uphill. Just over the hill, there are a few more "beaches" and another lake. The next big lake is after 15-20'. Moreover, these two are not the only two trails of the island. Around the city of Therma there are at least two more trails, as well as in other places around Samothraki!
Αντε και καλό φθινόπωρο...
CrazyTourists

Ο Φονιάς

2011-09-07T23:15:00.000+03:00

Πάμε λοιπόν και στο τελευταίο ερώτημα που θέσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση! Και τί να κάνουμε στη Σαμοθράκη;; Η απάντηση διαφέρει από την αντίστοιχη απάντηση που θα δίναμε για οποιοδήποτε άλλο ελληνικό νησί! Να πάτε βόλτα στο βουνό και να κάνετε μπάνιο στους καταρράκτες. Δύο είναι οι πιο γνωστές διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος: η Γρια Βάθρα και ο Φονιάς. Τα νερά βέβαια είναι πολύ κρύα αλλά μετά την πρώτη κρυάδα δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα! Επίσης, καλό είναι να φοράτε παπούτσια και όχι σαγιονάρες και να προσέχετε τα βρεγμένα βράχια γιατί γλιστράνε πολυ!
Let'go back to the final question of our previous post! What to do in Samothraki? The answer is different from the answer given for any other greek island. Go to the mountain and dive in the lakes! Two are the most popular trails in the island: Gria Vathra (meaning the Old Small Lake) and Fonias (meaning Killer). Water is very cold but after the first attempt you will be fine! Also, try to wear snickers or even better climbing shoes and watch out for the slippery rocks...
α. Φονιάς
Η είσοδος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από τα Θέρμα, οπότε σε περίπτωση που δεν διαθέτετε αυτοκίνητο το οτοστόπ είναι μονόδρομος! Αν παρόλα αυτά διανύσετε την απόσταση με τα πόδια, καλό είναι να ξαποστάσετε και να πάρετε δυνάμεις στη "Γέφυρα του Φονιά", το καφενείο που βρίσκετε απέναντι από την είσοδο. Και αν σας έχει πιάσει πείνα, δοκιμάστε και μια ομελέτα!
a. Fonias
The beggining of the trail is about five kilometers east of Therma, so if you don't have a car you better try to stop one! If, however, you do go on foot, you may want to take a breath and have a quick snack at the "Bridge of Fonias", a small tavern near the entrance. Try an omelette and you won't regret it...
Για να φτάσετε από το δρόμο στην πρώτη βάθρα, θα πρέπει να περπατήσετε περίπου 30 λεπτά. Η διαδρομή είναι πολύ εύκολη, επίπεδη χωρίς ανηφόρες ή γκρεμούς και ενδείκνυται για όλους. Υπάρχει σήμανση κατά μήκος της και αποκλείεται να χαθείτε. Για το λόγο αυτό είναι και η βάθρα με τον περισσότερο κόσμο. Βέβαια, η βάθρα είναι πολύ μεγάλη και μόνο αν μπείτε μέσα μπορείτε να απολαύσετε τον καταρράκτη που χύνεται σε αυτή.
In order to reach the first lake and waterfall, you'll have to walk for about 30 minutes. The trail is easy, without any bumbs and people of all ages can walk it. There are signs during the whole distance. That's why it is the most visited lake. However, it's to big and never gets crowded. If you take a dive and swim in the lake, you'll see the waterfall pouring into it.
Τις επόμενες βάθρες μπορείτε να τις προσεγγίσετε από ένα μονοπάτι που ξεκινάει στα δεξιά της πρώτης. Αρχικά, υπάρχει ένα ανηφορικό κομμάτι (5-10’ περίπου), το οποίο είναι λίγο πιο δύσκολο, ενώ στη συνέχεια υπάρχει ένα πιο ομαλό κομμάτι, για άλλα 10’ περίπου. Η κύρια βάθρα, στην οποία θα φτάσετε, είναι λίγο μικρότερη από την πρώτη, και με ένα μικρότερο καταρράκτη. Επίσης, μπορείτε να κατεβείτε μέσα από τα βράχια και να προσεγγίσετε άλλες μικρότερες βάθρες που βρίσκονται μεταξύ των δύο μεγαλύτερων.
The next lakes can be reached through a trail, starting from the right side of the first one. It has a steep part (5-10') at the beggining, but afterwards the path is much easier for the next 10 minutes. The main lake that you will find is smaller than the first one and has a smaller waterfall. You can also walk downwards through the water and go to other smaller lakes. Finally, if you want something harder, there is much more difficult path (about 30 minutes uphill by the cliff) which leads to even more lakes and waterfalls. Be prepared!!
Τέλος, αν έχετε όρεξη για περισσότερη πεζοπορία και ακόμα πιο δύσκολες διαδρομές μπορείτε να συνεχίσετε την ανάβαση στο μονοπάτι με τη σήμανση και να προσεγγίσετε τις επόμενες βάθρες. Βέβαια, να είστε προετοιμασμένοι για ανάβαση και κανά δυο δύσκολα σημεία με γκρεμό!

Πάμε για μπάνιο στο φεγγάρι...

2011-08-05T22:39:00.001+03:00

Δεν εννοούμε βέβαια το φεγγάρι του ουρανού που μας φέγγει να πηγαίνουμε σχολειό, αλλά το Όρος Φεγγάρι που δεσπόζει στο νησί της Σαμοθράκης... Πήγαμε για δεύτερη φορά φέτος τα τελευταία 3 χρόνια και περάσαμε και πάλι υπέροχα.
α. Πώς πάμε;
Δυστυχώς οι επιλογές σε ακτοπλοικά δρομολόγια έχουν περιοριστεί στην εξής μια: Αλεξανδρούπουλη-Σαμοθράκη με το ΣΑΟΣ ΙΙ με το εισητήριο να κοστίζει 14.50€ και χωρίς να έχει φοιτητικές τιμές. Άρα το ερώτημα μετατίθεται στο πως φτάνουμε Αλεξανδρούπολη.
Τρένο: Τα εισητήρια ξεκινούσαν από 60€ για την περίοδο που κοιτάγαμε και το ταξίδι διαρκούσε τουλάχιστον 12 ώρες.
Αεροπλάνο: Εισητήρια μπορούσες να βρεις από 80€, αν τα έκλεινες κοντά στο Πάσχα, μέχρι και 140€, αν τα έκλεινες ένα μήνα πριν. Το ταξίδι διαρκεί μία ώρα οπότε με ένα σωστό προγραμματισμό συμφέρει σε σχέση με το τρένο.
Αυτοκίνητο: Αθήνα-Αλεξανδρούπολη 800 χιλιόμετρα με κατανάλωση 8L/100km και τιμή βενζίνης γύρω στο 1.7€/L, με επίστροφή κοστίζουν 220€. Προσθέστε διόδια 45€ και 60€ (x2) το εισητήριο του πλοίου, μας κάνουν ένα σύνολο 385€. Βέβαια αν ταξιδεύουν δύο άτομα το ποσό αυτό πέφτει στα 193€ και με τρία άτομα στα 128€. Το πλεονέκτημα είναι ότι έχεις αυτοκίνητο και στη Σαμοθράκη όπου οι τιμές ενοικίασης ξεκινούν από 60€ για ένα Smart και αυξάνονται αλματωδώς...
Η ερώτηση που προκύπτει λοιπόν είναι: "Χρειάζεται αυτοκίνητο στη Σαμοθράκη;;;"
This year we visited for the second time in the last three years the island of Samothraki and we had a wonderful time. In the following posts we are going to give a few tips about visiting this island.
a. How to go?
Currently, there is only one ship that departs from Alexandroupoli and visits Samothraki once or twice a day and costs 14,5€. So the question is how we reach Alexandroupoli.
i. By Train, from Athens or Thessaloniki. The trip from Athens lasts 12 hours and costs, at least, 60€.
ii. By Airplane. There are flights from Athens, Thessaloniki and some other Greek cities which land in the International Airport Democritus.
iii. By Car. You can approach Alexandroupoli using Egnatia Odos. Its disadvantage is that there are no gas stations so you have to leave the motorway. If you go by car, you'll probably want to take it in Samothraki. The ticket costs 60€ while the cost of renting a car in the island starts from 60€ a day (for a Smart). So the question is:
b. Do I really need a car?
It depends. If you plan on staying in the camping or the mountain (illegally) no you don't. But if you to visit the beaches and the inner villages, then a car is essential because the bus has very few daily itineraries.
β. Χρειαζόμαστε αυτοκίνητο;
Εξαρτάται από το είδος του τουρισμού που κάνουμε! Αν σκοπεύουμε να μείνουμε στο βουνό (παρανόμως...) ή στο camping και ο χώρος που θα κινούμαστε είναι βουνό-Θέρμα-camping, τότε προφανώς όχι. Αν θέλουμε να γυρίσουμε το νησί και να κινηθούμε και περιοχές πέραν των Θέρμων, βολεύει καθώς το ΚΤΕΛ του νησιού έχει περιορισμένα δρομολόγια. Επίσης, πάντα είναι χρήσιμο το αμάξι για να μετακινείς και κόσμο που κάνει οτο στοπ, το οποίο είναι αρκετά διαδεδομένο μεταξύ κατασκηνωτών και οδηγών. Πριν 2 χρόνια, οι ντόπιοι πάντως σταματάγανε περισσότερο ή είναι ιδέα μας...;
c. Where to stay?
There three options as well...
Rooms to Let. Prices start from 20 € with the corresponding amenities...
Mountain. Accommodation free of charge but illegal. It is however common practice in the island.
Camping. There are two municipal camping places. The first is more organized, with hot water and electricity. It is better for families. The other one if more "free". No hot water, no electricity, just a mini market. For 10 days, 2 persons and a tent we gave 63€.
d. What to do?
We'll answer to that question in the following posts. For now, we are preparing for the second destination of the summer!
γ. Πού να μείνουμε;
Και εδώ οι επιλογές είναι τρεις...
Δωμάτια: Οι τιμές ξεκινάνε από 20€ το βράδυ, με τις αντίστοιχες ανέσεις και φτάνουν σε τιμές νησιού.
Βουνό: Τσάμπα διαμονή με το άγχος ότι θα βρέξει και θα πλημμυρίσει το "σπίτι" σου ή ότι θα σε κυνηγήσουν. Διαφορετική εμπειρία που απαιτεί και την ωριμότητα να σέβεσαι το σπίτι σου...
Camping: Το νησί διαθέτει δύο δημοτικά, ένα οργανωμένο και ένα "ελεύθερης διαβίωσης". Η διαφορά τους είναι ότι το πρώτο διαθέτει ζεστό νερό και ρεύμα και έχει συγκεκριμένες θέσεις, αν δε μας απατά η μνήμη 120. Έχοντας μείνει και στα δύο συνιστούμε ανεπιφύλακτα το δεύτερο. Απίστευτη σκιά, ησυχία, παραλία και πολύς χώρος... Μείναμε 10 μέρες, 2 άτομα και μια σκηνή και πληρώσαμε 63€.
δ. Τι να κάνουμε;
Σε αυτό θα απαντήσουμε στην επόμενη ανάρτηση... Προς το παρόν ετοιμαζόμαστε για τον επόμενο νησιωτικό προορισμό του φετινού καλοκαιριού.

CrazyTourists

Η επιστροφή ποτέ δεν είναι προφανής...

2011-07-18T16:30:00.002+03:00

Την προτελευταία μας μέρα στο νησί των Κυθήρων φύσαγε, φύσαγε πολύ... Μιλάμε για πολύ αέρα. Και στις δύο παραλίες που πήγαμε δεν υπήρχε ψυχή! Ξεκινήσαμε το πρωι για να πάμε στο Λιμνιώνα, μια παραλία στα δυτικά του νησιού, με 2-3 σπιτάκια ψαράδων και μια ταβέρνα. Φαινόταν πολύ όμορφη αλλά δυστυχώς ο αέρας και η άμμος δεν είναι καλοί φίλοι και δυσκόλευαν την παραμονή!
The day before leaving, the weather in Kythera was windy, very windy! In both beaches we visited, there was no one else. We started by visiting Limnionas, a small beach located at the western coast of the island, with a few houses and a tavern. But the wind mixed with the sand made our stay impossible.
Δοκιμάσαμε, λοιπόν, να αλλάξουμε πλευρά και να πάμε στα ανατολικά του νησιού μήπως και κόψει κάπως ο αέρας. Φτάσαμε στην Κομπονάδα, μια τεράστια βοτσαλωτή παραλία με πολύ εύκολη πρόσβαση. Και εκεί ο καιρός δεν ήταν πολύ καλύτερος αλλά τουλάχιστον δεν υπήρχε άμμος να ίπταται. Πλατσουρίσαμε λίγο και στη συνέχεια γυρίσαμε στη γειτονιά μας να φάμε κάτι, να μαζέψουμε τα πράγματα μας. Για τον αποχαιρετισμό ήπιαμε μια δροσερή φατουράδα στον Ποταμό και ψωνίσαμε ντόπια γλυκά του κουταλιού.
We then tried our luck in another beach, in the eastern coast, Komponada. It is one of the widest beaches with large pebbles and easy access. The weather was still windy but this time there was no sand. We played with the waters for a while and then went back to our neighborhood for a quick snack. We prepared our suitcases and then went for a cold fatourada (local liqueur based on cinnamon and clove) in the village of Potamos.Το επόμενο πρωι έφτασε η ώρα της αναχώρησης. Πήγαμε νωρις νωρίς στο λιμάνι και αφήσαμε το αυτοκίνητο στην ουρά. Όσο περιμέναμε περπατήσαμε λίγο στο δρόμο προς το Διακόφτι, φωτογραφίζοντας το ναυάγιο του Nordland στη νησίδα Πρασονήσι και τις "αλυκές" που σχηματίζονταν στα βραχάκια.
The next morning, it was time for our departure. We arrived early at Diakofti, the harbor of the island, so we had enough time for a walk. Our attention was caught by the shipwreck of Nordland near the rocky island Prasonisi and the saltmarshes that were created in small holes on the rocky terrain by the sea. There was even a sign that prohibits visitors from collecting any salt!
Αλλα φυσικά μια επιστροφή με την τρελοτουρίστρια συνοδηγό δεν είναι τόσο απλή. Διότι δεν επιστρέψαμε στην Αθήνα, αλλα είπαμε να περάσουμε μια βραδιά στην Κυπαρισσία στην τόπο καταγωγής της μητέρας της. Και αφου πάμε που πάμε, είπαμε να προτιμήσουμε το δρόμο που περνά μέσα από τον Ταΰγετο. Μισός πράσινος, μισός μαύρος... Η διαδρομή, στην πράσινη μεριά, εκπληκτική...
For our way home, we decided to follow another, more picturesque route, through the Taygetos mountain. Half of the mountain was burnt during the last huge fires in the Peloponnese but the rest of it was majestic! We didn't go straight to Athens, but we spent our night in Kyparissia, my mother's hometown.
Φτάσαμε απογευματάκι στην πόλη, και αφου τακτοποιηθήκαμε είπε να με ξεναγήσει. Άλλωστε ήταν η πρώτη φορά που κατέβηκα ως επίσημος συνοδός! Ήπιαμε ένα καφεδάκι στην παραλία, τσιμπήσαμε και κάτι βλέποντας Τσαμπιο Λίγκ, και μετά ηλιοβασίλεμα. Διότι το δικό τους, λέει, είναι καλύτερο από των Κυθήρων. Μέσα σε 6 μέρες, 3 ηλιοβασιλέματα ο τρελοτουρίστας! Τα συμπεράσματα για το καλύτερο δικά σας...
We arrived at the town in the afternoon, so a walk at the beach was the normal thing to do. We arrived just in time for the sunset! In six days we admired three beautiful sunsets! But since it was a champions league night, we sat at a café by the beach to drink a coffee and watch the game.
Ήρθε η ώρα και φέτος να αναχωρήσουμε για το πρώτο μέρος των διακοπών μας, σε νησιωτικό προορισμό εντός των συνόρων... Να περάσατε καλά όπου και αν πάτε και τα λέμε σε 10-15 μέρες.

With this post we say goodbye for a couple of weeks, since it's time for the first part of our vacations, at a beautiful Greek island! Have fun!

CrazyTourists

Πλατσουρίζοντας στο ηλιοβασίλεμα!

2011-07-03T01:20:00.001+03:00

Η τέταρτη μέρα μας στα Κύθηρα κινήθηκε στο ίδιο μοτίβο με τις προηγούμενες: Μπάνιο και ηλιοθεραπεία, γεύμα και απογευματινή βολτούλα! Για το πρώτο σκέλος της βόλτας μας επιλέξαμε μια από τις παραλίες που μας είχε προτείνει ο ιδιοκτήτης του δωματίου μας, το Μελιδόνι. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού και η πρόσβαση γίνεται από ένα χωματόδρομο, ενώ στην παραλία λειτουργεί και ένα αναψυκτήριο με ορισμένες ξαπλώστρες! Μια από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού...
Our fourth day in the island of Kythera followed the same routine, as the three previous: Beach and sunbathing - lunch - evening walk! For the first part, we chose one of the beaches that the room owner had suggested, Melidoni. It is located in the southwest of the island and is connected by dirt road to the village of Drimonas. It is considered as one of the one of the best three coastal destinations of Kythera.
Μετά το μπάνιο αποφασίσαμε να ξαναπάμε στο Μιχάλη στα Μητάτα και να μην περιοριστούμε στο γλυκό και τον καφέ, αλλά να δοκιμάσουμε και τα αλμυρά πιάτα του. Ειδικά εκείνον τον κόκκορα που τον είχαμε δει να πηγαινοέρχεται στα τραπέζια κατά την προηγούμενη επίσκεψή μας. Βέβαια το γεύμα έκλεισε και πάλι με μια-δύο πάστες μύλου με θέα την Παλαιόπολη!
After sunbathing, we decided to visit again the tavern of "Michalis" in Mitata, and try also its savoury dishes. Especially the rooster cooked in wine, that we spotted in on several tables during our previous visit! Of course, our meal ended with coffee and the delicious local pastry with almond paste.
Για το απόγευμα η τρελοτουρίστρια είχε ήδη κάνει τα πλάνα της! Είχε εντοπίσει στον ταξιδιωτικό οδηγό την παραλία του Λυκοδήμου και την αναφορά στα πολύ όμορφα ηλιοβασιλέματα που χαρίζει στον ταξιδιώτη! Και επειδή είχαν περάσει ήδη 2 μέρες χωρις ρομαντικό ηλιοβασίλεμα, πρότεινε να πάμε! Ο δρόμος ήταν πιο εύκολος από το ηλιοβασίλεμα του Αγίου Νικολάου, οπότε συνίσταται και για ζεγάρια άνευ τζιπ, με λίγη προσοχή!
For the evening, the female crazytourist had already chosen the destination! Lykodimou beach which, according to the travel guide, has a magnificent sunset. The road was less rough than the first day's sunset experience, and you can go without a 4-wheel drive car.
Φτάσαμε λίγο μετά τις 19:00, βρήκαμε ένα όμορφο σημείο, στήσαμε τρίποδο, ψάθες και αρχίσαμε να παίζουμε με τα νερά, τα φώτα και τα χρώματα... Πλατσουρίσαμε και λίγο στα νερά οι ίδιοι είναι η αλήθεια! Και πέρασαν σχεδόν δυό ώρες... Ο ήλιος έσβησε σιγά σιγά στο βάθος και κατά τις 21:00 αποφασίσαμε πως ήρθε η ώρα να γυρίσουμε στο κρεβάτι μας και να ξεκουραστούμε ώστε να μαζέψουμε δυνάμεις για την τελυταία μέρα μας στα Κύθηρα!
We arrived just after 19:00, we found a nice place to sit, we set the tripod for the camera and then we started playing with the water, the light and the colors! After 2 hours, we decided to return to our room and get ready for our final day in Kythera!
Καλό μήνα σε όλους!
CrazyTourists

Στο Νότο των Κυθήρων!

2011-06-17T00:01:00.000+03:00

Την τρίτη μας μέρα στο νησί των Κυθήρων, κατευθυνθήκαμε στο νότιο μέρος του. Το πρωινό μας μπάνιο το κάναμε στην παραλία του Χαλκού, μια από τις λίγες οργανωμένες παραλίες του νησιού. Βέβαια, στο δεξιό τμήμα της μπορείς να απομονωθείς μακριά απο τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες... Κάτσαμε αρκετή ώρα στην παραλία, τόση που όταν σηκωθήκαμε είχε έρθει η ώρα για μεσημεριανό γεύμα!
During the third day of our stay, we headed to the southern part of the island. We went for a swim in the beach of Chalkos (Copper), one of the few beaches of the island with a canteen and umbrellas for rent. When we finished sunbathing, we had lunch in the nearby tavern "Filio", where we tasted traditional dishes like "xinohontros (frumenty) with aubergines".
Συμβουλευτήκαμε τον οδηγό μας και επιλέξαμε την ταβέρνα της Φιλιώς, στο χωριό Κάλαμος. Το βιβλίο πρότεινε ξινόχοντρο με μελιτζάνες, οπότε είπαμε να δοκιμάσουμε μια τοπική σπεσιαλιτέ, μαζί με κολοκυθοκεφτέδες, χοιρινές μπουκίτσες, μια χωριάτικη και δροσερό λευκό κρασί.
After lunch, we went for a walk in the city of Kythera (Chora). We strolled in the alleys of the village and then visited the castle of Chora or "Fortezza". It was built in the 13th century when Kythera was dominated by the Venetians.
Και αφού σκάσαμε από το πολύ φαΐ, έπρεπε να κάνουμε μια βολτούλα να χωνέψουμε. Πήγαμε λοιπόν με το αυτοκίνητο, στη χώρα των Κυθήρων και περπατήσαμε στα σοκάκια της. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το ενετικό κάστρο των Κυθήρων και θαυμάσαμε τη θέα από ψηλά προς τη Φελώπη από τη μια μεριά και το Καψάλι από την άλλη. Στο χώρο του Κάστρου βέβαια δεν μπορέσαμε να κάνουμε και πολλά παρά μόνο να περπατήσουμε στα δρομάκια, καθώς τα περισσότερα κτίρια και εκκλησίες ήταν κλειστά.
The day ended with a promenade in the coastal village of Kapsali, were we had a coffee by the sea, catching our breath after a long day before heading back to our room for a good night sleep.
Για να τελειώσει η μέρα μας, κατεβήκαμε (με το αυτοκίνητο) μέχρι το Καψάλι. Περπατήσαμε στην παραλία, ήπιαμε τον καφέ μας και το χυμό μας σε μια από τις πολλές καφετέριες της περιοχής, πήραμε μια τελευταία ανάσα θαλασσινού αέρα και κατευθυνθήκαμε στο κατάλυμά μας στο βουνό!!

Μια "Νεράιδα" στο Τσιρίγο

2011-06-06T11:05:00.000+03:00

Τη δεύτερή μας μέρα στα Κύθηρα αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε σιγά σιγά το νησί. Αφου πήραμε το πρωινό μας, ξεκινήσαμε για τον Αβλέμονα, ένα γραφικό παραθαλλάσιο χωριουδάκι στα ανατολικά του νησιού! Είχαμε ακούσει τόσα για το συγκεκριμένο χωριό, οπότε ήταν η πρώτη μας στάση!
Και ήταν πράγματι πανέμορφο! Με τους μικρούς κολπίσκους, τα παραδοσιακά σπιτάκια στην παραλία και το ψάρι στα κάρβουνα να σου σπάει τη μύτη! Αλλά ήταν πολύ νωρίς για φαγητό! Κάναμε τη βόλτα μας στο χωριό και στη συνέχεια είπαμε να πάμε για μπάνιο λίγο πιο κάτω στο Καλαδί.
Our second day in the island of Kythira began with a walk in the picturesque village of Avlemonas, set on the eastern coast of the island, with many small beautiful bays and traditional houses. Next, we went for a swim in the beach of Kaladi, located a few kilometers south of Avlemonas.
Αφού διασχίσαμε και μερικά χιλιόμετρα σε χωματόδρομο, φτάσμε στην πλαζ ή μάλλον πάνω από την πλαζ και αντικρίσαμε το μεγάλο βράχο που τη χωρίζει στα δύο! Για την πρόσβαση στη θάλασσα απαιτείται κάθοδος περίπου 100 σκαλοπατιών και οι προμήθειες τουλάχιστον σε νερό είναι απαραίτητες καθώς δεν υπάρχει κάποια καντίνα. Καταφέραμε να βρούμε χώρο στη σκιά του μεγάλου βράχου, ο οποίος μας προστάτευε από ήλιο και αέρα και χαλαρώσαμε για κανα δίωρο!
The view from above was very nice, with the big rock that divides the beach into two parts. To get there, you need to drive on a dirt road for a few meters and then descend the approximately 100 stone steps. The beach is not organized so you have to be well prepared. We found a shelter under the big rock and spent there a couple of hours.
Ικανοποιήσαμε την πείνα μας σε κάποια κοντινή ψαροταβέρνα και στη συνέχεια για τη χώνεψη η τρελοτουρίστρια πρότεινε να πάμε στη Νεράιδα! Πρόκειται για έναν όμορφο καταρράκτη, κρυμμένο κοντά στο χωριό του Μυλοπόταμου. Πολύ πράσινο και αρκετά προσεγμένο περιβάλλον κάνουν τη βόλτα εύκολη και ευχάριστη! Βέβαια, τα νερά ήταν αρκετά κρύα και είπαμε να μη βουτήξουμε (χωρίς να ξέρουμε τι μας περίμενε στη συνέχεια του καλοκαιριού σε άλλο νησί...)
We had a quick lunch in a nearby fish tavern and headed to "Neraida" ("Fairy") for a little walk. Fairy is the name of a water fall near the village of Mylopotamos. Walking around the waterfall you will find the abandoned watermills and more small lakes formed by the terrain.
Τριγυρίσαμε καμιά ωρίτσα στα μονοπάτια, χαζεύοντας τη χλωρίδα και την πανίδα του οικοσυστήματος! Τελειώνοντας τη βόλτα μας, ήταν ακόμα πολυ νωρίς για να αποσυρθούμε οπότε αναζήτησαμε κάποιον άλλο κοντινό προορισμό! Και εντοπίσαμε τα Μητάτα, ένα χωριό κυριολεκτικά στο κέντρο του νησιού!
We finished our day, by having a cold and refreshing coffee in the tavern of Michalis, at the village of Mitata, which is located in the center of the island and has a magnificent view. We combined our coffee with a local pastry with almond paste and it was delicious. So delicious that we ordered one more and had thoughts for a third one...
Βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο και έχει πολύ όμορφή θέα. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, η οποία είχε πληγεί αισθητά από ένα σεισμό και γίνονταν προσπάθειες για την αποκατάστασή της. Δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται και η ταβέρνα του κυρ Μιχάλη. Είχαμε ακούσει τα καλύτερα αλλά είχαμε ήδη φάει για εκείνη τη μέρα! Οπότε αρκεστήκαμε σε ένα δροσερό καφεδάκι με θέα την Παλαιόπολη και μια πάστα μύλου, και στη συνέχεια και άλλη μια και αν δεν είχαμε ενδοιασμούς θα παίρναμε και άλλη μια... Ήταν νοστιμότατη!!!
Πήραμε το δρόμο για την επιστροφή στα Καστρισιάνικα και δεσμευτήκαμε με τον εαυτό μας ότι θα επιστρέψουμε να δοκιμάσουμε και το φαγητό και μια ακόμα πάστα μύλου...

CrazyTourists

Στο νησί της Αφροδίτης...

2011-05-21T18:30:00.001+03:00

Καθώς πλησιάζει η ώρα να βγάλουμε τα μαγιό από τη ντουλάπα και να επισκεφτούμε τις πλαζ για φέτος, είπαμε να θυμηθούμε και κάποιον πιο καλοκαιρινό παλαιότερο προορισμό... Πριν δύο χρόνια τέτοια εποχή περίπου, η τρελοτουρίστρια λόγω της ακατάσχετης λατρείας της για θαλασσινό νερό δε συμβιβαζόταν με μόνο ένα νησιωτικό προορισμό. Για το λόγο αυτό, καταφέραμε να οργανώσουμε τελευταία στιγμή ένα σύντομο ταξιδάκι στο νησί της Αφροδίτης.Since summer is approaching, we thought that it would be a good idea to write a post about a trip that we made two years ago...The destination was Kythira, the island of Aphrodite, and we did the planning only a couple of weeks before going...
Πήραμε λοιπόν τηλέφωνο, κρατήσαμε δυό εισητήρια στο πλοίο (ο θεός να το κάνει) της γραμμής, την Πορφυρούσα, από Νεάπολη για Διακοφτί, και μετά απο μια βδομάδα φορτώσαμε τα πράγματα στο κόκκινο το τζιπ και αναχωρήσαμε για Κύθηρα! Φύγαμε πρωί-πρωί, φτάσαμε μεσημεράκι, στην ώρα μας για να περάσουμε απέναντι στις 14:00! 11€ το άτομο και 50€ το αμάξι...
We went there with the boat Porfyrousa that leaves from Neapoli and costs 11€ per passenger and 50€ per car. Due to our late planning and the fact that it was July, we were unable to find a hotel at one of the coastal villages of the island, so we had to go to the inland at a small village called Kastrisianika at the rental apartments "Vigla", which proved to be a very good choice due to the owner's hospitality and the great view.
Βέβαια, λόγω του ότι αποφασίσαμε να κανονίσουμε τελευταία στιγμή, γύρω στις αρχές Ιουλίου, δυσκολευτήκαμε να βρούμε κατάλυμα ενώ σε όσα παραθαλάσσια χωριουδάκια των Κυθήρων κοιτάξαμε, τα δωμάτια ήταν γεμάτα. Τελικά, αποφασίσαμε να μείνουμε στην ενδοχώρα, στα Καστρισιάνικα, κοντά στο κέντρο του νησιού και μας βγήκε σε πολύ καλό!! Τα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα "Βίγλα" που μας φιλοξένησαν ήταν εξαιρετικά, με υπέροχη θέα και έναν πολύ φιλόξενο ιδιοκτήτη!!
As always, we left our thing at the room and went out searching for something to eat! Our hunger led us to the island's capital village Potamos were we had a really nice lunch at one tavern of the central square.
Αφού βολευτήκαμε στο δωμάτιο, είπαμε να κάνουμε μια μικρή βόλτα να ικανοποιήσουμε και την πείνα μας. Οδηγηθήκαμε, λοιπόν, στον Ποταμό, το κεφαλοχώρι του νησιού, σε κάποιο από τα ταβερνάκια της πλατείας του και φάγαμε αρκετά καλά!
After lunch we couldn't resist visiting the northern part of the island, where a nice lighthouse is located, to admire a beautiful sunset by the sea! The road from Karavas until the beach of Aghios Nikolaos was a dirt road and kind of rough.
Για τη χώνεψη η τρελοτουρίστρια πρότεινε να πάμε στο βόρειο άκρο του νησιού, να φτάσουμε στο φάρο που φαινόταν στο χάρτη και να δούμε το ηλιοβασίλεμα... Και επειδή δεν της χαλάω χατίρι, πήραμε τα βουνά! Ο δρόμος από τον Καραβά και μετά, μέχρι την παραλία του Αγίου Νικολάου ήταν χωμάτινος και όχι τόσο καλά στρωμένος.
The lighthouse was at the top of a hill on the small pensinsula but we decided not to follow the trail there and stay by the sea! But we were not the only ones there! We were accompanied by a German family camping there in their caravan... A bit later left for our room since the 400 km drive that we made to reach Kythira were really exhausting!
Ο φάρος, βέβαια, ήταν στην κορυφή του βουνού και αν και υπήρχε μονοπάτι είπαμε να μείνουμε στο επίπεδο της θάλασσας. Είδαμε τον ήλιο να δύει μαζί με μια οικογένεια γερμανών που έκαναν ελεύθερη κατασκήνωση με το τροχόσπιτό τους και αναχωρήσαμε για το δωμάτιο να ξεκουράστουμε μετά από τα 400 χιλιόμετρα που διανύσαμε!!

Καλό καλοκαίρι να έχουμε και φέτος!
May we all have a nice summer!
CrazyTourists

Υ.Γ. Αν αποφασίσετε να πάτε μέχρι τα Κύθηρα, ρίξτε μια ματιά στην ιστοσελίδα του νησιού! Καλαίσθητη, εύχρηστη και γεμάτη πληροφορίες...

P.S. If you ever decide to visit Kythira, take a look at the official web page of the island! It is nice, easy to browse and full of information

Parma

2011-05-02T12:26:00.001+03:00

Η τελευταία πόλη που επισκεφτήκαμε στην περιοδεία μας στο βορρά της Ιταλίας ήταν η Parma, μια πόλη που φημίζεται για τα γαστρονομικά προϊόντα της, τυριά και αλλαντικά. Πρόκειται για μια "στρογγυλή" πόλη που χωρίζεται στα δύο από ένα μικρό ποταμάκι με το ίδιο όνομα.
Our last stop in our visit in Northern Italy was the city of Parma, a city famous mainly for its gastronomical tradition. Prosciuto di Parma and Parmigiano-Reggiano cheese are two of its most famous products. It is a round city divided into two parts by the little stream with the same name.
Κατεβήκαμε στο σιδηροδρομικό σταθμό και περπατήσαμε μέχρι το κέντρο της πόλης καθώς η απόσταση είναι σχετικά μικρή. Πρώτη μας στάση το Palazzo della Pilotta, ένα σύμπλεγμα κτιρίων στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί κοντά εντοπίσαμε και το εστιατόριο "Ιl Trovatore" που θα μας φιλοξενούσε λίγο αργότερα. Για να μας ανοίξει η όρεξη περπατήσαμε μέχρι τον καθεδρικό ναό της Πάρμα και την εκκλησία των Άγιου Ιωάννη του Ευαγγελιστή.
The sights of the city were not too many. Our first stop was at the Palazzo della Pilotta, a complex of edifices in the historical centre of Parma. Near it, we located the restaurant "Il Trovatore", where we were going to have lunch later in the day. We continued our walk towards the cathedral of Parma, the Baptistery and the abbey church of Saint John the Evangelist.
Μετά το γεύμα, συνεχίσαμε την πορεία μας στα στενά της πόλης και περάσαμε από το Παλάτι του Κυβερνήτη (Palazzo del Governatore) και το ναό της Παναγίας (Santa Maria della Steccata). Στο δρόμο κάναμε μια στάση στο τουριστικό γραφείο της πόλης και αγοράσαμε σουβενίρ (συνταγές, μαγνήτες και μια φανέλα της Πάρμα) ενώ εντοπίσαμε και το "αγαπημένο" μουσείο της τρελοτουρίστριας...
After lunch, we strolled in the city and passed by some other churches and nice buildings (Palazzo del Governatore, Sanctuary of Santa Maria della Steccata), we visited the tourist information center to buy some souvenirs and took a walk by the river to return to the train station to catch our train back to Bologna...
Αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο σταθμό περπατώντας παράλληλα με το ποτάμι, μια διαδρομή που δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Γενικά όλη η πόλη δεν είχε κάποιο αξιοθέατο που να την κάνει ξεχωριστή. Είναι όμως αρκετά συμπαθητική και έχει μια κουζίνα που σίγουρα κάποιος πρέπει να δοκιμάσει. Άρα, αξίζει τον κόπο μια στάση αν βρεθείτε εκεί γύρω...
Καλη πρωτομαγιά σε όλους σας!
CrazyTourists

Ferrara

2011-04-03T20:00:00.001+03:00

Η Ferrara είναι πιθανώς η ωραιότερη από τις πόλεις παραπλεύρως της Bologna τις οποίες επισκεφτήκαμε κατά την παραμονή μας εκεί! Άλλωστε λόγω της ομορφιάς της και της πολιτιστικής της σημασίας, έχει ενταχθεί από την UNESCO στη λιστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ferrara is probably the most beautiful city, among all the cities we visited during our stay in Bologna. This makes sense taking into consideration that Ferrara has been qualified by UNESCO as World Heritage Site for its beauty and cultural importance .
Η πόλη περιβάλλεται ακόμα από τα αρχαία τείχη, τα οποία είναι από τα πιο καλά διατηρημένα τείχη της Ιταλίας. Το σημαντικότερο αξιοθέατό της είναι το Castello Estense, ένα μεσαιωνικό κάστρο στο κέντρο της πόλης με την τάφρο του ακόμα γεμάτη νερό και συντριβάνια να το περιβάλλουν!
The town is still surrounded by ancient walls, which are some of the most well preserved Renaissance walls in Italy. The most iconic building of the town is Castello Estense, a brick medieval building surrounded by a moat, with four massive bastions, sited in the very centre of the town.
Ένα ακόμα επιβλητικό κτίριο στο κέντρο της κεντρικής πλατείας της πόλης είναι ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου, με την εντυπωσιακή πρόσοψή του. Απο εκεί κάπου ξεκινήσαμε και τη βόλτα μας, κατεβαίνοντας από το λεωφορείο που μας μετέφερε από το σιδηροδρομικό σταμό. Χαζέψαμε λίγο στη υπαίθρια αγορά της πλατείας και στη συνέχεια χωθήκαμε στα στενά, εντοπίζοντας και την Agapimu...
Another imposing building in the city's main square is the Romanesque cathedral of Saint George. That's where we began our walk and then wandered in the city's streets. We had a quick lunch in a cute little restaurant, trying to avoid raw meat, like we had in Modena, but unfortunately we failed! After lunch, we continued our walk in Ferrara, through the various palaces and churches that are spread all around the city and ended up at the railway station, waiting for the train back to Casalecchio.
Καθίσαμε σε ένα συμπαθητικό εστιατόριο να φάμε, προσέχοντας να μην παραγγείλουμε πάλι ωμό κρέας όπως στη Modena, αλλά δεν το πετύχαμε!! Για αυτή την περιπέτεια και τα πιάτα που δοκιμάσαμε θα μιλήσουμε σε κάποια άλλη ανάρτηση! Μετά το φαί, συνεχίσαμε τη βόλτα μας στην πόλη χαζεύοντας τα παλάτια και τις εκκλησίες που είναι διάσπαρτα στη Ferrara και στο τέλος της ημέρας οδηγηθήκαμε και πάλι στο σταθμό για το τρένο του γυρισμού!
Για την ολοκλήρωση του ταξιδιού μας στην Ιταλία απομένει μια ακόμα κοντινή βόλτα στην Πάρμα και στη συνέχεια η περιπετειώδης επιστροφή μας στην Ελλάδα, εν μέσω απεργιών και χιονοθύελλας!

Modena

2011-03-19T16:00:00.000+02:00

Επειδή η Μπολόνια δεν είχε κάτι άλλο να μας δείξει και παρά το κρύο, ή μάλλον ακριβώς λόγω του κρύου, αποφασίσαμε να κάνουμε δυο-τρεις εκδρομούλες στις γύρω πόλεις. Πρώτη στάση η Modena. Με το τρένο φυσικά!
Since we had seen enough from Bologna we decided, despite the cold weather or due to it (depending on how you see it), to visit a few of the nearby cities, with the train of course. Our first stop was Modena.
Ο καιρός ήταν κρύος και βροχερός αλλά δε μας πτόησε καθόλου! Κάναμε τη βόλτα μας στα δρομάκια της πόλης, στην κεντρική πλατεία, θαυμάσαμε τον καθεδρικό ναό, φωτογραφίσαμε όμορφα κτίρια και ωραίες πλατείες...Ήπιαμε και τη ζεστή μας σοκολάτα που την αγοράσαμε από το φεστιβάλ σοκολάτας (cioccolato puro festival)!
The weather was once again rainy and cold but that didn't ruin our day! We took a walk at the streets of the town and its square, we admired the cathedral and took plenty of photos! We even had a cup of hot chocolate from the chocolate festival (cioccolato puro festival).
Το κρύο όμως και η βόλτα ανοίγει την όρεξη για χουχούλιασμα και φαγητό. Και φυσικά κάναμε και τα δύο στο εστιατόριο "La Cucina del Museo" στη via S.Agostino 7!
After a few hours of walking around in the cold we felt the need to have lunch and warm up. Since the day was special for us (we had a birthday "celebration") we decided to visit a cute little restaurant called "La Cucina del Museo" in via S.Agostino 7! The food was delicious (for six dishes and a bottle of wine we paid 111€) and the service really good (the language barrier was not much of a problem) so we would totally recommend it if you ever find yourself in Modena.
Η βόλτα όμως δε σταμάτησε εκεί! Έχοντας πάρει δυνάμεις από τη φαγητό περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμα στα στενά της πόλης, είχαμε άλλωστε αρκετή ώρα στη διάθεσή μας μέχρι να πάρουμε, σχετικά νωρίς το απόγευμα, το τρένο της επιστροφής. Η βροχή είχε ευτυχώς σταματήσει...
Having regained our strength after lunch we decided to wander around the city a little more, we had enough time to spend before catching the train back. Luckily the rain had long stopped falling...
Και μια γενική παρατήρηση που προκύπτει από το ταξίδι στην Ιταλία είναι ότι τα τρένα τους έχουν συχνά δρομολόγια, είναι στην ώρα τους και είναι γρήγορα! Οπότε συμφέρει από το να νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο για να κινηθείτε στην ευρύτερη περιοχή!!

Bologna

2011-02-16T19:00:00.000+02:00

Η Bologna, η πρωτεύουσα της Emilia-Romagna, ήταν η πιο κοντινή πόλη στο Casalecchio. Με πληθυσμό περίπου 375000, είναι μία από τις πιο ανεπτυγμένες πόλεις της Ιταλίας. Εκεί έχει την έδρα του και το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, με έτος ίδρυσης το 1088.
Bologna, the capital of the Emilia-Romagna region, is the nearest city to Casalecchio. It has a population of 375000, which make it one of the most developed cities in Italy, and the oldest University of Europe founded in 1088. Μολονότι, παλαιά και ανεπτυγμένη, από τουριστικής πλευράς δεν προσφέρει πολλά αξιοθέατα. Κεντρικό σημείο της αποτελεί η Piazza Maggiore, παραπλεύρως της οποίας βρίσκονται διάφορα palazzo και μερικές basilica, με μεγαλύτερη από όλες τη San Petronio Basilica, η οποία είναι και μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Ένα ακόμα αξιοθέατο είναι οι Πύργοι της πόλης διάσπαρτοι σε διάφορα σημεία, με κυριότερους του Δύο Κεκλιμένους Πύργους, που αποτελούν σύμβολο της πόλης, και αναφέρονται ακόμα και στην Κόλαση του Δάντη.
The touristic interest is mainly focused at the old part of the town, around the central Piazza Maggiore! Near this square one can see a few palazzo and churches. The biggest church is the San Petronio Basilica, one of the largest in the world. Of course you can't not notice the famous towers of Bologna, which are also mentioned in Dante's Inferno!
Κάτι ακόμα για το οποίο είναι γνωστή η Bologna είναι η κουζίνα της. Τη θαυμάσαμε στις βιτρίνες των παντοπωλείων και αγοράσαμε και διάφορα ενδιαφέροντα αλλαντικά για το σπίτι. Δυστυχώς, τα ωράρια λειτουργίας των εστιατορίων δεν συνδυάζονταν εύκολα με αυτά των ΜΜΜ για την επιστροφή στο Casalecchio, οπότε αρκεστήκαμε σε αυτό, και δεν πραγματοποιήσαμε το δείπνο που οργανώναμε.
Bologna is also famous for its culinary tradition; one can find many delicious sausage and ham variations and cheeses! Of course we tasted many of them at home! Unfortunately we didn't visit any restaurants at the city as we were limited by the bus timetable.
Παρά το πολύ κρύο που είχε, περπατήσαμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της πόλης. Οι κάτοικοι (χαρά στο κουράγιο τους) κάθονταν στις υπαίθριες καφετέριες με σόμπες και πίναν τον espresso τους, ενώ εμείς ψάχναμε μια ζεστή γωνιά...
During our walks we were surprised by the locals that were drinking their espresso out in the cold when we were desperately looking for a nice cafe that had inside tables!!
We thing that a couple of days in Bologna are more than enough in order to visit the main attractions, so we decided to spend the rest of our days in other nearby cities!
Με εξαίρεση το κέντρο της με τα αξιοθέατα, και την ευρύτερη περιοχή του, με κάποιους πεζόδρομους, καφετέριες και μαγαζάκια, η υπόλοιπη πόλη δεν είναι κάτι το ξεχωριστό. Σε μία με δύο μέρες το πολύ έχεις εξαντλήσει την περιήγηση σου... Για αυτό κι εμείς δεν περιοριστήκαμε, αλλά καθώς είχαμε 2-3 μέρες ακόμα στη διάθεση μας γυρίσαμε στην ευρύτερη περιοχή!

White Casalecchio

2011-01-14T20:27:00.000+02:00

Οι επόμενες μέρες στο Casalecchio ήταν λευκές και πολύ κρύες!! Εν αναμονή του τρελοτουρίστα μου, και παρά το ότι το περπάτημα ήταν δύσκολο, έκανα μερικές σύντομες βολτίτσες και έβγαλα αρκετές φωτογραφίες! Και οι ευκαιρίες για όμορφες φωτογραφίες ήταν πραγματικά πολλές!My following days in Casalecchio were white and very cold! While waiting for my CrazyTourist, and despite the snow, I made a few short walks and took a lot of pictures... And there were a lot of opportunities for a nice snapshot...
Αυτό όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο από όλα ήταν πως με το που σταματούσε το χιόνι, έβγαιναν οι κάτοικοι και καθάριζαν τα πεζοδρόμια μπροστά από το σπίτι τους ώστε να περπατάνε άνετα! Αλλά και τα εκχιονιστικά του δήμου έπιαναν δουλειά αμέσως...Οι δρόμοι δεν έμεναν πολύ ώρα καλυμμένοι με χιόνι...
What impressed me the most, was the fact that as soon as the snowfall stopped, everyone started cleaning the roads and the pavements in front of their houses, in order to be able to walk safely. Even the snow removing vehicles turned on their engines immediately...
Ο τρελοτουρίστας ήρθε κι έφυγε, το χιόνι όμως παρέμεινε!! Και όχι απλώς παρέμεινε αλλά γινόταν όλα και περισσότερο και το κρύο όλο και πιο τσουχτερό! Τα πιτσιρίκια του Casalecchio όμως ήταν ιδιαίτερα χαρούμενα παρά το ότι τα σχολικά έκαναν τη διαδρομή τους συνοδεία περιπολικού ώστε να εξασφαλίζουν την προσοχή των άλλων αδηγών...Τους αρκούσε να φτιάχνουν όμορφους χιονανθρώπους στις αυλές!!
My CrazyTourist came and left the snow remained! And not only that, but the snow fall was heavier and the temperature lower. However, the kids of Casalecchio were very happy and it was enough to them building snowmen in their yards...
Το Casalecchio τελικά ήταν πολύ πιο όμορφο χιονισμένο! Μπορεί να μην είχε αξιοθέατα, οι χιονισμένες όχθες του ποταμού του όμως ήταν υπέροχες! Οι μέρες πέρασαν σιγά σιγά, και ο τρελοτουρίστας ξαναήρθε! Για πιο πολλές μέρες αυτή τη φορά και όχι μόνο για Σαββατοκύριακο! Έτσι αψηφώντας το κρύο κάναμε τις βόλτες μας όχι μόνο στη Μπολόνια αλλά και σε άλλες κοντινές πόλεις!
Casalecchio was much more beautiful in its white dress. It may not have any special tourists sights but the white river was wonderful. The days passed and my CrazyTourist came again and this time he stayed more than a weekend. So we had the time, defying the cold, to visit Bologna and other nearby cities...

Casalecchio di Reno

2010-12-30T19:20:00.016+02:00

Η επόμενη ταξιδιωτική περιπέτεια είναι διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Δεν πρόκειται για ένα ταξίδι αναψυχής αλλά για ταξίδι εργασίας. Όπως κάποιοι ίσως θυμάστε, πέρυσι τέτοια εποχή η τρελοτουρίστρια ετοιμαζόταν να πάει στην Ιταλία για πέντε εβδομάδες. Ο τόπος διαμονής της θα ήταν το Casalecchio di Reno, στην Περιφέρεια της Μπολόνια στη Βόρεια Ιταλία.
This trip was a bit different than the rest...It wasn't for fun, but for work, we didn't go together (crazytourist2 went alone) and it lasted five weeks! The destination was Casalecchio di Reno, in the Province of Bologna, in the north of Italy.
Φεύγοντας από την Ελλάδα ο καιρός ήταν δροσερός, σχεδόν ανοιξιάτικος, χωρίς καιρικά φαινόμενα! Στο δρόμο εντοπίσαμε κάποιες χιονισμένες βουνοκορφές αλλά στο αεροδρόμιο του Μονάχου (το ταξίδι είχε ενδιάμεσο σταθμό) η εικόνα ηταν διαφορετική καθώς τα εκχιονιστικά είχαν αναλάβει δράση και καθάριζαν τους αεροδιαδρόμους.
A few days before the trip (during the Christmas period and the first few days of January) the weather here in Greece was more like spring, just a bit chilly in the night... But the mountains of the central Europe were already covered by snow... In Munich, the airport was also white (the flight was not direct to Bologna)...
Ευτυχώς στη Bologna ο καιρός ήταν καλύτερος, (το χιόνι των προηγούμενων ημερών είχε σχεδόν λιώσει) κάτι που συνεχίστηκε τις επόμενες 2-3 ημέρες. Παρ' όλα αυτά το κρύο ήταν τσουχτερό! Μπορέσαμε όμως να γυρίσουμε την πόλη και να χαζέψουμε ελαφρώς τα αξιοθέατα. Όχι πως έχει και πολλά δηλαδή, καθώς πρόκειται για ένα μικρό προάστιο λίγο έξω από τη Μπολόνια. Είναι γνωστό μόνο για την ομώνυμη μάχη του 1402, την οποία φυσικά και δεν γνωρίζαμε αλλά μάθαμε από το μνημείο που υπάρχει σε μια από τις πλατείες του. Επίσης, διασχίζεται από τον ποταμό Reno, το δέκατο μεγαλύτερο ποτάμι της Ιταλίας.
The first couple of days the weather in Casalecchio was a bit better, the snow had melted and despite the cold I was able to take a walk and get to know the town a little bit...Casalecchio doesn't have anything special that a tourist should visit, it is known only for the battle of 1402 and for the river Reno that passes through it, which is the tenth longest river in Italy.
Αυτά τις πρώτες μέρες, γιατί ένα βράδυ ξαφνικά γυρνώντας από τη δουλειά άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες και μέχρι το σπίτι το τοπίο είχε ασπρίσει. Αυτό το σκηνικό συνεχίστηκε σχεδόν για όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων της διαμονής της τρελουρίστριας στο μαγευτικό προάστιο. Ο περιορισμός των μετακινήσεων που οφειλόταν στην χιονόπτωση σε συνδυασμό με την απουσία διασκέδασης στο Casalecchio αλλά και την έλλειψη σύνδεσης στο διαδίκτυο έκανε επιτακτική την εκτός προγράμματος έλευση του τρελοτουρίστα...
The "good" weather didn't last long...One afternoon in my way home the first snow (the second in two weeks, but the first since I got there) started to fall. By the time I was home (just half an hour later) everything was already white!! The snow kept on falling almost all night, and Casalecchio remained white during all my stay there!! It was the worst weather in years...
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους με υγεία, χαμόγελο και πολλά ταξίδια!
Happy New Year to everyone, with health, a lot of smiles and many unforgettable trips!

CrazyTourists

Χιόνια στην έρημο...

2010-11-25T15:31:00.019+02:00

Την τελευταία μέρα μας στο Ντουμπάι την περάσαμε κάνοντας τα ψώνια μας στις αγορές του... Η βόλτα ξεκίνησε από την αγορά του χρυσού (gold souk) και τα μάτια μας γέμισαν χρυσάφι! Το εντυπωσιακό με αυτή την αγορά είναι πως η τιμή όλων των κοσμημάτων καθορίζεται με βάση την τιμή του χρυσού τη μέρα αυτή! Όση λεπτοδουλειά κι αν έχει γίνει, όσο περίτεχνο κι αν είναι το κόσμημα, πληρώνεις μόνο την αξία του σε χρυσό! Κρίμα που δε μας αρέσει ο κίτρινος χρυσός!
Φυσικά, δε θα μπορούσαμε να φύγουμε χωρίς να περπατήσουμε και στην αγορά των μπαχαρικών (spice souk). Θαυμάσαμε μυρωδιές και χρώματα, φτερνιστήκαμε και λιγάκι, αλλά και αγοράσαμε πολλά ωραία μπαχαρικά.
During the last day of our stay in Dubai we visited all the markets and malls of the city in order to buy souvenirs. We began our day traditionally by visiting the Dubai Gold Souk, where all jewelery are sold according to the current gold price, and the Dubai Spice Souk, where we bought a lot of spices and we have sneezed a few times.
Όταν βγήκαμε από την αγορά ήταν ώρα προσευχής... Τα τζαμιά ανοιχτά και τα παπούτσια των πιστών αφημένα στην είσοδο... Περπατώντας στα δρομάκια της πόλης κοντά στην αγορά, συναντήσαμε άλλο ένα πολύ όμορφο μουσείο με θέμα την καθημερινή ζωή των κατοίκων τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Ανάμεσα στα εκθέματα, κούκλες με παραδοσιακές ενδυμασίες, έπιπλα, σκεύη, παιχνίδια...
Between the traditional and the modern way of shopping, we have visited a beautiful museum, describing the life of the people in Dubai in their house and their school environment.
Τελευταίο σταθμό στην περιπλάνησή μας αφήσαμε, όχι τόσο για τα ψώνια αλλά για το χάζι, το εμπορικό κέντρο του Ντουμπάι, το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του κόσμου.. Αυτό με την πίστα του σκι!! Ναι, ναι υπάρχει χιόνι στην έρημο! Η εγκατάσταση ήταν πραγματικά εντυπωσιακή καθώς lift ανέβαζαν τους σκιέρ στην κορυφή του "λόφου", ο οποίος είχε ύψος ίσο με τους ορόφους του εμπορικού. Στα χαμηλά είχε και παιδάκια που φτιάχναν χιονανθρώπους.
Our last stop was the Dubai Shopping Mall, the largest mall of the world. It has 4 floors and 1200 shops and services. There is even an indoor ski resort with 22,500 square meters of ski area. We didn't really buy anything but we went just to stroll around. We had 2 fruit juices in a children-friendly cafe where the kids could bake their own clay pots.
Το εμπορικό κέντρο είναι πραγματικά τεράστιο! Σκι δεν κάναμε, αλλά κάναμε βόλτα στα μαγαζιά, ψωνίσαμε διάφορα αναμνηστικά και ήπιαμε χυμούς συνοδεία γλυκών σε ένα πολύ ιδιαίτερο καφέ, φιλικό στα παιδιά: μπορούσες να φτιάξεις αντικείμενα με πηλό, να στα "ψήσουν" στην καφετέρια και μετά από λίγες μέρες να επιστρέψεις, να ζωγραφίσεις και να τα πάρεις σπίτι σου ή να ζωγραφίσεις κάποια από τα ήδη έτοιμα! Υπέροχη ιδέα, και υπέροχα γλυκά!
Our last supper in Dubai was the farewell dinner of the conference, that we were not attending! It was held in the Madinat Jumeirah complex, which was amazing! And so was the food... It was the perfect ending for our trip in Dubai!
Το βράδυ μας το περάσαμε στο περίφημο Madinat Jumeirah, όπου δώθηκε το επίσημο δείπνο του συνεδρίου (που δε συμμετείχαμε!)! Το φαγητό ήταν υπέροχο, το ίδιο και το ξενοδοχείο! Η βραδιά και η διαμονή μας στο Ντουμπάι δε θα μπορούσε να κλείσει με πιο ωραίο τρόπο!

Sharjah & Ajman

2010-11-07T16:41:00.010+02:00

Η επόμενη ημέρα είχε στο πρόγραμμα την επίσκεψη σε γειτονικά εμιράτα, άγνωστα σε εμάς μέχρι τότε, τα εμιράτα του Sharjah και του Ajman. Το Ajman είναι το πιο μικρό σε μέγεθος από όλα τα εμιράτα, το οποίο αναπτύσσεται γοργά τα τελευταία χρόνια. Από τουριστικής άποψης δεν έχει κάτι εντυπωσιακό εκτός από το ομώνυμο ιστορικό μουσείο, το οποίο όμως δυστυχώς ήταν κλειστό τη μέρα που αποφασίσαμε να το επισκεφτούμε.
The next day, we decided to visit the nearby emirates Sharjah and Ajman, which were completely unknown to us by that time. Ajman is the smallest of all emirates but the past years has greatly developed. From a touristic point of view it has nothing amazing to offer, except, maybe, from its historical museum, which was closed that day.
Το Sharjah από την άλλη είναι το τρίτο μεγαλύτερο εμιράτο, μετά από το Dubai και το Abu Dhabi. 'Εχει αρκετά αξιοθέατα με πιο όμορφο από όλα την Περιοχή Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η οποία ανακαινιζόταν την περίοδο που είχαμε πάει 2 χρόνια πριν και η οποία περιλαμβάνει μια σειρά από μουσεία και εκθέματα. Επισκεφτήκαμε μία παραδοσιακή αναστηλωμένη κατοικία, επιπλωμένη σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο και μείναμε εντυπωσιασμένοι από την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει. Περάσαμε και από το μουσείο της πόλης αλλά και από την μπλέ αγορά (Blue Souq), ένα επιβλητικό εξωτερικά κτίριο, το οποίο όμως μέσα δεν είναι και τόσο εντυπωσιακό.
Sharjah is the third larger emirate after Dubai and Abu Dhabi and has a few sights that are worth a visit; the most interesting is the Heritage Area, which has numerous museums and exhibits. There, we visited a beautifully restored traditional house, furnished with old items that nicely presented the everyday life of a traditional family at the area. If you ever go to Sharjah you should definitely visit it! We also visited the city museum and the blue market (Blue Souq), an impressive building but not with an equally beautiful interior.
Τελευταίο στάση της τρίτης μέρας μας στα ΗΑΕ ήταν μια νυχτερινή κρουαζιέρα στον κολπίσκο του Dubai, ο οποίος μοιάζει με μικρό ποταμό που χωρίζει την πόλη στα δύο, τη Deira και το Bur. Ήταν μια αρκετά ενδιάφερουσα βόλτα και είδαμε μια άλλη όψη της πόλης που μας φιλοξενούσε τόσες μέρες.
In the evening we went on a cruise at the Dubai Creek, which looks like a small river and divides the city in two: Deira and Bur. The cruise was quite nice and it offered us a great night view of the city.

Δείπνο στην όαση...

2010-10-24T20:34:00.011+03:00

Η επόμενη μέρα περιλάμβανε περιήγηση στην πλαζ του Dubai! Είναι γνωστή άλλωστε η μανία της τρελοτουρίστριας με το υγρό στοιχείο! Κατεβήκαμε λοιπόν στην παραλία, και περπατήσαμε στην άμμο! Είδαμε από μακριά το περίφημο Burj Al Arab, ξενοδοχείο και τουριστικό αξιοθέατο της περιοχής. Τότε, για να μπεις ως τουρίστας και να πιείς τον καφέ σου έπρεπει να περιμένεις σε λίστα αναμονής μηνών. Τώρα με την κρίση μπορεί και να έχει μειωθεί ο χρόνος αναμονής...The next way we took a walk by the beach near the super-glamorous hotel Burj Al Arab, which had a huge waiting list just for a visit...We kept walking until we arrived at the Madinat Jumeirah, a huge place with markets, cafes, restaurants and hotels. It even had canals with boats, and palm trees! On our way, the air-conditioned bus-stops were a great shelter from the hot sun!
Στη συνέχεια, περπατήσαμε μέχρι το Madinat Jumeirah, μια τεράστια έκταση με ξενοδοχεία, σκεπαστές αγορές, κανάλια και βαρκούλες και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας! Βέβαια, η ζέστη ήταν αφόρητη και συχνά καταφεύγαμε στις κλιματιζόμενες στάσεις του λεωφορείου για να δροσιστούμε. Κάναμε τα ψώνια μας, ήπιαμε το τσάι μας και στη συνέχεια επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο! Το βράδυ μας περίμενε γεύμα από το Σεΐχη Υπουργό Παιδείας, υπο την αιγίδα του οποίου ήταν το συνέδριο, στο εστιατόριό του....
In the evening, we had dinner plans, made by the sheik-minister of education of Dubai, who was the organizer of the conference, at his restaurant! The restaurant was somewhere in the desert and the scenery was like from a movie: the tables were under huge tents, carpets were everywhere and horsemen were at the reception of the quests!
Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο ήταν ότι το εστιατόριό του ήταν στην έρημο!! Το σκηνικό ήταν εντυπωσιακό. Μας υποδέχτηκαν ένστολοι καβαλάρηδες και μας οδήγησαν στο χώρο του δείπνου. Οι μυρωδιές από τα φαγητά που ψήνονταν είχαν γεμίσει το χώρο. Μέχρι να ετοιμαστούν, μας διασκέδασαν δερβίσηδες, χορεύτριες, βεδουίνοι μια εντυπωσιακή αναπαράσταση μιας επίθεσης σε ένα καραβάνι...
The smells from the foods that were being cooked at the time were at least tempting, but we forgot our hunger by a wonderful spectacle: dervish, belly dancers, bedouins...
Όταν άνοιξε ο μπουφές, τα πάντα σίγησαν... Είχε ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, Σαλάτες, δεκάδες κοτόπουλα στη σούβλα, κρέατα με όλα τα μπαχαρικά της Αραβίας, όλα σε υπερβολικό βαθμό!! Είχε και τα γλυκά του, παγωτά και σιροπιαστά! Και φυσικά τσαγάκι και ναργιλέ για τη χώνεψη...
By the time the food was ready, everybody was amazed by its variety and quantity: numerous salads, dozens of chickens, all kinds of meat (except pork) with every single arabian spice! Everything in excess! And of course there were sweets, from ice creams to baklavas, lots of tea flavors, and shishas!!

Στην έρημο της Αραβίας...

2010-10-09T21:30:00.013+03:00

Δύο χρόνια πριν, τέτοια εποχή περίπου, στις αρχές του Οκτώβρη βρήκαμε μια ευκαιρία να πάμε από σπόντα στο Ντουμπάι και την αρπάξαμε δίχως δισταγμό! Δεν το είχαμε προετοιμάσει πολύ το ταξίδι, καθώς είχαμε μόλις ένα μήνα που είχαμε γυρίσει από την Κίνα. Επίσης, πολλές από τις βραδινές κυρίως εξορμήσεις ήταν κανονισμένες από πριν στα πλαίσια ενός συνεδρίου, στο οποίο όμως δε συμμετείχαμε εμείς!
Two years ago, around this time of the year, we visited Dubai. We were quite unprepared for the trip, as we had just returned from China. Some of the excursions were organized from the conference we were (not) participating so we only had to arrange the mornings...
Το πρωί της πρώτης μέρας, λοιπόν, επισκεφτήκαμε το Μουσείο του Ντουμπάι, το οποίο εκτείνεται τόσο πάνω όσο και κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Έχει σαν στόχο να αναδείξει την καθημερινή ζωή των κατοίκων του εμιράτου και ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα στιγμιότυπα που αποτυπώνται σε διάφορα εκθέματα στο "υπόγειο" τμήμα του.
The first day we visited the Dubai Museum, which presents the traditional way of life in the Emirate of Dubai. The more interesting part is the modern extension built underneath the fort, showcasing Dubai's history. We then walked though the textiles market and Al Bastakiya, one of the oldest residential areas in the city.
Περπατήσαμε μέσα από την αγορά των υφασμάτων μέχρι την Al Bastakiya, μια από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης και πλέον διατηρητέα. Στη συνέχεια, αντιμετωπίσαμε κάποιες δυσκολίες να βρούμε ταξί (για λεωφορείο δεν το συζητούμε...) για να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο για μεσημεριανή ανάπαυση.
Παρόλα αυτά, ήμασταν στην ώρα μας για την απογευματινή μας εξόρμηση. Το πρόγραμμα περιλάμβανε βόλτα στην έρημο της Αραβίας με SUV, πλαγιολισθήσεις στις δίνες, βόλτα με καμήλα και εν τέλει χωρό της κοιλιάς και παραδοσιακό γεύμα βεδουίνων στη μέση της ερήμου. Πρόκειται για μια από τις συνήθεις τουριστικές εξορμήσεις της πόλης, αλλά αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για να θαυμάσει κανείς το μεγαλείο της ερήμου...During the afternoon, the program included an SUV drive in the desert, dune bashing, camel riding, lap dancing and dinner under the moon, "Bedouin style". A very touristic attraction but worth trying in order to admire the vast desert landscapes...
Το βράδυ μας βρήκε ξεθεωμένους ελαφρώς στο ξενοδοχείο μας, το Golden Tulip. Αξιοπρέπες με μοναδικό μειονέκτημα το ότι δεν ήταν κοντά στο κέντρο και δεν είχε καλή πρόσβαση σε συγκοινωνίες. Ήταν βέβαια κοντά στα mall και το χιονοδρομικό αλλά who cares...

Μια βόλτα στου Φιλοπάππου...

2010-09-25T15:57:00.008+03:00

Καλό φθινόπωρο! Είπαμε κι εμείς να μπούμε σε φθινοπωρινή διάθεση και να σας ταξιδέψουμε στη μακρινή Αθήνα. Μια βόλτα που κάναμε πριν 2 χρόνια, ένα συννεφιασμένο Σάββατο πρωί, σαν το σημερινό.
Ξεκινήσαμε κάτω απο την Ακρόπολη και περπατήσαμε στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, χαζεύοντας τα παλιά αρχοντικά μέχρι...
...την είσοδο στο λόφο του Φιλοπάππου. Περάσαμε τον Άγιο Δημήτριο το Λουμπαρδιάρη, ανεβήκαμε τα σκαλάκια και καταλήξαμε στη φυλακή του Σωκράτη.
A couple of years ago, on a cloudy Saturday morning like today, we decided to take a walk at the Acropolis area. Starting from the foot of the hill we walked Dionysiou Aeropagitou street, having the Parthenon on our right and the beautiful old mansions on our left heading to the Philopappou cliff.
We walked by the Saint Dimitrios Loumbardiaris church, climbed the few steps and reached the cave were Socrates was imprisoned. Then we left behind us Meton's observatory and arrived to the meeting point of the the ancient citizens of Athens, the Pnyx.
Στη συνέχεια γυρίσαμε προς την άλλη κατεύθυνση. Περάσαμε το ηλιοσκόπιο του Μέτωνα και περπατήσαμε προς το χώρο που συνεδρίαζε η Εκκλησία του Δήμου τα παλιά εκείνα χρόνια, την Πνύκα.
The Acropolis was opposite us looking a bit melancholic waiting the heavy clouds that were coming from the sea. Sometimes Athens can be so beautiful...
Χαζέψαμε την Αθήνα από ψηλά, και θαυμάσαμε την Ακρόπολη σκοτεινή και μελαγχολική. Τελικά η πόλη μας μπορεί να είναι πολύ όμορφη κάτι τέτοια φθινοπωρινά πρωινά...

Υποβρύχιο Καταφύγιο

2010-08-30T23:34:00.007+03:00

Κάποιοι από εσάς ίσως το θυμόσαστε ότι είχαμε ζηλέψει την υποβρύχια φωτογραφική μηχανή ενός φίλου, που είχαμε δοκιμάσει στην προηγούμενη εξόρμηση στο καταφύγιο! Ε, είχαμε δεν είχαμε πήγαμε και αγοράσαμε κι εμείς μία!Αφού θα καθόμασταν 20-25 μέρες στο νησί φέτος, και είχαμε εξαντλήσει τα περισσότερα τοπία, τουλάχιστον αυτά που είναι σε απόσταση ποδηλάτου, είπαμε να εμπλουτίσουμε λίγο το ρεπερτόριο μας! Να έχουμε κάτι να παίζουμε και εμείς σαν παιδιά!Οπότε πήγαμε αγοράσαμε και τον κατάλληλο εξοπλισμό (μάσκες και αναπνευστήρα) και πλέον η τρελοτουρίστρια μπορούσε να κάνει την ηλιοθεραπεία της με την ησυχία της, ενόσω το παιδί έπαιζε!! Παράλληλα, έδινε και τις συμβουλές της: "Μην πας πολύ μέσα και να σε βλέπω! Μη σε έχω έγνοια! Μη σε τυλίξει καμία γοργόνα στα δίχτυα της!"Βέβαια, άλλο που δεν ήθελε κι αυτή!! Έκανε τις βουτιές, έβγαλε και τις πόζες της και το νυχάκι, νυχάκι! Το θυμάστε το νυχάκι, εε;;
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ακόμα την μαθαίνουμε τη μηχανή και ότι προφανώς έχει διάφορες δυνατότητες! Κάποιες, τυχαίως τις περισσότερες φορές, βγήκαν αρκετά καλές!!
Οστρακοειδή,...
..αχινοί,...
...χάνοι,...
...και λοιπά λεπιοφόρα ζωάκια......είναι μια καλή διέξοδος στην ανυπόφορη σημερινή ζέστη...!Πολλά φιλιά και καλώς σας βρήκαμε... μέχρι να ξαναφύγουμε την Παρασκευή!

Ταξίδι στη Βόρεια Χίο

2010-07-19T19:35:00.001+03:00

Επειδή η Κίνα μάλλον σας κούρασε λιγάκι και επειδή το καλοκαίρι ζητάει νησάκι και παραλία είπαμε να πεταχτούμε μέχρι τη Χίο! Να επιστρέψουμε για την ακρίβεια! Πήραμε λοιπόν το αυτοκινητάκι μας και περνώντας από την παραλία των Γλάρων, με την υπερβολικά δυνατή μουσική, κατευθυνθήκαμε προς τα βόρεια του νησιού.
Η βόρεια πλευρά του νησιού είναι η λιγότερο τουριστική και κατα βάση ορεινή περιοχή με λίγες παραλίες και χωριά χτισμένα πάνω στο βουνό. Κάναμε μικρές στάσεις στις πόλεις της βορειοανατολικής πλευράς του νησιού (Καρδάμυλα, Βλυχάδα, Γιόσωνας) και στη συνέχεια...
After way too many posts about China, we decided to return to Chios, since it is summer always goes well with an island! Driving our car, we headed north, away from the crowded and loud beach of Glaroi, to a less touristic part of the island.
...μέσα από μια διαδρομή με άγρια βλάστηση και ερειπωμένα χωριά με πέτρινα σπίτια, κάναμε μια πρώτη προσπάθεια να προσεγγίσουμε τη θάλασσα κάπου κοντά στον Άγιο Ισίδωρο. Θαυμάσαμε ένα υπέροχο τοπίο και μια φουρτουνιασμένη και απρόσιτη θάλασσα!
We drove around a rocky mountain with wild plants and abandoned villages, only to find the wild sea! Unable to swim, we drove parallel to the north coastline and headed south through the picturesque towns of Volissos and Potamia.
Συνεχίσαμε την πορεία μας παράλληλα με τις βόρειες ακτές του νησιού και προς το τέλος του δρόμου αλλάξαμε πορεία κατευθυνόμενοι προς το νότο. Περνώντας από την Ποταμιά και τη Βολισσό και κάναμε την πρώτη μεγάλη στάση της ημέρας στο Μάναγρο για μπανάκι.
Our first stop of the day was in Managros, were the beach was protected from the wind, and where we could finally swim!
Ακολουθήσαμε στη συνέχεια τον παραλιακό δρόμο, χαζέψαμε το ηλιοβασίλεμα στο λόφο πάνω από την παραλία της Ελίντας και μετά από 100 περίπου εξαντλητικά χιλιόμετρα καταλήξαμε στο λιμανάκι του Λιθίου για φρέσκο ψαράκι και κρασάκι!
After swimming, we kept driving alone the coastline from were we could admire the beautiful sunset over the beach of Elinta and arrived at the little port of Lithi for some fresh fish and nice wine!
The city of Chios waited for us at the other side of the mountain for some nice drinks, before going to rest after an exhausting day.
Επιστρέψαμε στην πόλη της Χίου, διασχίζοντας το βουνό, για ένα βραδινό ποτάκι και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούμε μετά από μια πολύ γεμάτη μέρα!!

H Xitang και τα Φεγγάρια της Λίμνης West

2010-06-11T12:20:00.013+03:00

...και επιστρέφουμε εκεί που είχαμε μείνει! Εντός προγράμματος και πάλι!!! To επόμενο πρωί μας περίμενε ο οδηγός μας για να ξεκινήσουμε το οδικό μας ταξίδι στην Κίνα, συνολικού μήκους 220 χιλιομέτρων. Πρώτη στάση η Xitang, μια πόλη που ομολογουμένως δεν την είχαμε ξανακούσει μέχρι τότε αν και την είχαμε ξαναδει! Και την είχαμε ξαναδει στο σινεμά! Πρόκειται για το χωριό που πρωταγωνίστησε στην ταινία "Επικίνδυνες Αποστολές ΙΙΙ". Εκεί που είχε φυλακίσει ο κακός Philip Seymour Hoffman γυναίκα του Tom! Τεσπα, πρόκειται για ένα διατηρητέο χωριό, που αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Μάλιστα πληρώνεις και διόδια για να μπεις στο χωριό, σαν εισητήριο εισόδου!Κάναμε μια βόλτα στην προκυμαία, μυρίσαμε τις τοπικές λιχουδιές και πήραμε κι ένα βαρκάκι και ανεβοκατεβήκαμε το ποτάμι... Στο ποτάμι αυτό συνατήσαμε κατα μήκος του ανθρώπους να πλένουν τα ρούχα τους, παιδάκια να δροσίζονται, ψαράδες με τους κορμοράνους τους να ψαρεύουν και ένα κινέζο να πλένει τη γάτα του! Όλα στο ίδιο νερό! Let's go back to China, were we made a road trip to the little town of Xitang, which is a movie star! In Mission Impossible III, the bad guy, Philip Seymour Hoffman, kept Tom's wife as a hostage! Any way, this town is a major sight of the area, and tourists can visiting after paying a ticket! We made a boat trip along the river which is used for fishing with cormorants, washing clothes, swimming, even washing cats!
The next stop of our road trip, was Hangzhou, a city of great history and many interesting sights. One of them, is the Lake West, a 6.5 square kilometers lake, surrounded by 3 big mountains, which is portrayed in the back side of the 1 Yuan banknote!
Αναχωρήσαμε οδικώς στη συνέχεια για τη Hangzhou, μια πόλη με μεγάλη ιστορία και πολλά πολλά αξιοθέατα! Πρώτη μας στάση ήταν η Λίμνη West, συνολικής έκτασης 6.5 τετρ. χιλιομέτρων που είναι κυκλωμένη από 3 μεγάλα βουνά και η οποία απεικονίζεται στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος του 1 Yuan!
Μέσα στη λίμνη βρίσκονται και πολλά στρογγυλα φαναράκια που ανάβουν στις εκδηλώσεις για τη γ ιορτή του Φεγγαριού στα μέσα του φθινοπώρου, στη φθινοπωρινή πανσέληνο, οπότε καταναλώνονται και τα περίφημα Mooncakes! Τα φανάρακια και οι αντανακλάσεις τους στη λίμνη αλλά και οι καρδιές των ανθρώπων που μαζεύονται αποτελούν, σύμφωνα με τους ντόπιους, τον κατάλληλο τρόπο για να τιμήσουν το φεγγάρι!
Inside the lake, one can see many round lanterns, which shine during the Moon Festival in the fall, when the chinese people bake the famous Mooncakes for their families and their loved ones! The light of the lanterns and their reflections in the water along with the hearts of the people gathered around the lake, are, according to the locals, a proper way to honour the moon!

Εκτός Προγράμματος!

2010-05-27T22:04:00.005+03:00

Μετά τη Σαγκάη αναχωρήσαμε οδικώς για τη συνέχεια του ταξιδιού προς τη Xitang... Ουπς! Λάθος πρόλογος! Άλλη ανάρτηση ετοιμάζαμε αλλα η πρώτη καλοκαιρινή απόδραση στο καταφύγιο, μας εβγαλε εκτός προγράμματος...
Το ταξίδακι για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος το προετοιμάζαμε όλη τη βδομάδα! Η τρελοτουρίστρια είχε αγοράσει και καινούριο μαγιό εδώ και καιρό για να είναι έτοιμη για την πλαζ! Αμε! Και εκεί που όλα κυλούσαν μια χαρά, τσουπ! Παρασκευή πρωι ο καιρός χάλασε! Εμείς, όμως, ακάθεκτοι. 6 το απόγευμα μετά τη δουλειά αναχωρήσαμε...
Στο δρόμο έριχνε καρέκλες! Ειδικά, στις στροφές μετά την Επίδαυρο και πριν τα Δίδυμα ο κακός χαμός... Φτάσαμε κατά τις 9 με ελαφρά καθυστέρηση. Στις Σπέτσες δεν έβρεχε αλλά κάπου πιο πέρα όμως... Ο ορίζοντας ήταν εντυπωσιακός και μας αντάμειψε για την ταλαιπωρία. Τον απολαύσαμε παρέα με ουζάκι και μεζεδάκια στο εντυπωσιακά ανανεωμένο γευστικά Ορλώφ...
Το άλλο πρωι η ίδια μουντή και συννεφιασμένη ατμόσφαιρα! Βόλτα στην παραλία, ουζάκι (άντε και καμιά μπύρα), ο τελικός του ΤσουΛου και ένα ποτάκι στο BBack μας έκαναν να ξεχαστούμε. Και βέβαια το δελτίο καιρού για τους τουρίστες που μας αναπτέρωσε τις ελπίδες!
Πράγματι, το άλλο πρωι ο ήλιος ήταν στη θέση του, ψηλά στον ουρανό να μας οδηγήσει στην πλαζ! Βάλαμε τα μαγιό μας, πήραμε και την καινούρια μηχανή ενός φίλου και βουρ για το Γαρύφαλλο, μήπως και το μετανιώσει ο ήλιος!
Μπήκαμε σιγά σιγά στο νερό, στην αρχή μέχρι τη μέση για να πάρουμε την πρώτη κρυάδα αλλά σιγά σιγά βουτήξαμε για τα καλά στη θάλασσα! Στην αρχή στα ρηχά μαζί με τις πεταλιδες...
...και στη συνέχεια και στα πιο βαθιά με τους αχινούς! Είχαμε δεν είχαμε κάτσαμε κανά δίωρο! Μετά το πέρας του διώρου αποχωρήσαμε, έχοντας αποφασίσει να πάρουμε και εμείς μια υποβρύχια φωτογραφική μηχανή!
Τη Δευτέρα παρόμοιο πρόγραμμα! Μπανάκι, κρασάκι και το απόγευμα επιστροφή στο κλινόν άστυ!! Άντε καλό μας καλοκαίρι! Φιλιά!

Jade & Yuyuan

2010-05-11T23:22:00.000+03:00

Το πρωί παρά την έντονη βροχή, επισκεφθήκαμε το ναό του Βούδα από νεφρίτη, ο οποίος ήταν γεμάτος κόσμο! Όπως μας είπε η συμπαθέστατη ξεναγός μας, ήταν περίοδος εξετάσεων και πολλοί γονείς πήγαιναν να προσευχηθούν για την επιτυχία των παιδιών τους! Έξω από το ναό, όπως άλλωστε σε όλους τους βουδιστικούς ναούς που επισκεφθήκαμε σ'αυτό το ταξίδι, υπήρχαν περίτεχνα τεράστια λιβανιστήρια.Το εσωτερικό του ναού εντυπωσιακό και η ατμόσφαιρα κατανυκτική! Αυτό όμως που μας εντυπωσίασε περισσότερο από όλα, ήταν ένας συπαθέστατος Κινέζος που μας χαιρέτησε και μας μίλησε Ελληνικά, τα οποία έμαθε δουλεύοντας σε ελληνικά καράβια!
Μετά το ναό, σειρά είχε ένα εργοστάσιο-βιοτεχνία-κατάστημα μαργαριταριών! Το συνηθίζουν αυτό στην Κίνα. Οι ξεναγοί είναι υποχρεωμένοι να οδηγήσουν τους τουρίστες σε διάφορα τέτοια μέρη προκειμένου να κάνουν τις αγορές τους. Αφού μαντέψαμε πόσα μαργαριτάρια μπορεί να έχει ένα στρείδι (η τρελοτουρίστρια που είπε 8 χαροποιώντας τους Κινέζους, αφού διάλεξε τον τυχερό τους αριθμό, έχασε πανηγυρικά), ανοίξαμε και ένα!
Αφού κάναμε τις αγορές μας (το πόσα λεφτά άφησε το group δε λέγεται!), πήγαμε στο ομολογουμένως εντυπωσιακό μουσείο της Σανγκάη. Εκεί είδαμε τα πάντα, από διάφορες χρονικές περιόδους (άλλωστε η Κίνα έχει μακραίωνη ιστορία και τεράστιο πολιτισμό): ρούχα από τις διάφορες περιοχές της Κίνας, νομίσματα, ζωγραφιές, καλλιγραφίες, έπιπλα, μάσκες...
In the morning, despite the rain, we visited the temple of the Jade Buddha, which was full of parents praying for their children success in the upcoming exams! To our great surprise, a Chinese man greeted us and spoke in greek; once he was a working in greek ships!
After the temple we had to go to a factory-shop of pearls! Guides in China are obliged to take the groups that they accompany to such shops in order to buy things! And we did, after guessing how many pearls can be found in an oyster (apparently too many!).
With our wallets much lighter, we headed to the amazing Shanghai museum, were we admired artifacts that dated to various time periods of the chinese history and civilization: clothes from different regions, currency, calligraphies, painting, furniture...
Η συνέχεια της μέρας μας όμως ήταν ακόμα πιο όμορφη! Η βροχή είχε σταματήσει προ πολλού κι έτσι μια βόλτα στην αγορά Yu ήταν ό,τι έπρεπε! Η ιδιαιτερότητα αυτής της αγοράς ήταν ότι για να φτάσεις εκεί έπρεπε να περάσεις πάνω από μιά γέφυρα. Όχι μια κοινή γέφυρα, αλλά μια γέφυρα με πολλά ζικ ζακ! Οι Κινέζοι πιστεύουν ότι τα κακά πνεύματα μπορούν να κινηθούν μόνο σε ευθεία, έτσι τα ζικ ζακ της γέφυρας προστατεύουν την περιοχή!
Μετά από πολλά παζάρια στα μαγαζάκια της αγοράς (ο τρελοτουρίστας αποδείχθηκε μεγάλο ταλέντο) πήγαμε και στους κήπους Yu. Παλιά ήταν ιδιόκτητοι αλλά τώρα ανοιχτοί στο κοινό και άκρως εντυπωσιακοί! Επάνω στο μαντρότοιχο, τι άλλο; Ένας φύλακας δράκος με τεράστια ουρά που εκτείνεται σε όλο το μήκος τους κήπου!
Our next stop was the Yu market, with its wonderful bridge with a zig zag pattern. In China, people believe that the evil spirits can only move straight, so this bridge protects the market and the visitors from them!
Near the market, one can find the Yu gardens (Yu Yuyan). At first they were a private property, but now they belong to the city. And that is a good think, because they are so beautiful, that it would be a shame not to be able to visit them! Along the outer wall there is a huge dragon; the guardian of the gardens!
Η Κίνα όμως δεν είναι μόνο όμορφες εικόνες. Όπως φαντάζεστε ή ξέρετε ή έχετε καταλάβει, ο επισκέπτης μπορεί να δει δίπλα στη μεγάλη χλιδή, την απόλυτη φτώχια. Η ξεναγός μας είπε χαρακτηριστικά ότι κάθε κλιματιστικό αντιστοιχεί σε ένα δωμάτιο που αντιστοιχεί σε μια οικογένεια! Και το σπίτι της φωτογραφίας δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό. Φανταστείτε τεράστιες πολυκατοικίες σοβιετικού τύπου, με άπειρα κλιματιστικά και θα πάρετε μια ιδέα...
Unfortunately, not everything in China is beautiful. Next to the luxurious buildings and hotel, there are buildings for the poor. Buildings that are at least badly maintained. According to our guide, every air condition unit, is a room, which belongs to a different family. Imagine huge, soviet type buildings, with hundreds of air condition units, and you get an idea...
Our last day in Shanghai, ended with the best possible way; we watched the show of the Shanghai Acrobat Group! Simply breathtaking!
Η μέρα μας και η διαμονή μας στη Σανγκάη, έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο! Παρακολουθήσαμε μια υπέροχη παράσταση της Ομάδας Ακροβατών της Σανγκάη! Τα ακροβατικά τους κόβουν την ανάσα!

Shanghai

2010-04-10T19:04:00.012+03:00

Επόμενη στάση στο ταξίδι μας στην Κίνα ήταν η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, η Σανγκάη, το μεγαλύτερο εμπορικό και οικονομικό κέντρο της ηπειρωτικής Κίνας. Το όνομά της στα κινέζικα σημαίνει πάνω από το νερό!
Την πόλη διασχίζει από ο ποταμός Huangpu, ο οποίος στην ουσία τη χωρίζει στα δύο. Στη μία του όχθη βρίσκεται η παλιά πόλη, το Puxi, και από την άλλη πλευρά η μοντέρνα όψη της με τους πανύψηλους ουρανοξύστες, το Pudong.
Η πόλη είναι τεράστια και αχανής, οπότε μια καλή λύση είναι να ανέβεις σε ένα ψηλό κτίριο, όπως το O riental Pearl Tower, και να θαυμάσεις από ψηλά τη θέα, όσο βέβαια στο επιτρέπει το νέφος!
Από τη μια μεριά, στην Pudong βρίσκονται συγκεντρωμένα οι ουρανοξύστες της πόλης! Ανάμεσα τους το Διεθνές Οικονομικό Κέντρο της Σανγκάι, το οποίο ήταν τότε υπο κατασκευή, αλλά και ο Πύργος της Τράπεζας της Κίνας, που "πρωταγωνίστησε" και στις Επικίνδυνες Αποστολές με τον Τομ Κρούζ!
Στην άλλη μεριά, στo Puxi, δυτικά του ποταμού, βρίσκεται το εμπορικό και πνευματικό κέντρο της πόλης. Στις όχθες του ποταμού, μπροστά από τη παλιά πόλη βρίσκεται το Bund. Πρόκειται για μια σειρά από 52 κτίρια διαφόρων αρχιτεκτονικών στυλ που βρίσκονται χτισμένα παράλληλα με τον ποταμό.
Στη φωτογραφία φαίνεται η αρχή της σειράς των κτιρίων, με το Κτίριο McBain να είναι το πρώτο από αυτά ενώ το μεγάλο κτίριο με τον τρούλο που δεσπόζει ανάμεσα τούς είναι το Kτίριο HSBC.
The next stop of our trip in China was Shanghai, the largest city of the country and the biggest commercial and financial center of the mainland China. Its name, in chinese, means "over the water"!The city is divided in two, Puxi the older part and Pudong the modern part, by the river Huangpu.
The city is huge, so one good idea is to go at the top of a tall building, like the O riental Pearl Tower, and admire the view from there, at least whatever is possible to see through the severe air pollution. Another good idea, is to take a boat trip in the waters of Huangpu. It's a nice way to admire the skyscrapers of Pudong (one of them is the Tower of The Bank of China, where scenes of the "Mission Impossible" with Tom Cruise were taken) , the Bund at the banks of the river at the side of the old town and also see once again the big gap between the wealthy and the
poor in China...
Ένας καλός τρόπος να απολαύσεις την πόλη, εκτός από το ανέβασμα σε ουρανοξύστη, είναι και η βαρκάδα στον ποταμό Huangpu. Μπορείς να απολαύσεις τη θέα από μακριά, αλλά μπορείς να εστιάσεις και στις αντιθέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στα ψηλά κτίρια και τα εργοστάσια, στους τραπεζίτες και τους εργάτες στο ποτάμι...
Our hotel was a very nice Best Western Hotel which had all the appropriate "tools" for a tasty cup of tea and a good night sleep!
Στη Σαγκάη μας φιλοξένησε και ένα πολύ όμορφο ξενοδοχείο της αλυσίδας Best Western, που είχε όλον τον κατάλληλο εξοπλισμό για ένα απολαυστικό τσάι και ένα υπέροχο ύπνο...

Στου Γιάννη Αγιάννη την Πόλη...

2010-03-27T00:56:00.003+02:00

"Είχα ένα όνειρο να πάω κι εγώ όπως όλοι
στων ποιητών και των ρομαντικών την όμορφη πόλη
στο ξακουστό Παρίσι το χιλιοτραγουδισμένο
που κάθε ερωτευμένος το ‘χει κρυφό απωθημένο.
Κάθε μεγαλωμένος με τα γαλλικά του και τα πιάνα,
ονειρεύεται μια βόλτα αγκαζέ στο Σηκουάνα.

Να, ρε μάνα, τα κατάφερε και η αφεντιά μου,
μόνο που είχα το μονόχνοτο τον άντρα μου κοντά μου.
Με κρεμασμένα μούτρα, γιατί έπρεπε κι αυτό να το ζήσει
ίσως το πρώτο μου και τελευταίο ταγκό στο Παρίσι.
Απ’ την αρχή ήτανε κάπως, ήμουνα λίγο εκτός
για όσα θα ’βλεπα στην Πόλη του Φωτός.

Είδα χαρούμενους τουρίστες στα Ηλύσια πεδία
παντού σημαίες γαλλικές – τι κοροϊδία!
Είδα γνωστούς αριστερούς με κρασί και πατέ,
είδα να με κοιτάν δυο μάτια από μια μπούρκα στο Cité,
είδα έναν κλόουν σε τσίρκο που έμοιαζε του Σαρκοζί
και μια αφίσα του Λεπέν με χοιρινά μαζί,
είδα ένα stencil στου Γιάννη Αγιάννη την πόλη
«δημοκρατία μ’ εκπτώσεις ελάτε να ψωνίσετε όλοι».

Τώρα οι Άθλιοι στου Γιάννη Αγιάννη την πόλη
σε τσιμεντένια μπουντρούμια στριμωγμένοι είναι όλοι
γομωμένο φυτίλι από στουπί σε μπουκάλι
γίνεται κάθε περήφανος που σηκώνει κεφάλι.
Μια ανάσα δρόμο από την Πόλη του Φωτός
μνήμες σέρνονται να θαφτούνε εκτός.
Πίσω απ’ την όμορφη παριζιάνικη εικόνα
είδα έναν σκοτεινό κι ατέλειωτο χειμώνα.

Κάτω απ’ του Άιφελ τον πύργο μίλησα αγγλικά για λίγο
και κάποιοι μου προτείνανε καλύτερα να φύγω.
Ποιος να μου το ’λεγε, πως απ’ την πρώτη κομμούνα
θα ξεπέφταν να φροντίζουν μια πατρίδα γουρούνα
Είδα την Εσμεράλντα σε σκαμπό ρουστίκ
τον Κουασιμόδο ντυμένο από λουσάτη μπουτίκ,
είδα κι ένα όνειρο λίγο πριν τα χαράματα:
την Τιτίκα και τον Μάριο στα οδοφράγματα…

Άκου πράγματα! τώρα εδώ γυρνάν το κεφάλι
σ’ όποιον ανάβει φυτίλι από στουπί σε μπουκάλι,
ζητωκραυγάζουνε Γάλλοι με Αλγερινού το γκολ
υπό το βλέμμα στο κάδρο του εθνάρχη Ντε Γκωλ.
Είδα που πίναν οι διάσημοι ζωγράφοι τον καφέ τους,
είδα που κάνανε οι βασιλιάδες το μπιντέ τους,
μα πίσω από την ανοιξιάτικη παριζιάνικη εικόνα
είδα έναν σκοτεινό κι ατέλειωτο χειμώνα..."

Κάπου εδώ τελειώνει η περιήγηση μας στη Γαλλία την περασμένη άνοιξη! Στις επόμενες αναρτήσεις θα πάμε ακόμα λίγους μήνες πιο πίσω και θα επιστρέψουμε στην Άπω Ανατολή!

CrazyTourists

Y.Γ.1. Τη σημερινή ανάρτηση έντυσε το τραγούδι "Στου Γιάννη Αγιάννη την Πόλη" της Sadahzinia από το δίσκο "Πετρανάσα".
Υ.Γ.2. Εκατοστή ανάρτηση με ταξίδια! Άντε και στα επόμενα εκατό...

Château de Versailles

2010-03-15T00:05:00.000+02:00

Την προηγούμενη φορά που επισκεφτήκαμε το Παρίσι ήταν Χριστούγεννα και οι κήποι των Βερσαλιών ήταν κλειστοί. Οπότε δεν είχαμε επισκεφτεί ούτε το παλάτι. Τα είχαμε λοιπόν αφήσει για την δεύτερη επίσκεψη μας στην Πόλη του Φωτός...
Σηκωθήκαμε λοιπόν πρωί πρωί, πήραμε το τρένο, στο οποίο τραγουδούσαμε μεγάλες ελληνικές επιτυχίες των 90s, φτάσαμε στις Βερσαλίες, ήπιαμε και ένα καφεδάκι και μετά περιμέναμε υπομονετικά στη φιδίσια ουρά της αναμονής. Μετά από καμιά ώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε το εισητήριο μας και κατευθυνθήκαμε προς το εσωτερικό.
The last time that we visited Paris, it was Christmas, and we didn't go to the Versailles palace, because the gardens are closed during winter. But this time, it was spring!
We woke up quite early in the morning and we took the train, that took us to Versailles, were we had a quick coffee before standing at the huge ticket line. After an hour or so, we took our tickets and started our visit.
Το εσωτερικό εντυπωσιακό δε λέμε, αλλά μετά από τα πρώτα 10 δωμάτια τα υπόλοιπα φαίνονταν πάνω κάτω ίδια! Κρεβάτια με οροφές, καθρέφτες, μέχρι και μπιλιάρδα είχαν σε ένα δωμάτιο! Γυρίσαμε κανά 2 κτίρια, περάσαμε από την Αίθουσα των Κατόπτρων, είδαμε "που παίρναν οι νέοι βασιλιάδες το μπιντέ τους" και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο εξωτερικό...
The rooms of the palace were amazing but after seeing a few of them, they all looked alike! Luxurious beds, mirrors, paintings, even pool tables! After seeing the breathtaking "Hall of Mirrors" we went outside...
Πήραμε το λεωφορειάκι και πήγαμε στο "εξωχικό" παλάτι της Μαρίας Αντουανέτας, το Petit Trianon, το "μπουκέτο με λουλούδια" που της είχε προσφέρει ο Λουδοβίκος ο 16ος. Γυρίσαμε πίσω στο παλάτι με τα πόδια, περνώντας μέσα από τους περίφημους κήπους με τα συντριβάνια.
In order to visit the "country house", the Louis XVI's gift to his wife Marie-Antoinette, we took a little bus! We left the "Petit Trianon" after a little while and went to the main palace on foot, through the famous gardens, admiring the beautiful fountains.
Γυρίσαμε πίσω στο Παρίσι και πάλι με το τρένο, περπατήσαμε στις όχθες του Σηκουάνα, στη λεωφόρο του Ερεβάν, και χαζεύαμε ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Κρατιόντουσαν διστακτικά χέρι-χέρι... Ίσως έφταιγε η μαντίλα...
The train took us back to Paris, were we took a walk at the banks of Seine, on the Yerevan boulevard, behind a young couple. They were holding hands despite the muslim hijab...

Η δεύτερη "1η Νύχτα στο Παρίσι"

2010-02-27T17:49:00.000+02:00

Φύγαμε από το Dolancourt το άλλο πρωί με τη βροχούλα να συνεχίζεται και κατευθυνθήκαμε προς το Παρίσι, και για την ακρίβεια για το Roissy Charles de Gaule! Όχι καλέ, δεν φεύγαμε! Απλά, είπαμε να δώσουμε το αμάξι πίσω! Δεν υπήρχε λόγος να το πληρώνουμε 2 μέρες στο Παρίσι και να κάθεται...
Το αφήσαμε, πήραμε το μετρό και τσουπ να μαστε στο Hotel Chopin, μια συμπαθητική τρύπα στο κέντρο του Παρισιού! Αφήσαμε τα πράγματα μας, τακτοποιηθήκαμε και είπαμε να ξαναπερπατήσουμε στους δρόμους όπως και 7 χρόνια πριν... Φάγαμε σε ένα μπιστρο δυο τάρτες, κάτι λουκάνικα και μια μπριζολίτσα, πλήρώσαμε 42 ευρώ και αρχίσαμε τη βόλτα μας!
In the morning, despite the rain we took the way to Paris and the Roissy Charles de Gaule, not to take a flight back home, but to leave the rented car! We weren't going to need for the two following days in Paris!
We took the metro, and arrived at Hotel Chopin, a cute little hotel at the city center! We left our things in the room and we desided to go for a walk at the same streets that we walked 7 years ago... We had lunch at a nice bistro; a couple of tarts, sausages and a steak, for which we paid 42 euro, and left for our walk!
Περάσαμε από τη Ακαδημία της Μουσικής, κατηφορίσαμε στα Ηλύσια Πεδία, προσπεράσαμε το Λούβρο, και βγήκαμε στις όχθες του Σηκουάνα. Περπατήσαμε αγκαλιασμένοι μέχρι την Παναγία των Παρισίων για να συναντήσουμε τη φίλη μας που μας περίμενε εκεί για να τα πούμε!!
Και είχε μια πολύ ωραία ιδέα, να πιούμε μια ζεστή σοκολάτα, την οποία χαρακτήρισε την καλύτερη που έχει δοκιμάσει! Άλλο που δεν θέλαμε!! Φύγαμε λοιπον από το Île de la Cité και κατευθυνθήκαμε στο διπλανό νησάκι και στο "La Charlotte de l’Ιsle". Και πράγματι η σοκολάτα ήταν υπέροχη... Βέβαια για να βρεις να κάτσεις ίσως χρειαστεί να περιμένεις και λίγο, καθώς το μαγαζάκι είναι πολύ μικρό!
We walked hugged by the Music Academy, went down the Champs-Élysées, passed in front of the Louvre museum and reached the Seine river! We were heading towards the Notre Dame church to meet a friend who lives in Paris, to catch up and have some hot chocolate at the chocolaterie "La Charlotte de l’Ιsle", that has the best chocolate in Paris, according to our friend! And she was absolutely right! That tiny little shop did have amazing hot chocolate!
Βολτάραμε λιγο ακόμα και οι 3 μαζί στο Σηκουάνα, χαζεύοντας το ηλιοβασίλεμα, φωτογραφηθήκαμε και στη συνέχεια οι δρόμοι μας χώρισαν! Γυρίσαμε αγκαλιασμένοι στο ξενοδοχείο, σταματώντας σε ένα ταχυφαγείο να πάρουμε ένα ένα μικρό σνακ, για να το φάμε χαζεύοντας τον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας που είχε η τηλεόραση!
We walked a bit longer, all together, took some photos admiring the wonderful sunset and then we took separate ways! Our friend went home, and we headed to our hotel, where we ate some fast food and watched the final game of the French League Cup on TV!

Colmar

2010-02-01T23:16:00.001+02:00

Το επόμενο πρωί, αφήσαμε το ξενοδοχείο μας, το ωραιότατο Chateau Landsberg και κατευθυνθήκαμε προς το Colmar, την πρωτεύουσα του Αλσατικού κρασιού ("le capitale des vins d'Alsace")! Την αφήσαμε μόνη για την τελευταία μας μέρα στην Αλσατία!Ο καιρός ήταν υπέροχος, έτσι περιπλανηθήκαμε σε μια υπαίθρια αγορά της πόλης, στην οποία πουλούσαν διάφορα πραγματάκια, από πίνακες μέχρι CD και λουλούδια...
The next morning we left our lovely hotel the "Chateau Landsberg" and visited Colmar, the capital of Alsacian wines, ("le capitale des vins d'Alsace")!Λίγο πιο πέρα, η μικρή Βενετία!! Μια περιοχή η οποία είναι γεμάτη κανάλια του ποταμού Lauch, όπου παλιά ήταν μαζεμένα τα χασάπικα, τα βυρσοδεψεία και τα ψαράδικα, και πλέον έχει μετατραπεί σε τουριστικό αξιοθέατο! Εκεί βρήκαμε και τον ωραιότατο κήπο του Κολμάρ!! Le jardin du Colmar!! Και πάνω στην ώρα μάλιστα, γιατί μας είχε πιάσει μια λιγούρα, μεσημεράκι γαρ...
The weather was once again lovely, so we wandered at the town's open market, where everything was to be found: CDs, flowers, paintings...
Not far away was the "little Venice", crossed by the river's Lauch canals, once full of butchers, tanners and fish1mongers! Today it is a sight that every tourist must visit!! There we also found a very cute little restaurant (it was already lunch time), called "Colmar's garden", in french Le jardin du Colmar!! The atmosphere was great, the food and pastry too, so if you ever go to the town, it's worth a visit!
We strolled in the canals for about an hour after lunch, and then we continued our trip back to Paris. This time we didn't cover the whole distance in one day, like the day of our arrival. We made half the way until Dolancourt, and stayed overnight in a pretty hotel called "Le Moulin du Landion". The next day we continued our journey until Paris...
Στην επιστροφή μας είπαμε να αλλάξουμε δρομολόγιο και μην γυρίσουμε στο Παρίσι από τη βόρεια διαδρομή που ακολουθήσαμε την 1η μέρα! Έτσι λοιπόν μπήκαμε στο αμάξι και κατευθυνθήκαμε πρός Νότο!! Mulhouse - Montbelliard - Besancon - Dijon και εν τέλει Dolancourt! Κάπου έξω από τη Besancon μας έπιασε και μια ωραιότατη μπόρα, ενώ σε όλα τη διαδρομή μας συνόδευε ο ραδιοφωνικός σταθμός αυτοκινητοδρόμων της Γαλλίας. Με νέα για την κίνηση ανά μισάωρο και non-stop μουσική! Πολυ πρακτικός και πολύ χρήσιμος! Αντι για διόδια θα πληρώναμε ευχαρίστως για να φτιαχτει κάτι αντίστοιχο και εδώ!!
Όπως θα καταλάβατε και απο τη διαδρομή, αυτή τη φορά δεν διανύσαμε 500 χιλιόμετρα με τη μια! Κάναμε μια στάση σε ένα συμπαθητικό πανδοχείο στο Dolancourt, το "Moulin du Landion", με ένα απρόσμενα κυριλέ εστιατόριο στο οποίο και δειπνήσαμε και στο όποιο το σέρβις μας είχε ελαφρώς γραμμένους!! Το άλλο πρωι συνεχίσαμε για το Παρίσι...

Στρασβούργο

2010-01-09T14:22:00.013+02:00

Την επόμενη μέρα είπαμε να αφήσουμε τα αμπελοχώραφα και να επισκεφτούμε την πόλη του Στρασβούργου, την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αλσατίας.
Πήραμε, λοιπόν, το αμάξι και ξεκινήσαμε να διανύουμε τα 40 χιλιόμετρα που χωρίζαν το Barr από το Στρασβούργο. Ξαφνικά, κάπου στη μέση της διαδρομής άρχισε να πυκνώνει η ροή των αυτοκινήτων (καθημερινή γαρ) ενώ παράλληλα εξαιτίας κάποιων έργων στο δρόμο έμεινε μόνο μία λωρίδα ανοιχτή. Και εκεί που περιμέναμε να γίνει χαμός και να χώνονται απο παντού αμάξια στη μία λωρίδα που είχε μείνει, όλοι υπομονετικά περίμεναν να έρθει η σειρά τους να περάσουν! Ο απόλυτος πολιτισμός...
Φτάσαμε, με λίγη καθυστέρηση και αφήσαμε το αμάξι στο πάρκινγκ του σταθμού του τρένου, που ενώ εξωτερικά δείχνει διαστημικός, κρύβει στο εσωτερικό τη διατηρημένη πρόσοψή του!
Πρώτη στάση στη "Μικρή Γαλλία", μια περιοχή με πολλές σκεπταστές γέφυρες και κανάλια στο ποταμό Ill, που ονομάστηκε έτσι από τους Γερμανούς, όχι για αρχιτεκτονικούς λόγους αλλά γιατί κατά το Μεσαίωνα συχνάζαν εκεί γυναίκες ελευθέρων ηθών!
Ήταν το πρώτο ταξίδι που είχαμε και το τρίποδο μαζί μας και βρήκαμε λίγο χρόνο να παίξουμε με τις ρυθμίσεις και να κάνουμε και την 1η μας προσπάθεια να τραβήξουμε και φωτογραφίες για μελλοντική HDR επεξεργασία, επηρεασμένοι από άλλους φίλους bloggers!
The next day in Alsace, we decided to visit its capital and largest city, Strasbourg. We arrived there by car, parked in the train station and begun our walk from the "Small France" region! This name was conferred by the former German inhabitants not for architectonical reasons, but because of the numerous prostitutes working there in the Middle Ages. Our next stop was the Strasbourg's historic city center, the "Grande Île" ("Grand Island"), which is classified as a World Heritage site by UNESCO.
Συνεχίσαμε τη βόλτα μας, κατευθυνόμενοι προς το ιστορικό κέντρο της πόλης, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, και όπου δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός με το Αστρονομικό Ρολόι, ένα μεγάλο κατεσκεύασμα με πολλά γρανάζια, δείκτες και ενδείξεις! Κάπου λεει και την ώρα! Κάτω από το ναό, κάναμε και μια στάση για φαί! Δοκιμάσαμε αρχικά την τύχη μας σε ένα bistrot-restaurant, αλλά μας είπανε ότι δεν μπορούμε να πάρουμε μόνο σαλάτα, πίτα και κρασί και ότι πρέπει να φάμε και κυρίως γεύμα, γι'αυτό και αποχωρήσαμε!!! Καταλήξαμε στην crêperie "La Crêpe Gourmande", με ναυτική διακόσμηση, και δοκιμάσαμε μια απλή κρέπα ζαμπόν-τυρί και μια crêpe Florentine με σπανάκι, κρέμα και αυγό.
Ανακτήσαμε δυνάμεις και περπατήσαμε λίγο ακόμα στην πόλη, χαζέψαμε τις βιτρίνες τους και στη συνέχεια είπαμε να κάνουμε και μια βόλτα στα χωριά των Δρόμων του Κρασιού, που βρίσκονται βορειότερα του Barr.
Τη μεγαλύτερη σε διάρκεια στάση την κάναμε στο Obernai, ένα σχετικά μεγάλο χωριό με περίπου 12000 κατοίκους, και σημαντικό τουριστικό κέντρο της περιοχής! Στην όλη διαδρομή μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η καθαριότητα αλλά και οι ειδικοί κάδοι για ζωικά απορρίματα σε όλα τα πάρκα. Και όχι μόνο για ντεκόρ! Είδαμε και πολίτες να τους χρησιμοποιούν...
We had a quick lunch at the crêperie "La Crêpe Gourmande" and then we decided to visit the villages of the Wine Route, that are situated north of Barr. Our main stop was at Obernai, a pretty large village of 12000 inhabitants. Obernai is an important center of wine and beer production as well as a touristic destination. We walked around the village for a while, but as the sun was falling we decided to wander in the neighbouring villages and find a place to eat. We ended up in Andlau and in the Hotel-Restaurant Kastelberg where we had our last dinner in Alsace...Είχε αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, και επειδή στο Obernai δεν είχαμε βρει κάποιο εστιατόριο που να μας ενθουσιάζει αποφασίσαμε να γυρίσουμε στα γύρω χωριά για να βρούμε κάτι. Μετά απο 40 λεπτά ψάξιμο, στάσεις σε 2-3 χωριά, και με πολλά εστιατόρια κλειστά καταλήξαμε χωρίς πολλές επιλογές στο πρώτο ανοιχτό που βρήκαμε, στο Andlau και στο Hotel-Restaurant Kastelberg. Αν και λύση ανάγκης, αποδείχτηκε αξιοπρεπές και το τελευταίο μας δείπνο στην Αλσατία δεν πήγε στραβά!!
Το άλλο πρωί είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας...

Καλή χρονιά σε όλους!!
Happy New Year!!!
CrazyTourists...

Alsace Wine Route (Μέρος 2ο)

2009-12-12T17:45:00.009+02:00

...και φεύγοντας από το Andlau συνεχίσαμε την πορεία μας μέσα από αμπέλια και λιβάδια μέχρι και την επόμενη μας στάση, στο Dambach-La-Ville!
Ένα μικρό χωριουδάκι με πολλά μεσαιωνικά κτίσματα, που διατηρούνται ακόμα, και κυρίως τα τείχη αλλά και οι πύλες του! Σταματήσαμε στην πλατεία, μπήκαμε σε ένα συμπαθητικό μαγαζάκι και προμηθευτήκαμε ντόπιες μαρμελάδες και λικερ!
Στη συνέχεια είπαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα και να φύγουμε από την πεδιάδα. Ανεβήκαμε, λοιπόν στο βουνό και επισκεφτήκαμε ένα από τα λίγα αξιοθέατα της περιοχής που δεν σχετίζονται με το κρασί, το Haut Kœnigsbourg, το ψηλό κάστρο του Βασιλιά!
Ένα κάστρο με 8 αιώνες ιστορία κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως μαρτυρά και το όνομά του, πέρασε από διάφορες εθνικότητες! Άλλωστε και η θέση του είναι ιδανική! Έχει εξαιρετική θέα... Τότε έβλεπες τους εχθρούς από μακριά να έρχονται! Τώρα απλά απολαμβάνεις την πεδιάδα της Αλσατίας!
Dambach-La-Ville, a small village with lots of medieval buildings was our next stop! We entered through its preserved gates, and at the village square we entered a small cute shop and bought local liquors and preserves!
Leaving the village we headed to one of the few sights of the area that are not related to wine! We drove up a mountain, and arrived to Haut Kœnigsbourg, the king's tall castle, which during its 8 century history changed a lot of "owners"! The view was amazing, no longer at the approaching enemies, but at the Alsace valley!
Είχε αρχίσει να κλείνει η μέρα όταν αποφασίσαμε να φύγουμε από το κάστρο και να περιηγηθούμε λίγο ακόμα στο δρόμο του κρασιού! Επόμενη στάση, στο Ribauvillé, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής και σημαντικό τουριστικό κέντρο! Χαζέψαμε τα πολύχρωμα δρομάκια της αλλά και τις λαχαριστές βιτρίνες και μας άνοιξε η όρεξη!
The day was coming to its end, when we left the castle and decided to wander a little longer at the Wine Route!! So, we visited Ribauvillé, one of the biggest towns of the area, and an important tourist centre! Soon it was dinner time! We headed to Riquewihr, the rich village (-wihr is the ending of the names of lots of villages, and means village, something like the british ending -wich)!
Είχε έρθει σιγά σιγά η ώρα της απολαύσεως, του βραδινού δείπνου! Πήραμε λοιπόν το δρόμο για την τελευταία στάση της ημέρας, το Riquewihr, το πλούσιο χωριό. Το -wihr αποτελεί κατάληξη πολλών ονομάτων της περιοχής και ύστερα από ενδελεχή μελέτη καταλήξαμε ότι σημαίνει χωριό, και είναι αντίστοιχη της κατάληξης -wich που συναντάμε στα βρετανικά χωριά!
Στο πλούσιο χωριό είχαμε ένα ακόμα πιο πλούσιο στο κελάρι του "Grappe d'Or". Φάγαμε μια σαλάτα να μας ανοίξει η όρεξη, για κυρίως choucroute garnie (ξινολάχανο με πολλά κρέατα στη γάστρα) και ένα πολύ τρυφερό κοτόπουλο με σπαράγγια, ήπιαμε και λίγο Riesling και κλείσαμε το γεύμα με παγωτό και 3 διαφορετικές κρεμούλες!!!
At the Rich Village, we had an ever richer dinner, at the cellar of "Grappe d'Or"! Our starter was a delicious salad, that was followed by choucroute garnie (a variety of meets in a pot with sauerkraut), a tender chicken fillet with asparagus, accompanied by some Riesling wine! The deserts that finished our dinner were season fruit sorbets and 3 different creams (vanilla, chocolate, orange)!!

Alsace Wine Route

2009-12-07T13:49:00.016+02:00

Το περσινό μας ταξίδι στη Γαλλία έγινε με κεντρική ιδέα την επίσκεψη στους Δρόμους του Κρασιού της Αλσατίας! Επειδή δεν έχουμε και τόσο μεγάλη σχέση με τα αμπέλια και την παραγωγή του κρασιού, στόχος μας ήταν περισσότερο να περιηγηθούμε στα χωριουδάκια της περιοχής, να δοκιμάσουμε τις γεύσεις της Αλσατίας αλλά και τα κρασιά της! Επιλέξαμε να έχουμε σαν βάση της ξενάγησης το Barr, μια πόλη στα βόρεια του Δρόμου του Κρασιού ο οποίος εκτείνεται από το Marlenheim στο Βορρά έως το Thann στο Νότο, και συγκεκριμένα το Chateau Landsberg, έναν υπέροχο πύργο λίγο έξω από το Barr. Αλλά για να φτάσουμε εκεί, προηγήθηκαν 455 χιλιόμετρα και κάτι ψιλά οδήγησης με το αυτοκίνητο που νοικιάσαμε από το Παρίσι!
Οι δρόμοι ήταν πολύ άνετοι, μεγάλοι και οι οδηγοί πολύ καλύτεροι από τους δικούς μας. Ακόμα κι όταν πλησιάζαμε στην Αλσατία, και στα σύνορα με Βέλγιο και Γερμανία και ως εκ τούτου τα φορτηγά πολλαπλασιάστηκαν, δε συναντήσαμε κανένα πρόβλημα. Φτάσαμε στον πύργο μας αργά το απόγευμα. Το φαγητό είχε τελειώσει αλλά η ευγενέστατη οικοδέσποινα κανόνισε να δειπνήσουμε σε ένα γειτονικό ξενοδοχείο, στο οποίο μας εντυπωσίασε ο τεράστιος κατάλογος κρασιού, από τον οποίο επιλέξαμε ένα υπέροχο Pinot Noir, το μοναδικό κόκκινο κρασί που παράγεται στην περιοχή.
Το άλλο πρωί ξεκινήσαμε για να εξερευνήσουμε τα κρασοχώρια. Πήραμε πολλά ενημερωτικά φυλλάδια για την περιοχή αλλά και ένα πολύ χρηστικό οδηγό της Ένωσης των Κρασιών της Αλσατίας με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τα 104 χωριά. Πρώτη στάση στο Mittelbergheim, το οποίο χαρακτηριζόταν ως «ένα από το ομορφότερα χωριά της Γαλλίας». Αφήσαμε το αμάξι στο κέντρο του και αποφασίσαμε να το περπατήσουμε, καθότι υπήρχε χαραγμένο μονοπάτι που σε οδηγούσε μέσα στους αμπελώνες.
Last spring we decided to visit the Wine Route of Alsace, in France. Since we don't know a lot about wine and vineyards, are main goal was to visit the small villages of the area, and taste its food and wine!! Our base was Chateau Landsberg, a magnificent tower in the town of Barr at the north of the "Route", that goes from Marlenheim (in the north) until Thann (in the south). In order to get there, we had to drive a bit more than 455 kilometers, with our car, which we rented in Paris! The roads were amazing and the drivers really good, nothing like the ones that we are used to in Greece. After a long driving day, we arrived at the tower late in the afternoon, after dinner time! But the landlady, was kind enough to book as a table for two at a nearby hotel, whose never ending wine list truly amazed us! Our choice was a magnificent Pinot Noir, the only red wine produced in the region.
The next morning we took a lot of regional information leaflets and a very useful guide published by the Conseil de Vins d'Alsace for the 104 villages of the area and set course to meet the villages! Our first stop was Mittelbergheim, described as "one of the most beautiful villages in France". We parked the car in the town center and we followed on foot a signed trail leading us through the vineyards. After a long walk, we returned to the village where we admired beautiful renaissance buildings and old machinery connected to the wine production, like a 17 century wine press.
Κάναμε μια μεγάλη βόλτα και η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε! Επιστρέψαμε προς το κέντρο του χωριού, χαζεύοντας τόσο τα κτίρια αναγεννησιακού ρυθμού όσο και τα διατηρητέα εκθέματα που σχετίζονται με την επεξεργασία του κρασιού, όπως η πρέσα του 17ου αιώνα.
Δεύτερη στάση της ημέρας, το Andlau. Λίγο μεγαλύτερο χωριό με πολλές εκκλησίες και περικυκλωμένο από 3 αμπελώνες! Όχι τόσο όμορφο όσο το Mittelbergheim, αλλά πιο ζωντανό. Ενώ στο προηγούμενο χωριό είδαμε ένα ζευγάρι τουρίστες και μια κυρία που γύρναγε σπίτι της στις 2 ώρες που κάτσαμε, εδώ ο κόσμος ήταν πολύ περισσότερος! Και είχε φτάσει και μεσημέρι!
Οπότε, αποφασίσαμε να κάτσουμε σε μια από τις 2-3 brasserie της πλατείας, το Bœuf Rouge. Επιλέξαμε 2 σαλάτες από το μενού του καταστήματος. Μια Σαλάτα Αλσατίας, που στην περιγραφή φαινόταν πιο εντυπωσιακή, από το τρίπτυχο ντομάτα, ζαμπόν και τριμμένο τυρί που εμφανίστηκε, και μια Σαλάτα με Καπνιστή Πάπια, που αποδείχτηκε όσο εντυπωσιακή ήταν και η περιγραφή.
Our second stop, was Andlau, a slightly bigger village, surrounded by 3 vineyards, not as beautiful as Mittelbergheim but much more alive! By the time we arrived, it was already noon, so we chose one of the 3 town-square brasseries, the "Bœuf Rouge" for lunch: one Alsace salad (not as good as we imagined), with tomato, ham, and grated cheese and a, better than expected, Salad with smoked duck! With our stomachs full, and full of enthusiasm we continued our journey...
Με γεμάτο στομάχι και πολλή καλή διάθεση συνεχίσαμε την πορεία μας…

Katowice - Auschwitz

2009-11-14T18:11:00.007+02:00

Τελευταία μας στάση στην περιπέτεια μας στην Πολωνία ήταν το Katowice, το οποιο βρίσκεται στα νότια της χώρας, αρκετά κοντά στην Κρακοβία, στην περιοχή της Σιλεσίας.
Τα περισσότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι μνημεία, αγάλματα (όπως αυτό του Jerzy Ziętek) και μουσεία που σχετίζονται με τη Σιλεσία και τους αγώνες της.
Τα υπόλοιπα αξιοθέατα της περιοχής αποτελούνται από ένα παλιό ορυχείο, εκκλησίες, παλιά και όμορφα κτίρια καθώς και το Spodek, το γήπεδο στο οποίο διοργανώθηκε η τελική φάση του Ευρωμπάσκετ. Katowice, is a small town in the south of the country, in the region of Silesia, pretty close to Krakow.
The sights that this town has to exhibit, are among others a very old mine, numerous squares with lots of monuments and statues, one of which is hanging from a tree and beautiful old buildings...
Πολύ κοντά στο Katowice, βρίσκονται και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Ναζί, το Auschwitz και το Birkenau, τα οποία λειτουργούν πλέον ως μουσεία. Aπό το καλοκαίρι γίνονται και οργανωμένες ξεναγήσεις, αλλά θα σας συμβουλεύαμε αν ποτέ βρεθείτε εκεί, να τα επισκεφθείτε μόνοι σας, χωρίς ξεναγό...
Η ατμόσφαιρα και στα δύο στρατόπεδα είναι πάρα πολύ βαριά αν αναλογιστεί κανείς τα εκατομμύρια των ανθρώπων, κάθε ηλικίας, που πέθαναν εκεί...
Αυτό που θα αντικρίσετε και θα νιώσετε εσωτερικό των κτιρίων, όπου βρίσκονται τα εκθέματα, όσα και να ξέρετε για τα γεγονότα, όσο και να πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι μακριά από σας, θα σας εκπλήξει...Δυσάρεστα...Η θλίψη και η φρίκη παίρνουν πρόσωπο...
Very close to Katowice, you can find the Nazi concentration camps of Auschwitz-Birkenau, which are now museums. Since this summer you can also have a guided tour, but we would recommend that you visit them alone, without a guide...
The feeling that you will have in both camps will be quite unpleasant, considering the millions of people, of any age, that died in the premises...
But what you will face and feel inside the buildings, were the exhibitions are held, no matter what you know about the facts, no matter how far those facts are from you, will surprise you...And it will not be a good surprise...The sorrow and horror will take the faces of the victims...

Gdansk - Sopot

2009-10-31T22:32:00.012+02:00

Μια ακόμα εκδρομή στο Βορρά της Πολωνίας, λίγο πιο μακρινή από την προηγούμενη και λίγο πιο κουραστική ήταν στο Gdansk και το γειτονικό Sopot. Δεν την ευχαριστηθήκαμε και πολύ γιατί ήμασταν στην αρχή μιας υπέροχης γαστρεντερίτιδας, η οποία δε μας πτόησε εν τέλει.
Το Gdansk, χτισμένο στις όχθες του ποταμού Motlawa, είναι γνωστό για τη σύγχρονη ιστορία του καθώς στα τοπικά ναυπηγία ξεκίνησε η πτώση του Κομμουνισμού στην Κεντρική Ευρώπη με πρωτεργάτη το Λεχ Βαλέσα. Στην είσοδο των ναυπηγίων υπάρχουν φωτογραφίες, αποσπάσματα και ένα μνημείο που θυμίζει εκείνες τις μέρες...
Βέβαια, η ιστορία της πόλης ξεκινάει πολύ παλιότερα από τη δεκαετία του 80, αλλά δυστυχώς είχαμε μόνο 1-2 ώρες να χαζέψουμε την παλιά πόλη. Μαζεμένη και συμπαθητική αλλά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο για να μας μαγέψει...
Gdandk and Sopot are 2 cities situated on the Baltic coasts of Poland. Gdansk is known as the place where the Solidarity movement was born under the leadership of Lech Walesa, in the local shipyards. It also has a picturesque medieval old town with gothic churches and buildings. Sopot, on the contrary, is a much smaller town and a major health-spa and tourist resort destination.
Η επόμενη στάση ήταν στο Sopot, μια πολύ μικρη παραλιακή πόλη, με σχεδόν 40000 κατοίκους, πασίγνωστη όμως για την κοσμική παραλία, τα ξενοδοχεία 5 αστέρων, τα spa και την Πρόκομ Τρέφλ...
Αποτελεί ένα από τα θέρετρα των Πολωνών με μια μεγάλη ιδιωτική αμμουδιά που βρέχεται από τη Βαλτική και τη μεγαλύτερη ξύλινη αποβάθρα στην Ευρώπη. Είναι η πόλη με την υψηλότερη αξία γης μετά τη Βαρσοβία.
Κάτσαμε μια ωρίτσα και περιπλανηθήκαμε ασκόπως (όχι ακριβώς, περιπλανηθήκαμε, η τρελοτουρίστρια είχε ξαπλώσει στο πούλμαν από την ώρα που φύγαμε από το Gdansk, ας όψεται η ρημάδα η νόσος) χωρίς να βρούμε και πάλι κάτι να μας τραβήξει την προσοχή. Ανεβοκατεβήκαμε το μεγάλο πεζόδρομο στο κέντρο, φτάσαμε μέχρι την εκκλησία του Αι Γιώργη και επιστρέψαμε στο πούλμαν ταλαιπωρημένοι και εμπύρετοι...
Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε για Κατόβιτσε με στόχο την κούπα... Για μια απόσταση 400 χλμ κάναμε 7 ώρες!

Υ.Γ. Θυμάστε την "Ολλανδική Εβδομάδα"? Πάνε 2 χρόνια από τότε! Και η Νατάσσα με τα ταξίδια της μας πέταξε το μπαλάκι.. Δεν ξανακάνουμε ένα αφιέρωμα, αυτή τη φορά να κάνουμε μια Εβδομάδα με Οινο-Ταξιδιωτικές Περιπέτειες?, εκείνη στη Βουργουνδία, εμείς στην Αλσατία; Λέμε να οργανωθούμε ώστε σε κανά 2 βδομάδες να το πραγματοποιήσουμε. Όσοι θέλετε να συμμετάσχετε είστε ευπρόσδεκτοι! Μόνη προυπόθεση να έχετε φωτογραφικό υλικό από κάποια περιοχής με αμπελώνες, όχι μόνο στη Γαλλία...

Toruń

2009-10-17T23:17:00.006+03:00

Το Toruń είναι μια πόλη άγνωστη στους περισσότερους από εμάς, στο κέντρο περίπου της Πολωνίας, και πολύ κοντά στη βάση μας για την 1η φάση των αγώνων, το Bydgoszcz. Βρέχεται από τον ποταμό Βιστούλα...
...και σε μαγνητίζει από μακριά με το άψογα διατηρημένο τείχος της πόλης και τα κτίρια Γοτθικού ρυθμού που ξεχωρίζουν.
Είναι μια από τις ελάχιστες πόλεις της περιοχής που δεν καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αφού γλίτωσε, η UNESCO είπε να το προστατέψει και από τους σύγχρονους βαρβάρους και το συμπεριέλαβε στη λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Το Toruń είναι επίσης η γενέτειρα του Νικόλαου Κοπέρνικου, το άγαλμα του οποίου δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του δημαρχείου...
...και το σπίτι του οποίου αποτελεί κεντρικό αξιοθέατο της πόλης αλλά για κακή μας τύχη ήταν και είναι κλειστό τις Δευτέρες! Οπότε αν ποτέ το αποφασίσετε φροντίστε να είναι Τρίτη! Το δημαρχείο αντιθέτως ήταν ανοιχτό και ως εκ τούτου η άνοδος στον πύργο του ρολογιού για να θαυμάσουμε τη θέα από ψηλά ήταν δυνατή.
Υπήρχαν βέβαια 150 και βάλε σκαλιά αλλά το θέαμα σε αποζημιώνει...Εκτός από τα του Κοπέρνικου, το δημαρχείο, το οποίο πρωτοχτίστηκε το 1274, και τα τείχη, άλλα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι οι αμέτρητες Γοτθικές εκκλησίες, ο κεκλιμένος πύργος στα τείχη καθώς και τα ερείπια ενός Τευτονικού Κάστρου του 13ου αιώνα...
Είναι μια μικρή πόλη που τη γυρνάς άνετα σε μια ημέρα και καθώς περιπλανιέσαι στους δρόμους της μπορεί και να γυρίσεις πίσω στο χρόνο...
...να ρεμβάσεις στις όχθες του ποταμού Βιστούλα παρέα με τα πιτσιρίκια και τους ψαράδες...
...ή από τις πολεμίστρες του κάστρου να εντοπίσεις τις ορδές των βαρβάρων που επιτίθενται...Μπορεί ακόμα να σας μαγέψει τόσο και να δείτε ένα δράκο να τριγυρίζει στου υπονόμους! Μην ανησυχείτε, εκεί είναι στα αλήθεια...

Bydgoszcz

2009-09-26T21:14:00.010+03:00

Μέχρι τώρα βάζαμε τους προορισμούς με τη σειρά που τους έχουμε επισκεφτεί, αλλά είπαμε να αλλάξουμε λίγο τη λογική. Μια που είναι φρέσκια η Πολωνία και πολλοί αναγνώστες ήθελαν να δουν και κάτι παραπάνω από μπάσκετ, τις επόμενες 2-3 βδομάδες θα περιηγηθούμε στην Πολωνία. Δεν θα έχει Βαρσοβία ή Κρακοβία, αλλά μέρη πιο άγνωστα, με την δικιά τους ομορφιά.
Πρώτη στάση στο Bydgoszcz, που μάλλον πρέπει να προφέρεται Μπίντγκος με παχύ ς στο τέλος, και το ξενοδοχείο μας, το Słoneczny Młyn, που δεν έχουμε ιδέα πως προφέρεται! Ένα πανέμορφο ξενοδοχείο με θέα στον ποταμό Brda, που διασχίζει την πόλη του Bydgoszcz.
Στον κήπο του ξενοδοχείου υπάρχαν καθίσματα "έργα τέχνης" φτιαγμένα από μπουκάλια, παλιά tower υπολογιστών, χαρτιά και πλήκτρα!
Περπατώντας κατά μήκος του ποταμού, φτάνουμε στο κέντρο της πόλης, γεμάτο παλιά όμορφα κτίρια. Και κάπου εκεί, διασχίζοντας μια γέφυρα, είδαμε ένα άγαλμα-ακροβάτη πάνω από το νερό! Σύμβολο της ένταξης την Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση!! Αντιπροσωπεύει το δρόμο χωρίς επιστροφή που έχει πάρει η χώρα και έχει σαν συντροφιά ένα μονάχα περιστέρι...Λίγο πιο κει βρήκαμε το άγαλμα του Casimir the Great, ή στα πολωνικά Kazimierz Wielki, βασιλιά της Πολωνίας κατά τον 14ο αιώνα. Ο συγκεκριμένος, μάλιστα, έχει στο Bydogszcz και Πανεπιστήμιο στο όνομα του...
... αλλά και πάρκο στο οποίο βρίσκεται η εκκλησία των Apostolow Piotra i Pawla!
Η πόλη είναι γεμάτη όμορφα και φροντισμένα πάρκα...Όχι σαν μερικές μερικές πόλεις...
Πήγαμε και στο ιστορικό μουσείο της πόλης, με παλιά αντικείμενα, φωτογραφίες και έγγραφα της ιστορίας της πόλης από την ίδρυσή της και την κατοχή της από τους Ναζί μέχρι και σήμερα. Συμπαθητικό μουσείο, αν και με πινακίδες μόνο στα Πολωνικά!
Κοντά στο μουσείο και η μεγάλη πλατεία της πόλης, με αγάλματα και κατάξανθα, γαλανομάτικα πιτσιρίκια με ροζ μάγουλα......που κυνηγούσαν περιστέρια!
Περπατήσαμε πολύ στο Bydgoszcz, η πόλη δεν είναι πολύ μεγάλη και σίγουρα περπατιέται ευχάριστα, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ζωντανή πόλη, ίσως και λόγω των αγώνων, με διακριτική παρουσία της αστυνομίας κυρίως μετά το σούρουπο.
Σίγουρα έξω από τους καθιερωμένους πολωνικούς προορισμούς, όμως σας την προτείνουμε αν ποτέ βρεθείτε κάπου εκεί κοντά...

Μόνο για πάρτη σας!

2009-09-21T20:14:00.005+03:00

Τελικά το φέραμε πίσω το μετάλιο! Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί ποιός τις άκουγε τις κακές τις γλώσσες! Τι ήταν κι αυτό εχτές! Απίστευτη ατμόσφαιρα, μέτριο παιχνίδι αλλά με πολύ έντονα συναισθήματα και το αποτέλεσμα που όλοι περιμέναμε!! Το παιχνίδι δε σηκώνει σχολιασμό. Ο Σοφοκλής τους πάτησε και τους Λορμπεκαίους και τους φίλους τους!
Και ήρθε το μετάλιο που όλα τα παιδιά φαινόταν ότι το ήθελαν πολύ! Ίσως για πρώτη φορά σε μικρό τελικό μπήκαμε με τόσο πάθος! Και για κάποια παιδιά όπως ο Καλαμπόκης ή ο Καμακόγλου που είδαν τους κόπους τους να επιβραβεύονται, το χαρήκαμε ακόμα περισσότερο!
Ούτε κι ο μεγάλος τελικός σηκώνει σχολιασμό. Μπήκαν οι διαστημικοί, οι "έχουμε ομαδάρα και το ξέρουμε" και δεν άφησαν τους Σέρβους να πάρουν ανάσα! Ώρες, ώρες έμενες με το στόμα ανοιχτό! Αντε του χρόνου με κανά δυο προσθήκες, μακάρι να τους κοντράρουμε στην Πόλη!
Και μερικά μικρά μικρά από την Πολωνία, που λεν κι οι δημοσιoγράφοι:
- Ο Καλάθης είναι κούκλος και μες στην καλή χαρά! Τον καταχαρήκαμε! Και θα γίνει και παιχτάρα με το Ζοτς.
- Οι Γάλλοι είναι πάντα χαμογελαστοί! Ο Ρόνι είναι θεός!
- Στην Πολωνία, όλοι υποστηρίζουμε πλέον Astoria Budgoszcz.
Κάπου εδώ κλείνει και η πρώτη ανταπόκριση διαρκείας των Τρελοτουριστών, και επειδή μας άρεσε θα το ξανακάνουμε! Άντε και του χρόνου στην Τουρκία και σε 2 χρόνια στη Λιθουανία!

Φιλάκια πολλά!

Υ.Γ. Επειδή είναι απαίτηση της Νατάσσας αλλά και άλλων αναγνωστών, λέμε να διακόψουμε τη σειρά των αναρτήσεών μας και να βάλουμε τώρα και τις τουριστικές εντυπώσεις από την Πολωνία! Λογικά θα είναι 4 αναρτήσεις! Νατάσσα, πότε φεύγεις; Θα σε προλάβουμε;

Δεν ξενερώνω, και τραγουδάω....

2009-09-20T12:42:00.003+03:00

Ήταν καλύτεροι τότε που ήμασταν πλήρεις, οπότε ήταν λογικό να είναι καλύτεροι και χτες. Το παλέψανε τα παιδιά όσο μπορούσαν αλλα στο τέλος υπέκυψαν. Και το γεγονός ότι όλη η ισπανική κερκίδα φώναζε Ελλάς μετά το μάτς μας αρκεί (προς το παρόν)! Τα λέμε πάλι του χρόνου με τούτους!Τώρα έχουμε μπροστά μας την οικογένεια Λορμπεκ και τους φίλους της, με στόχο το μετάλιο για να τρελαθούμε εντελώς! "Ελλάς ολέ, Ελλάς ολέ, Ελλάς ολέ ολέ ολέ, Ελλάς ολέ, Ελλάς ολέ, μετάλιο θα πάρουμε, όλους θα σας τρελανουμε, Έλληνες θα σας κάνουμε!!!"Και στον τελικό, η μεγαλύτερη και γηραιότερη ....άνα των πάγκων από όλες και τα πιτσιρίκια του, έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια απο τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία! Εμείς πάντως θα είμαστε μαζί τους!!Πολλά φιλιά για τελευταία φορά από την Πολωνία! Αύριο επιστρέφουμε, ελπίζουμε με ένα μετάλιο στα μπαγκάζια!

...Θα τα βλέπω όλα μπλε!

2009-09-19T13:15:00.005+03:00

Όχι δεν ανάψαμε κεράκι! Ούτε καν πήγαμε σε εκκλησια, για να μην λενε οι κακόβουλοι φίλοι μας από τα γειτονικά ιστολόγια! Ακούς εσύ που στέλνεις και sms, για να ξεπλύνεις την ντροπή σου που μας κακολόγησες; Κι όμως θριαμβεύσαμε! Αμέ, αμέ!! Κι ας μας βγήκε η ψυχή...Παίξαμε καλά, καλύτερα από ότι περιμέναμε! Μπορούσαμε να το είχαμε καθαρίσει και λίγο πιο άνετα το παιχνίδι, αλλά δε μας πειράζει! Καλό ήταν κι έτσι...Και σήμερα έρχονται οι "έχουμε ομαδάρα και το ξέρουμε" Ισπανοί! Λες; Θα δούμε! Εμείς εκεί θα είμαστε μέχρι τέλους και θα φωνάζουμε! Άλλωστε ο στόχος επετεύχθη!Του χρόνου πάμε Πόλη! Φιλάκια!!

Και στο Κατοβίτσε μέσα...

2009-09-15T22:36:00.006+03:00

Δε μας λες και γουρλήδες εν τέλει! Τρένο πήγαινε η Εθνική μέχρι να έρθουμε και μετά σβήσαν οι μηχανές... Βέβαια, για το σημερινό ματς ακούγονται διάφορες θεωρίες. Οι Γάλλοι δεν το πολυήθελαν είναι η αλήθεια με τους βασικούς να παίζουν 15-25 λεπτά. Οι στυλοβάτες τους ήταν οι Ali (Djimi) Traore, Arman Koffi (Amponsah) και Yannick (Leo) Bokolo. Μόνο ο Yanni Kallitzakis (με τόνο στο is) έλειπε για να κλείσει η τετράδα στα μπακ!Προφανώς και αστειεύομαστε! Οι Γάλλοι ήταν καλύτεροι στη μεγαλυτερη διάρκεια και δικαίως κέρδισαν. Μπορεί να βάλαμε και τις βολές, να μη χαρίσαμε και τόσες δεύτερες ευκαιρίες αλλά ποτέ δεν ήμασταν κυρίαρχοι, παρά μόνο στα πρώτα 5-6 λεπτά. Μετά κυνηγάγαμε...Ήταν και τα τρια γρήγορα φάουλ του Σοφοκλή (που στο γήπεδο φάνηκαν αμφισβητούμενα, αλλά εκεί όλα σου φαίνονται εναντίον σου) αλλά ας μην ψάχνουμε δικαιολογίες. Αν θέλουμε τετράδα πρέπει την Παρασκευή να είμαστε πολύ καλύτεροι! Και το ελπίζουμε άπαντες!Πολλά φιλιά! Α, Κιτσομίτσο φάγαμε και μεις σουπα παντζάρι! Αμέ!

Μας κέρδισε ο Ρώσος...

2009-09-14T00:57:00.003+03:00

Ουφ! Χάσαμε... Δεν το έβαλε τελικά το αγόρι, και για να πούμε και του στραβού, αλλα γνώστη του μπάσκετ, το δίκιο δεν μας άξιζε η νίκη στο σημερινό παιχνίδι. Οι Ρώσοι παίξαν καλύτερα, βάλαν και τα τρίποντα και κέρδισαν!Ας είναι! Κάναμε μια ήττα που μπορεί να μην έχει και ουσιαστική σημασία για τη συνέχεια! Κερδίζουμε τους Γάλλους μεθαύριο και προχωράμε... Οι οποίοι Γάλλοι τα κατάφεραν καλύτερα με τους Κροάτες.Έφαγαν ξύλο, έδωσαν και λίγο και στο τέλος ενίκησαν! Τους περιμένουμε λοιπόν! Αύριο εκδρομούλα και επιστρέφουμε με νέο φωτογραφικό υλικό την Τρίτη! Και ελπίζουμε και με την νίκη... Πολλά φιλιά!

Ήταν ένα μακρύ ταξίδι...

2009-09-11T01:11:00.004+03:00

Ουάου! Για πρώτη φορά έκπέμπουμε ζωντανά από το εξωτερικό! Ήταν ένα μακρύ και κουραστικό ταξίδι όντως, όχι γιατί ήταν μακρινή η απόσταση (2 ώρες είναι η Πολωνία) αλλά γιατί πετάγαμε 4 το πρωι και γιατί είχαμε 8 ώρες πουλμαν εντός των Πολωνικών συνόρων! Εν τέλει φτάσαμε στο Bydgoszcz και προλάβαμε να φάμε και είδαμε και τον αγώναΚαι το κυριότερο δεν αποδειχθήκαμε μαυρόγατες, γιατί παρά τη μέτρια εμφάνιση, η Εθνική κέρδισε, οπότε πάμε σίγουρα και στο Κατόβιτσε! Ελάχιστοι γερμανοί στο γήπεδο παραδόξως και όλοι οι Πολωνοί στο πλεύρο μας! Τρελάθηκαν...Αυτά το ολίγα για απόψε! Πάμε να ανακτήσουμε δυνάμεις και από αύριο θα γνωρίσουμε και την Πολωνική επαρχία! Μείνετε συντονισμένοι και όσο πηγαίνει η Εθνική θα σας πηγαίνουμε κι εμείς!

Update
Την σβήσαμε κατα λάθος και την ξαναβάλαμε! Τα σχόλια θα τα ξαναπεράσουμε αύριο! Φιλιά!